ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΑΡΘΡΑ
ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΧΩΜΕΝΙΔΗ

Στον Ξενοφώντα Γιαταγάνα

Θα ξεκινήσω με το σχόλιο του Γιώργου Δελλή από την νεώτερη ( του Ξενοφώντα) γεννιά των Νομικών: «Από τα πιό κοφτερά μυαλά που έχω γνωρίσει και συνάμα  ευαίσθητος, γλυκός. Νοιαζόταν να φτιάξει τον κόσμο κάπως καλύτερο. Το πέτυχε ; ( το ερωτηματικό δικό μου) Τελικά όποιος το κάνει δεν φεύγει ποτέ εντελώς».

Η γεννιά μου, μολις 6 χρόνια μικρότεροι,  μεγάλωσε στο Βαρβάκειο με τον μύθο του πρώτου των πρώτων. Τον ξανασυνάντησα στο Παρίσι μετά την δικτακτορία, όπου εξοικιώθηκα με τον μύθο του και γίναμε στενοί φίλοι.

Ο Φώντας ήταν αθεράπευτος Ευρωπαϊστής, πίστευε βαθειά στο όραμα της Ενωμένης Ευρώπης, (της Ευρώπης των λαών, την περίοδο που το σύνθημα ήταν « ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»),  αλλά και στη συνέχεια της Ευρωπαικής ολοκλήρωσης.

Στην Ευρωπαική Επιτροπή δεν ασπάστηκε την ουδετερότητα του Ευρωϋπάλληλου. Δεν ασπάστηκε το δόγμα του «ανέρχεσθε σιωπούντες » Υποστήριξε με πάθος και συνέπεια την ιδέα της Ευρώπης  και της Ελλάδας-μέλους της. Μέλους ισότιμου, χωρίς να υποκύπτει στις παρεκκλίσεις ενός δήθεν πατριωτισμού και των Πολιτικών που θεώρησαν την Ευρώπη ως αγαθή  αγελάδα και μας οδήγησαν στο χείλος της καταστροφής.

Το θάρρος της γνώμης του και οι εμπεριστατωμένες απόψεις του δεν άρεσαν πάντα στην σκληρή γραφειοκρατία, αλλά ούτε και στον πατριωτικό λαϊκισμό που συχνά διαπερνά οριζόντια το ελληνικό πολιτικό σύστημα.

Συγκρούστηκε με τον εθνικισμό που επικρατούσε στο «Μακεδονικό την εποχή Πινέιρο», αλλά και με τις αντιλήψεις περί της μόνης Ελληνικότητας της Κύπρου, που οδήγησε στην απόρριψη του σχεδίου Ανάν. Το πλήρωσε με την καριέρα του, αλλά δυστυχώς το πλήρωσε και η Ελλάδα. Ήμουνα πάντα δίπλα του, με τις  διαφωνίες μας, από τα αθλητικά έως τα πολιτικά.

Αλλά πάντα σύμφωνοι ως προς το καλό φαγητό, πιστοί στην εβδομαδιαία μας συνάντηση.

Θα μας λείψεις Ξενοφώντα.

 

Εάν θέλετε κάθε πρωί το ενημερωτικό δελτίο του KReport στο email σας και πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενό μας, κάντε μια δοκιμαστική συνδρομή!