Η αιφνιδιαστική ανακοίνωση Τραμπ ότι υπάρχει ένα «πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας» για τη Γροιλανδία σηματοδότησε μια απροσδόκητη αποκλιμάκωση, έπειτα από ημέρες έντονης κρίσης ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στενούς συμμάχους τους. Η δήλωση ήρθε μετά από απειλές οικονομικών κυρώσεων κατά οκτώ χωρών που αντιτάχθηκαν στα σχέδιά του για απόκτηση του ημιαυτόνομου εδάφους της Δανίας, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για το τι πραγματικά περιλαμβάνει αυτή η «συμφωνία-πλαίσιο» και αν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τη Δανία και τη Γροιλανδία.
Ο Τραμπ ανακοίνωσε το πλαίσιο μέσω του Truth Social, επικαλούμενος «πολύ παραγωγική συνάντηση» με τον γενικό γραμματέα του NATO, Ρούτε, στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός. Ωστόσο, λεπτομέρειες δεν δόθηκαν, ενώ ο ίδιος ο Ρούτε έσπευσε να διευκρινίσει ότι δεν συζητήθηκε το κρίσιμο ζήτημα της κυριαρχίας της Δανίας επί της Γροιλανδίας. Αυτό ενίσχυσε την αίσθηση ότι πρόκειται περισσότερο για έναν πολιτικό ελιγμό παρά για ολοκληρωμένη συμφωνία.
Η αντίδραση της Κοπεγχάγης ήταν άμεση και σαφής. Η Δανή πρωθυπουργός Mette Frederiksen δήλωσε ότι η χώρα της είναι διατεθειμένη να διαπραγματευτεί ζητήματα ασφάλειας, επενδύσεων και οικονομικής συνεργασίας, αλλά όχι την εθνική κυριαρχία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας, Jens-Frederik Nielsen, ο οποίος εμφανίστηκε ανοιχτός σε «καλύτερη εταιρική σχέση» με τις ΗΠΑ, υπογραμμίζοντας όμως ότι η κυριαρχία αποτελεί «κόκκινη γραμμή».
Τι θα μπορούσε λοιπόν να περιλαμβάνει το υπό συζήτηση πλαίσιο; Σύμφωνα με διαρροές, μία ιδέα είναι η παραχώρηση περιορισμένων περιοχών για αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, κατά το πρότυπο των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο. Ωστόσο, τόσο η Δανία όσο και η Γροιλανδία έχουν απορρίψει ρητά οποιαδήποτε μεταβίβαση κυριαρχίας. Άλλο σενάριο είναι η αναθεώρηση της συμφωνίας του 1951, που ήδη επιτρέπει στις ΗΠΑ να διατηρούν στρατιωτική παρουσία στο νησί, εστιάζοντας σε ενισχυμένη ασφάλεια στην Αρκτική και μεγαλύτερη συνεισφορά των συμμάχων του ΝΑΤΟ.
Για τον Τραμπ, όμως, το ζήτημα παραμένει βαθύτερο. Έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι οι ΗΠΑ «πρέπει να έχουν ιδιοκτησία» και όχι απλώς μισθώσεις, επικαλούμενος την ανάγκη άμυνας απέναντι σε Ρωσία και Κίνα, την ανάπτυξη του αντιπυραυλικού σχεδίου «Golden Dome» και τη στρατηγική αξία των σπάνιων γαιών της Γροιλανδίας. Παρότι στο Νταβός απέσυρε τη ρητορική περί χρήσης βίας, οι σύμμαχοι παραμένουν επιφυλακτικοί.
Το «πλαίσιο συμφωνίας» μοιάζει έτσι περισσότερο με προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος και να μειωθούν οι εντάσεις, παρά με λύση.
