Οι CEOs χρειάζονται διαρκή αυτογνωσία, ταπεινότητα και βαθιά σύνδεση με τους ανθρώπους τους για να ηγηθούν αποτελεσματικά και με διάρκεια.
Τις «σκληρές αλήθειες» που συνοδεύουν τον ρόλο του διευθύνοντος συμβούλου παρουσιάζει μέσα από την πολυετή εμπειρία του ο David Fubini, πρώην ανώτερο στέλεχος της McKinsey και νυν καθηγητής στο Harvard Business School. Στο βιβλίο του Hidden Truths, ο Fubini συγκεντρώνει γνώσεις και συμβουλές από δεκάδες CEOs για όσα θα ήθελαν να γνωρίζουν πριν αναλάβουν την ηγετική θέση – και κυρίως για όσα δεν τους είπε ποτέ κανείς.
Βασικό συμπέρασμα: Η θέση του CEO είναι μοναδική, συχνά μοναχική, και οι δεξιότητες που οδηγούν κάποιον στην κορυφή δεν είναι απαραίτητα αυτές που χρειάζονται για να παραμείνει εκεί με επιτυχία.
Πρώτον, οι CEOs σπάνια μαθαίνουν όλη την αλήθεια. Οι υφιστάμενοι αποφεύγουν να μεταφέρουν κακά νέα ή δυσάρεστες πληροφορίες, κάτι που μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμο για τη λήψη αποφάσεων. Ο ηγέτης πρέπει ενεργά να ζητά όσα δεν του λένε και να αντλεί πληροφορίες όχι μόνο από την κορυφαία ομάδα, αλλά και από τα ενδιάμεσα στελέχη που συχνά έχουν πιο καθαρή εικόνα της πραγματικότητας.
Δεύτερον, η αλλαγή συχνά απαιτεί ανανέωση της διοίκησης. Νέα πρόσωπα μπορούν να «ξεπαγώσουν» οργανισμούς που έχουν εγκλωβιστεί στη λογική του «δεν γίνεται». Η απώλεια της λεγόμενης «θεσμικής μνήμης» από την αποχώρηση στελεχών είναι υπερεκτιμημένη – η πραγματική γνώση βρίσκεται βαθύτερα στην οργάνωση.
Τρίτον, οι CEOs πρέπει να αξιοποιούν όχι μόνο οικονομικά, αλλά και «ψυχικά» κίνητρα. Η αναγνώριση, η εκτίμηση και οι ευκαιρίες προσωπικής προβολής συχνά αποτελούν ισχυρότερους παράγοντες κινητοποίησης από τα χρήματα. Μικρές, στοχευμένες πράξεις αναγνώρισης μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά τη δέσμευση των εργαζομένων.
Τέταρτον, η μεγαλύτερη πρόκληση ίσως είναι να γνωρίζει ο ηγέτης πότε πρέπει να αποχωρήσει. Πολλοί μένουν περισσότερο απ’ όσο πρέπει, χάνοντας την κορύφωση της καριέρας τους και δυσχεραίνοντας τη διαδοχή. Σημάδι κινδύνου αποτελούν η απώλεια ταλέντων που βλέπουν την πορεία τους να εμποδίζεται ή η έλλειψη έντασης και οράματος στην ηγεσία.
Πέμπτον, η αυθεντικότητα είναι θεμελιώδης. Όταν ένας CEO προσπαθεί να «υποδυθεί» έναν ρόλο που δεν του ταιριάζει, γίνεται γρήγορα αντιληπτός. Οι άνθρωποι «μυρίζονται» την έλλειψη γνησιότητας. Ο ηγέτης πρέπει να μένει πιστός στις αξίες του και να συμπεριφέρεται με συνέπεια.
Στο βιβλίο του, ο Fubini παρουσιάζει τρόπους με τους οποίους οι CEOs μπορούν να καταπολεμήσουν την απομόνωση που απορρέει από τη θέση τους. Συμβουλεύει να παραδέχονται ανοιχτά τις δυσκολίες, να ενθαρρύνουν την ειλικρίνεια, να μοντελοποιούν ανοικτή επικοινωνία, να αποφεύγουν την επιστροφή σε αυταρχικά πρότυπα ηγεσίας και να αναπτύξουν «τα καλύτερα αυτιά στην εταιρεία», όπως ο θρυλικός προπονητής των Celtics, Red Auerbach.
Συνολικά, το άρθρο και το βιβλίο φωτίζουν έναν συχνά αθέατο κόσμο: Εκείνον στον οποίο οι CEOs, παρά τη δύναμη και το κύρος τους, χρειάζονται διαρκή αυτογνωσία, ταπεινότητα και βαθιά σύνδεση με τους ανθρώπους τους για να ηγηθούν αποτελεσματικά και με διάρκεια.
