Ήταν από τις πρώτες αποφάσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Λίγες μέρες μετά την εκλογή του, τον Δεκέμβρη του 2024, διόριζε σύμβουλο της αμερικανικής προεδρίας για τη Μέση Ανατολή τον συμπέθερό του, επιχειρηματία Μασάντ Μπούλος. Δύο χρόνια νωρίτερα, το 2022, ο γιος του Λιβανοαμερικανού επιχειρηματία, Μάικλ Μπούλος, είχε παντρευτεί την Τίφανη, κόρη του Τραμπ. Ο Μασάντ Μπούλος, «είναι ένας καλός διαπραγματευτής», δήλωνε τότε ο Αμερικανός πρόεδρος, με φόντο τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς που μαίνονταν.
Αυτό το μέτωπο προς το παρόν είναι σε ύφεση και τώρα φαίνεται ότι ο συμπέθερος Λιβανοαμερικανός επιχειρηματίας να παραμένει στην ευρύτερη περιοχή με νέα αποστολή: Να τα βρουν οι γείτονες της Ν.Α. Μεσογείου. Οι πρώτες κινήσεις φαίνεται ήδη να έχουν γίνει. Στις αρχές Ιουλίου ο Μασάντ Μπούλος συναντήθηκε με τον Αιγύπτιο υπουργό Εξωτερικών και λίγες μέρες αργότερα είχε σειρά συναντήσεων με τις ηγεσίες της Ανατολικής και Δυτικής Λιβύης. Στις 26 Σεπτεμβρίου στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, συναντήθηκε στη Ν. Υόρκη με τον Κ. Μητσοτάκη και σύμφωνα με την ανακοίνωση του Μαξίμου συζητήθηκαν ζητήματα περιφερειακού ενδιαφέροντος με έμφαση την κατάσταση στον Λίβανο, τη Συρία και τη Λιβύη, εδώ.
Ο Μασάντ Μπούλος, Ρεπουμπλικάνος από κούνια, υπήρξε το πρόσωπο-γέφυρα μεταξύ του Τραμπ και της αραβικής κοινότητας και κατάφερε να εξασφαλίσει την ψήφο των μελών της σε κρίσιμες πολιτείες για τον Τραμπ.
Σύμφωνα με το Reuters, έκανε την περιουσία του με το εμπόριο αυτοκινήτων με τη Νιγηρία. Παρουσιάζεται ως δισεκατομμυριούχος μεγιστάνας με εκτεταμένη πείρα στα διεθνή ζητήματα, όμως στην πραγματικότητα διευθύνει μια αντιπροσωπεία φορτηγών στη Νιγηρία, η οποία πέρυσι απέφερε λιγότερα από 66.000 δολάρια, σύμφωνα με δημοσίευμά τους των New York Times. Τα επίσημα στοιχεία για την περιουσία αλλά και την εμπειρία του Μπούλος, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, δεν συνάδουν με τους χαρακτηρισμούς που έχει χρησιμοποιήσει για εκείνον ο Τραμπ, αλλά και ούτε και με δηλώσεις του ίδιου.
Ο Μ. Μπούλος έχει αρκετές πολιτικές διασυνδέσεις. Διατηρεί επαφές με διάφορους Λιβανέζους πολιτικούς, όπως ο Σλεϊμάν Φρανζιέ, σύμμαχος της Χεζμπολάχ τον οποίο η σιιτική οργάνωση είχε στηρίξει στο παρελθόν για την προεδρία. Το 2009, είχε επιχειρήσει ανεπιτυχώς να εκλεγεί στο λιβανέζικο κοινοβούλιο με το Ελεύθερο Πατριωτικό Κίνημα του στρατηγού Αούν, πρώην προέδρου και συμμάχου της Χεζμπολλάχ. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται να έχει ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας και με τις «Λιβανέζικες δυνάμεις» του Σαμίρ Ζέαζεα, φασίζον κόμμα που αποτελεί μετεξέλιξη των φαλαγγιτών του Μπασίρ Τζεμαγιέλ που είχαν αγαστή συνεργασία με τις Ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις το 1982 και είχαν αναλάβει εργολαβικά για λογαριασμό των τελευταίων τη σφαγή στα στρατόπεδα της Σάμπρα και Σατίλα.
