Γιατί υπάρχει εσωτερική αμφισβήτηση της ηγεσίας της ΝΔ; Σε όποιον αναζητά απαντήσεις στο ερώτημα, το βιβλίο ου Αργύρη Ντινόπουλου θα φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο.
Στο ιδιαίτερα ζωντανό , σίγουρα δε μαχητικό, αυτό βιβλίο ο Αργύρης Ντινόπουλος – βετεράνος της δημοσιογραφίας καίτοι δικηγόρος από σπουδές, με θητεία ιδίως στον ΑΝΤ1 και με εμπειρία πολεμικού ανταποκριτή, αφού πέρασε στην τοπική αυτοδιοίκηση/Βριλήσσια, ύστερα έγινε βουλευτής της Ν.Δ., είχε και δυο δικαστικές περιπέτειες (η μια επί δημαρχίας του, η άλλη για συκοφαντική δυσφήμιση της Ρένας Δούρου), έζησε ως κατάληξη 6μηνη υπουργική θητεία ως υπουργός Εσωτερικών στην τελευταία περίοδο της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου– θέτει, ακόμη και στο εξώφυλλο, ένα ερώτημα. Που η απάντηση του έχει δοθεί από την δημοσιογραφική γραφίδα πολλές φορές, από παρεμβάσεις πολιτικών άλλες τόσες (έχουμε και τις καταθέσεις Μέρκελ και Σόιμπλε, άλλωστε, στα βιβλία τους…), πλην όμως εδώ έρχεται όπως θα λέγανε οι αγγλόφωνοι from the horse’s mouth. Από τον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας της εποχής, την στιγμή που ετοιμαζόταν – «μέηλ Χαρδούβελη», αστοχία στην Προεδρική εκλογή με Στ. Δήμα κλπ. – να χάσει τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015.
Την απάντησή του στο ίδιο του το ερώτημα την δίνει ο Αργ. Ντινόπουλος, ωμά και απερίφραστα: «Δανειστές και εγχώρια οικονομικά συμφέροντα υπονόμευσαν κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2014 συστηματικά την κυβέρνηση Σαμαρά με στόχο τις πρόωρες εκλογές και την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτές». Αυτή την πολιτική εκτίμησή του, ο Ντινόπουλος την συνοδεύει με την παραδοχή τριών λαθών της κυβέρνησης Σαμαρά: Το κλείσιμο της ΕΡΤ/την θεσμοθέτηση του ΕΝΦΙΑ/την αποτυχημένη προσπάθεια αξιολόγησης στο Δημόσιο (σε συνδυασμό με τις επαπειλούμενες απολύσεις). Προσθέτει σ’ αυτά και τον αυτοεκτροχιασμό της πεποίθησης ότι θα πετύχαινε την εκλογή Σταύρου Δήμα ως Προέδρου της Δημοκρατίας – χρειάζονταν 180 ψήφοι, συγκεντρώθηκαν τελικώς μόλις 168… – προκειμένου να συνεχισθεί η θητεία της κυβέρνησης, χωρίς να μεσολαβήσουν δηλαδή πρόωρες βουλευτικές εκλογές (λόγω Προεδρικής).
Η αφήγηση Ντινόπουλου, πράγμα αναμενόμενο για δημοσιογράφο «πρώτης γραμμής», δίνει μια ζωηρή αναπαράσταση του κλίματος στην τελευταία φάση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου. Χαρακτηριστική η περιγραφή της προσπάθειάς του (υπουργείου Εσωτερικών) να καλυφθούν με ευρηματικό τρόπο οι χρηματοδοτικές «τρύπες» των οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που είχαν τραβήξει στην προσοχή της Τρόικας και κινδύνευαν να οδηγήσουν σε εκτροχιασμό την τότε κρίσιμη αξιολόγηση του Μνημονίου-2. Πλην το αιχμηρότερο μέρος της αφήγησης αφορά το χαρτοφυλάκιο του – τότε συναδέλφου του Αργ. Ντινόπουλου στην κυβέρνηση, στο συγγενικό υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης (και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης), του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Περιγράφεται και αναδεικνύεται η «καταλυτικής σημασίας» διαβρωτική επίδραση των διαφόρων επιπέδων απειλών και υλοποιήσεων για προγράμματα απολύσεων στην Δημόσια Διοίκηση και στα παρακλάδια του δημοσίου τομέα (με αιχμή τους αορίστου χρόνου βάσει του Π.Δ. Παυλόπουλου). Τονίζεται πόσο περισσότερο τραυμάτιζε η απειλή από την υλοποίηση. Κυρίως όμως μπαίνει στο στόχαστρο το διαβόητο σύστημα αξιολόγησης στο Δημόσιο, με την επίσης διαβόητη θέσπιση του μίνιμουμ 15% των αξιολογούμενων που «έπρεπε» να κρίνονται ανεπαρκείς, κρίση που οδηγούσε στον προθάλαμο των απολύσεων.
Ο Ντινόπουλος σχεδόν εκτός εαυτού όταν παρατηρεί τον συν-υπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, μετά από πιέσεις και εκκλήσεις, να φέρνει μεν νομοθετική αλλαγή για εκτόνωση της πίεσης που ασκούσε αυτή η ρύθμιση περί αξιολόγησης ευρύτερα στην κοινή γνώμη, πλην όμως όταν πλέον οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 είχαν… προκηρυχθεί! [Εν τω μεταξύ, με γνώση των δημοσιογραφικών πραγμάτων εκ των έσω, ο Αργ. Ντινόπουλος περιγράφει την σταθερή μεταστροφή των συγκροτημάτων Τύπου εναντίον της τότε κυβέρνησης. Βήμα-βήμα, επεισόδιο-επεισόδιο].
Πέρα όμως από την δοκιμασία στο εσωτερικό της κυβέρνησης και στη «στεφάνη» της επικοινωνίας της (ο ίδιος φωτογραφίζεται να κυκλοφορεί με το Μετρό και σηκώνεται κύμα αμφισβήτησης της αλήθειας του στιγμιότυπου, ή πάλι δεν αναγνωρίζεται ως υπουργός από φύλακα μισθωμένου συνεργείου ασφαλείας), δίνει ένα σοκαριστικό επεισόδιο από την τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας για τις εκλογές του Ιανουαρίου.
Πολιτικός του φίλος, τηλεφωνεί στον Ντινόπουλο μετά από κομματική εκδήλωση, στο Περιστέρι (καφέ Atelier, στο Μπουρνάζι). Του αφηγείται πώς παρευρισκόμενος υπουργός – δεν τον ονοματίζει, όμως σκιαγραφείται προδήλως ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τις αναφορές στους «αρίστους που θα βρούμε μπροστά μας» – παραδέχεται ότι «χάνουμε με τουλάχιστον 5-6 μονάδες. Και προσθέτει, ο αφηγούμενος από Μπουρνάζι: «Όταν πήγα να τον ξαναρωτήσω για τις εκλογές, μου είπε, ποιες εκλογές ρε μ…., εμάς να πάρουμε το κόμμα μας ενδιαφέρει!».
Αυλαία, ουσιαστικά εδώ, για την αφήγηση Ντινόπουλου!
Η συνέχεια είναι γνωστή, βέβαια. Όμως η περιγραφή αυτή των εσωτερικών της Ν.Δ. είναι δηλωτική (και) του κλίματος που σήμερα επικρατεί στην κυβερνώσα παράταξη.
