Η τελευταία έρευνα του Conference Board για το 2026 αποκαλύπτει ένα κλίμα έντονης ανησυχίας στους κόλπους της παγκόσμιας επιχειρηματικής ηγεσίας, με τους διευθύνοντες συμβούλους να θεωρούν την πολιτική αστάθεια και την αβεβαιότητα ως τις μεγαλύτερες απειλές για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους. Ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η πολιτική συγκυρία και οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης Τραμπ φαίνεται να επηρεάζουν καθοριστικά τη στρατηγική σκέψη των επιχειρήσεων.
Σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους και Ασιάτες CEOs, που ανησυχούν κυρίως για ενδεχόμενη ύφεση, οι Αμερικανοί επικεφαλής επιχειρήσεων θεωρούν την ίδια την «αβεβαιότητα» ως τον μεγαλύτερο οικονομικό κίνδυνο. Οι πιέσεις προς την Ομοσπονδιακή Τράπεζα, οι απειλές προς αμυντικές βιομηχανίες, οι παρεμβάσεις στην ενεργειακή πολιτική και οι προτάσεις για περιορισμούς στα επιτόκια δημιουργούν ένα ασταθές περιβάλλον, στο οποίο οι μακροπρόθεσμοι σχεδιασμοί δυσκολεύονται να ευδοκιμήσουν.
Παράλληλα, το 36% των Αμερικανών CEOs θεωρεί την κοινωνική και πολιτική αναταραχή σημαντική απειλή για τις επιχειρήσεις του, γεγονός που υπογραμμίζει τον φόβο για κοινωνική πόλωση και ενδεχόμενες κρίσεις. Μαζί με τις κυβερνοεπιθέσεις και τη γενικευμένη αστάθεια, η εσωτερική κοινωνική ένταση αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα επιχειρηματικού ρίσκου.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στην ψυχική υγεία των εργαζομένων, η οποία κατατάσσεται στις κορυφαίες κοινωνικές ανησυχίες διεθνώς. Οι CEOs αναγνωρίζουν ότι η αυξημένη πίεση και η ανασφάλεια εκτός εργασίας επηρεάζουν την απόδοση και την παραγωγικότητα, καθιστώντας το ζήτημα στρατηγική προτεραιότητα.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι προτεραιότητες διαφοροποιούνται. Στην Ευρώπη, ο πόλεμος και οι γεωπολιτικές εντάσεις προκαλούν έντονη ανησυχία, ενώ στην Ασία κυριαρχεί ο προβληματισμός για τη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης. Η ισότητα των φύλων παραμένει σημαντικό θέμα σε πολλές περιοχές, αλλά στις ΗΠΑ υποχωρεί, λόγω των πολιτικών ανατροπών στη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη.
Παρά το κλίμα αβεβαιότητας, οι CEOs διατηρούν συγκρατημένη αισιοδοξία. Σχεδιάζουν να επενδύσουν σε ανθρώπινο δυναμικό και, κυρίως, στην τεχνητή νοημοσύνη, συνδέοντάς την με μετρήσιμα οικονομικά οφέλη. Η αναδιάρθρωση επιχειρηματικών μοντέλων θεωρείται το βασικό εργαλείο αύξησης της κερδοφορίας.
Τέλος, παρά τις πιέσεις, οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν προτίθενται να εγκαταλείψουν τις βασικές αγορές ή να ανατρέψουν πλήρως τις εφοδιαστικές αλυσίδες τους. Αντίθετα, επιλέγουν σταδιακές προσαρμογές, επιδιώκοντας μεγαλύτερη ευελιξία σε έναν κόσμο όπου η πολιτική και οικονομική αβεβαιότητα αποτελεί πλέον μόνιμο χαρακτηριστικό.
