ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΑΡΘΡΑ
ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΚΑΜΠΥΛΗ

Η ακροδεξιά διαχρονικότητα και ο σημερινός  γρίφος   

Η 29η  προς 30η  Ιουνίου  ήταν η επέτειος των 92 χρόνων από τον εμπρησμό του εβραϊκού οικισμού  Κάμπελ στη Θεσσαλονίκη, το 1931.  Ήταν  το πρώτο αντισημιτικό  πογκρόμ στην Ελλάδα και η κορύφωση των επιθέσεων που είχαν ξεκινήσει, από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, εθνικιστικές και οι πρώτες ελληνικές φασιστικές οργανώσεις.

Τα θύματα ήταν οι φτωχοί της εβραϊκής κοινότητας του Κάμπελ και θύτες η οργάνωση γνωστή ως «3Ε» και,  με τα άρθρα της, η βενιζελική εφημερίδα «Μακεδονία».  Η «3Ε» είχε ιδρυθεί από μικρασιάτες  πρόσφυγες ως σωματείο αλληλοϋποστήριξης , αλλά εξελίχθηκε στην  πιο μεγάλη φασιστική οργάνωση του Μεσοπολέμου μέχρι και την «4η Αυγούστου» το 1936.

Ο αντισημιτισμός υπήρχε και πριν από την Μικρασιατική Καταστροφή – το αγαπημένο ανάγνωσμα κάθε αντισημίτη, το δήθεν «Πρωτόκολλο των Σοφών της Σιών» μεταφράστηκε στα ελληνικά το 1920 από το υπουργείο Εξωτερικών.

 Όπως και στην Ευρώπη, ο ρατσισμός εναντίον των Εβραίων  ερχόταν και ξαναερχόταν στο προσκήνιο  στις μεγάλες οικονομικές ή εθνικές κρίσεις. Μαζί με τον αντικομουνισμό ήταν τα χαρακτηριστικά  του πρώτου κύματος της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς και στο οποίο η χώρα μας είχε δώσει διαπιστευτήρια.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο  αντισημιτισμός στην Ελλάδα και αλλού αποσύρθηκε, αναγκαστικά, από το ακροδεξιό οπλοστάσιο αλλά ενισχύθηκε ο αντικομουνισμός  σ’ ένα γενικότερο κλίμα Ψυχρού Πολέμου, όπου η  αντιπαράθεση της Δυτικής Δημοκρατίας με τον Σοβιετικό Ολοκληρωτισμό δεν άφηνε, συνήθως, διακριτό χώρο στην άκρα δεξιά.

Μετά την 7ετία της Χούντας τα κόμματα της ΕΠΕΝ και τα δεκάδες μικρότερα, συμπεριλαμβανομένου του  Εθνικού Μετώπου δεν κατέγραψαν ποσοστό   μεγαλύτερο του 7% μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90 όταν διαλύθηκαν ή απορροφήθηκαν από το ΛΑ.Ο.Σ, το οποίο θα φθάσει στο απόγειο της δύναμής του το 2008-2009 με ποσοστά κοντά στο 7%. Ο πολιτικός κυνισμός του ΛΑ.Ο.Σ συνδυάζει τις πρώτες αντιμεταναστευτικές κορώνες  μετά την κατάρρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, με τις νεότερες κατά των  Ασιατών και Αφρικανών μεταναστών που εργάζονται στα μεγάλα έργα στη γεωργία και στον τουρισμό. Παράλληλα επαναφέρει,  από τις ρίζες της ελληνικής ακροδεξιάς,  ψηλά στην ατζέντα του το θέμα της ορθοδοξίας και της ελληνικότητας.

Στη μεγάλη κρίση  το ΛΑ.Ο.Σ καταρρέει και αναδύεται το  κλασσικό νεοναζιστικό κόμμα,  λαϊκιστικό και  αντι-ελίτ, της  Χρυσής Αυγής που  συνδυάζει, θρασύδειλα και κουτοπόνηρα την ιδεολογία του ναζισμού με τη δράση στο πεδίο, καταλαμβάνοντας  ακόμη και πλατείες ή περιοχές όπως ο Άγιος Παντελεήμονας στην Αθήνα.

Για πρώτη φορά η  ελληνική  ακροδεξιά πλησιάζει τόσο κοντά σε διψήφιο ποσοστό. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα κλείνει το συγκεκριμένο  κεφάλαιο, όμως όχι τόσο σφαλιστά όσο πίστεψε το πολιτικό μας σύστημα. 

