Μια «εθελοντική χρηματοδότηση» για τα έξοδα και τις δράσεις του Συμβουλίου, χωρίς μηχανισμούς διαφάνειας ή λογοδοσίας.
Η δημιουργία του νέου «Συμβουλίου Ειρήνης» από τον Ντ. Τραμπ συνιστά μια από τις πιο αμφιλεγόμενες πρωτοβουλίες διεθνούς διακυβέρνησης τις τελευταίες δεκαετίες. Το εγχείρημα, που παρουσιάζεται ως εργαλείο ειρηνευτικής δράσης και ανασυγκρότησης –αρχικά στο πλαίσιο της μεταπολεμικής Γάζας– φαίνεται, βάσει του καταστατικού του, να διαθέτει παγκόσμια εμβέλεια και μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες. Το τίμημα για μια μόνιμη θέση είναι ενδεικτικό: Εισφορά άνω του 1 δισ. δολαρίων μέσα στον πρώτο χρόνο λειτουργίας.
Σύμφωνα με το καταστατικό, τα κράτη-μέλη προσκαλούνται απευθείας από τον ίδιο τον Τραμπ, με αρχική τριετή θητεία, ανανεώσιμη κατά την κρίση του. Όμως όσοι καταβάλουν το ποσό-ρεκόρ εξαιρούνται από χρονικούς περιορισμούς, αποκτώντας ουσιαστικά μόνιμη συμμετοχή. Το πού ακριβώς θα κατευθύνονται αυτά τα κεφάλαια παραμένει ασαφές: Γίνεται γενική αναφορά σε «εθελοντική χρηματοδότηση» για τα έξοδα και τις δράσεις του Συμβουλίου, χωρίς μηχανισμούς διαφάνειας ή λογοδοσίας.
Αν και η ιδέα του Συμβουλίου εγκρίθηκε καταρχήν από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ τον Νοέμβριο, στο πλαίσιο του σχεδίου 20 σημείων του Τραμπ για τη Γάζα, το ίδιο το καταστατικό δεν κάνει καμία ρητή αναφορά στο παλαιστινιακό ζήτημα. Αντιθέτως, η ρητορική του προοιμίου υποδηλώνει μια ευρύτερη φιλοδοξία: Τη δημιουργία ενός «πιο ευέλικτου και αποτελεσματικού» οργανισμού, σαφώς τοποθετημένου ως εναλλακτική στον ΟΗΕ, τον οποίο ο Τραμπ έχει επανειλημμένα κατηγορήσει για αναποτελεσματικότητα.
Η δομή εξουσίας είναι απολύτως προσωποκεντρική. Ο Τραμπ ορίζεται ρητά ως πρόεδρος του Συμβουλίου, όχι ως πρόεδρος των ΗΠΑ αλλά με το προσωπικό του όνομα, χωρίς σαφές όριο θητείας. Η αποχώρησή του προβλέπεται μόνο οικειοθελώς ή λόγω ανικανότητας, η οποία θα πρέπει να διαπιστωθεί ομόφωνα από εκτελεστικό συμβούλιο που ο ίδιος έχει διορίσει. Μεταξύ των μελών του συγκαταλέγονται ο Μ. Ρούμπιο, ο Τζ. Κούσνερ, ο Τ. Μπλερ και κορυφαίοι χρηματοοικονομικοί παράγοντες, ενώ ξεχωριστό ρόλο έχει επιτροπή Παλαιστινίων τεχνοκρατών για τη διαχείριση της Γάζας.
Η πρωτοβουλία ενισχύει την εικόνα ενός παράλληλου συστήματος διεθνούς διακυβέρνησης, στο οποίο η επιρροή συνδέεται άμεσα με την οικονομική συνεισφορά και την προσωπική σχέση με τον πρόεδρο. Για τον Τραμπ, που δεν έχει κρύψει την επιθυμία του για Νόμπελ Ειρήνης, το Συμβούλιο Ειρήνης προσφέρει μια πλατφόρμα παγκόσμιας προβολής. Για τη διεθνή κοινότητα, ωστόσο, εγείρει κρίσιμα ερωτήματα για τη νομιμοποίηση, τη διαφάνεια και το μέλλον της πολυμερούς τάξης.
