Ο εξαναγκασμός της Καλλιόπης Σεμερτζίδου σε παραίτηση στα μέσα της εβδομάδας που πέρασε, 2-3 ώρες πριν ανακοινωθεί ότι ξεκινούν έρευνες για τις επιδοτήσεις που έλαβαν η ίδια, ο σύντροφός της και μέλη των οικογενειών τους, είναι η πιο πρόσφατη από μια σειρά κινήσεις στις οποίες υποχρεώνεται η κυβέρνηση να προχωρήσει, υπό το βάρος των εξελίξεων. Στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ το «σύστημα Μαξίμου» που διακρίθηκε στο παρελθόν για την ικανότητά του να διαμορφώνει τις εξελίξεις, βρίσκεται διαρκώς να σύρεται πίσω από αυτές με το ένα λάθος να διαδέχεται το επόμενο.
Το κυρίαρχο λάθος ήταν η αποτυχία να «διαβαστεί» εγκαίρως η βαθιά επίδραση που έχει το σκάνδαλο στην εκλογική βάση. Ενα σκάνδαλο όχι απρόσωπο και μακρινό, όπως για παράδειγμα οι υποκλοπές, αλλά παρόν στην καθημερινότητα κάθε επαρχιακής πόλης και κάθε μικρής αγροτικής κοινωνίας της χώρας, που το τελευταίο δίμηνο έχει αναγάγει σε αγαπημένη δραστηριότητα τον εντοπισμό τους δικού της «φραπέ» και του δικού της «χασάπη». Κάπως έτσι κρεμάστηκε «στα μανταλάκια» η Σεμερτζίδου και κάπως έτσι θα ακολουθήσουν και άλλες αποκαλύψεις.
Η πρώτη γραμμή άμυνας στο σκάνδαλο, η φράση «αποτύχαμε» του πρωθυπουργού, έδωσε γρήγορα τη θέση της στη στρατηγική διάχυσης ευθυνών, στη θέση ότι το σκάνδαλο είναι διαχρονικό και διακομματικό, ότι και «επί ΠΑΣΟΚ πληρώναμε πρόστιμα». Ομως, ακόμα και αν το πιστεύουν αυτό, οι πολίτες έδειξαν να ενδιαφέρονται περισσότερο για απαντήσεις για τα συγκεκριμένα που καταγγέλλονται για την περίοδο 2019 - 2024, στη θητεία μιας κυβέρνησης που ήρθε στην εξουσία υποσχόμενη αυτές ακριβώς τις διαχρονικές παθογένειες να πατάξει.
Η δεύτερη λανθασμένη ανάγνωση του Μεγάρου Μαξίμου είχε να κάνει εσωτερικά με την κυβέρνηση. Δεν έδειξαν να αντιλαμβάνονται εγκαίρως ότι πρωτίστως ο Μάκης Βορίδης δεν επρόκειτο να δεχθεί να γίνει «μοντέλο Τριαντόπουλου», να σηκώσει δηλαδή το άγος του σκανδάλου, έστω κι αν σε ένα επόμενο στάδιο αθωωνόταν. Ο Λευτέρης Αυγενάκης απαίτησε ίδια μεταχείριση. Η υποχώρηση του Μαξίμου και στροφή καθαγιασμού της μέχρι πρότινος απαξιωμένης εξεταστικής ως της πλέον κατάλληλης διαδικασίας για να έρθουν όλα στο φως, έδειξε αδυναμία και ανησυχία απέναντι σε πιθανές αποκαλύψεις από τα δύο στελέχη ή ακόμα και σε πιο δραστικές κινήσεις από την πλευρά Βορίδη, που φέρεται να προανήγγειλε ακόμα και αποχώρησή του από το κόμμα.
Ο ευτελισμός της κοινοβουλευτικής διαδικασίας στην ψηφοφορία για τις προτάσεις προανακριτικής για τους δύο πρώην υπουργούς αποκάλυψε το μέγεθος της κρίσης στις σχέσεις του Μαξίμου με τους βουλευτές, που κυριαρχούνται από καχυποψία, έλλειψη εμπιστοσύνης και, τελικά, φόβο για απώλεια της δεδηλωμένης.
Οι λανθασμένοι χειρισμοί, η αδυναμία του πρωθυπουργικού επιτελείου να «διαβάσει» σωστά τις εξελίξεις, η απώλεια της πρωτοβουλίας κινήσεων και, κυρίως, το βαρύ κλίμα στις τάξεις των βουλευτών, που τις τελευταίες μέρες εξεγείρονται λέγοντας ότι δεν θα βρεθούν απολογούμενοι για «την κάθε Σεμερτζίδου», προδίδουν μια βαθύτερη κρίση. Και γίνεται όλο και περισσότερο αμφίβολο ότι το «μαγικό ραβδάκι» της ΔΕΘ μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα.
