ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Προς αναζήτηση νέων κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών

Η τελευταία προεκλογική εβδομάδα του πρώτου γύρου των γαλλικών βουλευτικών εκλογών άρχισε με τον υποψήφιο πρωθυπουργό της Ακροδεξιάς, Ζορντάν Μπαρντελά, να παρουσιάζει τις θέσεις του για την οικονομία. Σε μια επίδειξη ρεαλισμού, εγκατέλειψε αυτές που είχαν ανησυχήσει τις αγορές και υιοθέτησε, σε γενικές γραμμές, την οικονομική ατζέντα των κυβερνήσεων Μακρόν, εξαιρουμένων των κεφαλαίων που άπτονται της μείωσης του ΦΠΑ,  της φορολογίας των εισοδημάτων των κάτω των 30 ετών πολιτών και του συνταξιοδοτικού, για το οποίο είπε ότι τα όρια συνταξιοδότησης θα οριστούν κλιμακωτά ανάλογα με την ηλικία ένταξης στην αγορά εργασίας.

Με άλλα λόγια, λίγα 24ωρα πριν την Κυριακή των εκλογών, συνέχισε την επιχείρηση αποδαιμονοποίησης της Ακροδεξιάς, προετοιμάζοντας την πλήρη ενσωμάτωσή της στο main stream πολιτικό σύστημα της χώρας. 

Κατά τα λοιπά, έδωσε έμφαση στα θέματα τάξης, ασφάλειας και μετανάστευσης, προβάλλοντάς τα ως τις βασικές διαφορές που περιχαρακώνουν τον ιδεολογικό του χώρο, προσδίδοντάς του ταυτοτικά χαρακτηριστικά. Μόνο που επαναλαμβάνοντας μετ' επιφάσεως τις θέσεις του αναφορικά με την αλλαγή της νομοθεσίας για την ιθαγένεια  (κατάργηση του δικαίου του εδάφους) και τη στέρηση του δικαιώματος των πολιτών με διπλή υπηκοότητα να προσλαμβάνονται σε εθνικά ευαίσθητους τομείς του δημοσίου, έγειρε ζητήματα αμφιβόλου συνταγματικότητας που, θεωρητικά τουλάχιστον,  συνιστούν αίτια  πολιτικής ανωμαλίας σε περίπτωση κυβερνητικής αλλαγής.

Το πρώτο θύμα των προεκλογικών ελιγμών του Μπαρντελά είναι πάντως η πάλαι ποτέ κραταιά, γκωλικής ως επί το πλείστον εμπνεύσεως, ρεπουμπλικανική Δεξιά, της οποίας η αποσύνθεση, είναι αλήθεια, είχε αρχίσει από τότε που άρχισε και η επιχείρηση αποδαιμονοποίησης της Ακροδεξιάς. Στην πορεία προς τις ευρωεκλογές η τελευταία καταβρόχθισε τους υπόλοιπους εθνικιστικούς σχηματισμούς, όπως η "Ανακατάληψη!" του Ερίκ Ζεμούρ και της Μάριον Μαρεσάλ. Στην πορεία προς τις εθνικές εκλογές καταπίνει τώρα τους Ρεπουμπλικανούς, το κόμμα που ίδρυσε ο Νικολά Σαρκοζί και διέσπασε ο Ερίκ Σιοττί.

Εξ ου και οι τελευταίοι έλαμψαν δια της απουσίας τους στο άλλο γεγονός της τελευταίας προεκλογικής εβδομάδας, στην προχθεσινή τηλεμαχία μεταξύ του πρωθυπουργού Γκαμπριέλ Αττάλ, του υποψηφίου πρωθυπουργού της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης Ζοράν Μπαρντελά και του εκπροσώπου του Νέου Λαϊκού Μετώπου, Μανυέλ Μπομπάρ.

Η πρωτοφανής ένταση που επικράτησε στο τηλεοπτικό στούντιο ήταν αποκαλυπτική της ακραίας πόλωσης, ως αποτέλεσμα είτε των προσπαθειών κινητοποίησης των κομματικών βάσεων είτε της νευρικότητας που προκαλεί η αβεβαιότητα της έκβασης της εκλογικής αναμέτρησης. Αλλεπάλληλες διακοπές και επιθετικές αποστροφές μεταξύ αλλήλων μαρτυρούσαν ότι μόλις και μετά βίας οι εκπρόσωποι των τριών κυρίαρχων πολιτικών μπλοκ ισορροπούσαν  μεταξύ του σεβασμού των κανόνων της πολιτικής ορθότητας, που επιβάλλουν τα συνήθως υψηλού επιπέδου ήθη της γαλλικής δημόσιας ζωής, και της ανάγκης να εξασφαλίσουν τη μαζικότερη δυνατή συμμετοχή των οπαδών τους στην εκλογική διαδικασία.

Ο τελευταίος στόχος φαίνεται, ωστόσο, ότι αυτή τη φορά θα επιτευχθεί πλήρως. Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων αναμένουν ότι η συμμετοχή θα σπάσει ρεκόρ πολλών δεκαετιών. Αυτό, αν επιβεβαιωθεί, ενδέχεται να μεταβάλλει αισθητά τις υφιστάμενες τάσεις χωρίς, ωστόσο, να είναι βέβαιο αν είναι ο φόβος της ανόδου στην εξουσία της Ακροδεξιάς ή ο φόβος της ακυβερνησίας που θα σπρώξει κρίσιμες μάζες στα εκλογικά κέντρα.

Εν τω μεταξύ δυο εξελίξεις μπορεί να αναστρέψουν τη φορά των πραγμάτων.

Η μια προκύπτει από το γεγονός ότι εξακολουθεί να υπάρχει ένα  ισχυρό πλειοψηφικό ρεύμα (71%) υπέρ της ανάγκης να φράξουν οι δημοκρατικές δυνάμεις το δρόμο της Ακροδεξιάς προς την εξουσία. Μόνο ένα 65% διαφωνεί με αυτή την άποψη. 

Η άλλη είναι ότι έχουν αρχίσει να εντείνονται οι  ζυμώσεις που  αναζητούν εναλλακτικές  λύσεις για το σχηματισμό νέων κοινοβουλευτικών  πλειοψηφιών προς υποστήριξη είτε μεγάλων συνασπισμών εξουσίας πέραν της Ακροδεξιάς και της ριζοσπαστικής αριστεράς (διάβαζε Ανυπότακτη Γαλλία) είτε μεταβατικών  "τεχνικών" κυβερνήσεων τύπου  Ντράγκι.

Προς αυτήν την κατεύθυνση τόσο ο πρώην πρωθυπουργός του Μακρόν Εντουάρ Φιλίπ, όσο και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Φρανσουά Ολάντ ίσως διαδραματίσουν ένα δικό τους ρόλο.

Εάν θέλετε κάθε πρωί το ενημερωτικό δελτίο του KReport στο email σας και πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενό μας, κάντε μια δοκιμαστική συνδρομή!