Ο Κέβιν Γουόρς, υποψήφιος του προέδρου Τραμπ να αντικαταστήσει τον Τζερόμ Πάουελ στην προεδρία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ τον ερχόμενο Μάιο, αποτελεί το κατεξοχήν υπόδειγμα ανθρώπου της Wall Street και των hedge funds. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, σήμερα συνεργάτης της μεταπτυχιακής του σχολής, μέλος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, παντρεμένος με κληρονόμο της εταιρείας Estée Lauder, σε νεαρή ηλικία εργάστηκε στη Morgan Stanley.
Ως πιστός Ρεπουμπλικανός, έγινε σύμβουλος της κυβέρνησης Μπους σε θέματα χρηματοπιστωτικών αγορών. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην κρίση του 2008, λειτουργώντας ως σύνδεσμος μεταξύ της Fed υπό τον Μπεν Μπερνάνκι και των τραπεζών της Wall Street. Υποστήριξε τη μετατροπή των επενδυτικών τραπεζών σε «κανονικές» τράπεζες ώστε να μπορούν να λάβουν δάνεια διάσωσης από τη Fed, συμβάλλοντας έτσι στη διάσωση της Morgan Stanley από την τύχη της Bear Stearns ή της Lehman Brothers.
Ο Γουόρς υπήρξε, με άλλα λόγια, ο άνθρωπος-κλειδί που διασφάλισε τη διάσωση των τραπεζών από μια κρίση που οι ίδιες προκάλεσαν. Όπως σημείωσε ο πρώην αντιπρόεδρος της Fed, Ντον Κον, γνώριζε σε βάθος τα στελέχη της Wall Street και μπορούσε να ξεχωρίζει πότε εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά τους και πότε παρείχαν αξιόπιστες πληροφορίες. Ο τότε επικεφαλής της Goldman Sachs, Λόιντ Μπλάνκφαϊν, τον εκτιμούσε ιδιαίτερα.
Μέντοράς του είναι ο δισεκατομμυριούχος διαχειριστής hedge fund Στάνλεϊ Ντράκενμιλερ, ο οποίος προώθησε και τον σημερινό υπουργό Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ. Ο Ντράκενμιλερ διατηρεί στενές σχέσεις και με τους δύο, ενώ ο Γουόρς εργάζεται ως συνεργάτης στις επιχειρήσεις του από το 2011.
Ο Γουόρς είχε διατελέσει διοικητής της Fed, αλλά παραιτήθηκε μετά την κρίση του 2008, όταν ο Μπαράκ Ομπάμα ανέλαβε την προεδρία και η Fed υιοθέτησε την πολιτική της ποσοτικής χαλάρωσης (QE). Αντιτάχθηκε σε αυτή την πολιτική, υιοθετώντας μια προσέγγιση «αυστριακής σχολής» και ελεύθερης αγοράς. Θεωρούσε ότι η QE προκαλούσε «λανθασμένη κατανομή κεφαλαίων» και ενίσχυε τα δημόσια ελλείμματα. Πίστευε ότι οι κεντρικές τράπεζες είχαν εθιστεί στην «εκτύπωση χρήματος» και ότι έπρεπε να περιοριστούν αποκλειστικά στον έλεγχο του πληθωρισμού, χωρίς να ασχολούνται με περιβαλλοντικά ζητήματα ή τη μείωση των ανισοτήτων.
Ως μονεταριστής, επηρεασμένος από τον Μίλτον Φρίντμαν, προέβλεπε ότι η ποσοτική χαλάρωση θα οδηγούσε σε ανεξέλεγκτο πληθωρισμό — κάτι που δεν επιβεβαιώθηκε. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η μονεταριστική θεωρία αγνοεί τον ρόλο της αποταμίευσης και της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας, που εμπόδισαν τη διάχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία μετά το 2008.
Σήμερα, το 2026, μετά την πληθωριστική έξαρση που ακολούθησε την πανδημία, ο Γουόρς εμφανίζεται λιγότερο ανήσυχος για τον πληθωρισμό. Πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αυξήσει τόσο πολύ την παραγωγικότητα ώστε θα λειτουργήσει ως «ισχυρή αποπληθωριστική δύναμη». Όπως λέει και ο μέντοράς του, θεωρεί εφικτή την ανάπτυξη χωρίς πληθωρισμό.
Ωστόσο, παραμένει αντίθετος στην επέκταση της προσφοράς χρήματος, θεωρώντας τη πληθωριστική. Μια περαιτέρω μείωση του ισολογισμού της Fed θα μπορούσε να αυξήσει τις αποδόσεις των ομολόγων, εκτός αν συνοδευτεί από περιορισμό των δημοσίων δαπανών και αποκλιμάκωση του πληθωρισμού. Όλα, τελικά, εξαρτώνται από το κατά πόσο θα υλοποιηθεί το αναμενόμενο «άλμα» παραγωγικότητας μέσω της τεχνητής νοημοσύνης.
Ο Μοχάμεντ Ελ-Εριάν έχει δηλώσει ότι θεωρεί τον Γουόρς «γνωστή ποσότητα» και συμφωνεί με τις περισσότερες απόψεις του. Αντίστοιχα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές αντέδρασαν θετικά στην υποψηφιότητά του, με το δολάριο να ενισχύεται έναντι του χρυσού. Συμπέρασμα: Ο Κέβιν Γουόρς δεν είναι ο άνθρωπος που θα κάνει την Αμερική «ξανά μεγάλη», αλλά ο άνθρωπος που θα κάνει τους πλούσιους ακόμη πλουσιότερους.