Στις εκλογές του 2019 στην Α’ Θεσσαλονίκης η Ελληνική Λύση και η Χρυσή Αυγή συγκεντρώνουν περίπου 10% (5,39% και 3,92% αντίστοιχα) -η ΝΔ 35,52%, ο ΣΥΡΙΖΑ 31,31% και το ΠΑΣΟΚ 6,05%. Τα πανελλαδικά ποσοστά ήταν: ΝΔ 39,85%, ΣΥΡΙΖΑ 31,53%, ΠΑΣΟΚ 8,10%, ΚΚΕ 5,3%, Ελ. Λύση  3,7% , ΜΕΡΑ 25 3,44% και Χρυσή Αυγή 2,93%.

Γιατί τα αποτελέσματα στην Α’ Θεσσαλονίκης;  Διότι η συγκεκριμένη περιοχή έρχεται  στο προσκήνιο το 2021 για τη δράση ναζιστικών οργανώσεων και της Χρυσής Αυγής. Χαρακτηριστικότερη η περίπτωση της Σταυρούπολης με τις ακροδεξιές οργανώσεις να έχουν οριοθετήσει ζώνες και χώρους κυριαρχίας.

Στις πρόσφατες  εκλογές του Ιουνίου, η ακροδεξιά στην Α’ Θεσσαλονίκης έφθασε  το 18% (Ελ. Λύση 7,97%, Νίκη 5,32% και Σπαρτιάτες 4,98%). Και τα τρία  πάνω από τα πανελλαδικά ποσοστά τους.

Αρκετές είναι και  οι  αναλογίες  με τον Άγιο Παντελεήμονα στην Αθήνα. Η κυριότερη είναι  η δράση στις μικρές ηλικίες σε σχολεία και γήπεδα μέσα  από ρήγματα συνοχής και από την απουσία των θεσμών του Κράτους στην τοπική κοινωνία.

Η ακροδεξιά διείσδυση στα σχολεία εμφανίζεται και  σε πολλές άλλες περιοχές, ιδίως δε, σε δημόσια σχολεία. Υπάρχει μια νέας  μορφής αντισυστημικότητα σε έφηβους και νέους που συνδυάζεται με την απογοήτευση  και την απώλεια  χάρτη πορείας ζωής ή ανεκτού  στάτους κβο. Παλιές αξίες όπως η οικογένεια, η τοπικότητα και η παράδοση επανακάμπτουν και  χαρακτηρίζονται ως στόχοι των κυρίαρχων ελίτ, μέσω της μισητής και «ακραίας» για πολλούς   πολιτικής ορθότητας που «γεννιέται στα πανεπιστήμια των πλούσιων στις ΗΠΑ».   

Η δράση κατά των LGBTQ ή μεταναστών στο πεδίο, τα υπόγεια ρεύματα με τους χούλιγκαν που εξακολουθούν να δρουν ανεξέλεγκτοι, η  «φυσιολογική»  και «νομιμοποιημένη» θυματοποίηση του αδύναμου  από τις εφηβικές συμμορίες και το ανεξέλεγκτο μπούλινγκ ακόμη και σε καθηγητές  ορίζουν μια ιδιαίτερα εύφλεκτη επικράτεια, αυτή  των «εκτός συστήματος».

Στις μετακινήσεις (πανελλαδικά) μεταξύ των κομμάτων της ακροδεξιάς, Νίκη και Ελληνική Λύση έχασαν τους περισσότερους ψηφοφόρους τους (15,5% και 15,8% αντίστοιχα) προς τους Σπαρτιάτες.

Θα είναι λοιπόν οι Σπαρτιάτες το επόμενο στοίχημα του πολιτικού μας συστήματος –αφού πίσω του κρύβεται και λειτουργεί σαν κράχτης  το ριζοσπαστικοποιημένο κοινό της σημερινής  ακροδεξιάς;

Το μοναδικό ίσως κοινό σημείο, διαχρονικά  της πάντα παρούσας ελληνικής ακροδεξιάς είναι η, μετά τον Μεταξά, απουσία ηγέτη που θα ενώσει τα ακροδεξιά μικρά ή μικρομεσαία καπετανάτα. Σήμερα δεν είναι πιθανό ο Κασιδιάρης να είναι ο αναμενόμενος ηγέτης -και λόγω της ανεπάρκειάς  του.  Απ ό,τι φαίνεται, το πολιτικό σύστημα ίσως  προλαβαίνει ακόμη να αντιδράσει σοβαρά στον άνεμο που σαρώνει την Ευρώπη, όχι και τόσο απροσδόκητα…      

 

Εάν θέλετε κάθε πρωί το ενημερωτικό δελτίο του KReport στο email σας και πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενό μας, κάντε μια δοκιμαστική συνδρομή!