ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Αποδόμηση της παγκοσμιοποίησης;

Το ερώτημα το έθεσε χθες η έγκυρη Ιστοσελίδα Eurointelligence δεν είναι η Ανακάλυψη της Αμερικής.

Εδώ και τριάντα και πλέον χρόνια ειδήμονες των Διεθνών Σχέσεων και Ιστορικοί προειδοποιούν  ότι αν η παγκοσμιοποίηση δεν πλαισιωθεί εγκαίρως από ένα σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης κάποια στιγμή θα χάσει την προωθητική της δυναμική, θα αρχίσει να οπισθοχωρεί και να αποδομείται.

Εδώ και δύο περίπου χρόνια διαψεύδεται κάθε μέρα η παραδοχή που λέει ότι η  οικονομική αλληλεξάρτηση  είναι μονόδρομος που οδηγεί σχεδόν αυτόματα στην σταθεροποίηση και προσέγγιση.

Ποιος θα αποτολμούσε σήμερα να επαναλάβει το κύριο επιχείρημα όσων πίστευαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση συνολικής στρατηγικής αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κίνας, καθώς το Πεκίνο επενδύει στο δημόσιο χρέος των ΗΠΑ και η Ουάσιγκτον διασφαλίζει στην Κίνα μια χωρίς προβλήματα πρόσβαση στην εσωτερική τους αγορά;

Η πρόκληση δεν περιορίζεται στις παρενέργειες των κυρώσεων που η Δύση και οι ΗΠΑ επέβαλλαν στην Ρωσία μετά την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία.

Η έμπρακτη αμφισβήτηση της παγκοσμιοποίησης έχει διαχυθεί  στον πλανήτη και πουθενά δεν φαίνεται μέσα από ποια θεσμικά εργαλεία και διεθνή φόρουμ θα μπορούσε να ανασχεθεί.

Το πιο εύγλωττο παράδειγμα είναι η τιμή του πετρελαίου που οι ΗΠΑ θέλουν τη μείωση της και η Σαουδική Αραβία την αύξηση της -και οι δύο για γεωπολιτικές σκοπιμότητες.

Αργά αλλά προσεκτικά οι παρεμβάσεις στις ΗΠΑ και την Ε.Ε που στοχεύουν την αποφυγή εγκλωβισμού στην ύφεση  έχουν ξεκάθαρο πρόσημο προστατευτισμού με τη Γερμανία να μιλά για εμπορικό πόλεμο.

Αντί της προσδοκώμενης παγκόσμιας διακυβέρνησης έχουμε σχήματα και φόρουμ όπως η Ομάδα των G-20 και oι BRICS που προϋπήρχαν και τώρα έχουν το στίγμα μιας αμφισβήτησης της παντοδυναμίας της.

Αν στους G-20 και τους BRICS  προσθέσουμε το Σύμφωνο Συνεργασίας της Σαγκάης, τότε ανεξάρτητα από την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία και την  τροπή που θα πάρουν οι σχέσεις ΗΠΑ - Κίνας η δυναμική αποσάθρωσης της παγκοσμιοποίησης θα επιταχυνθεί.

Στην άκρη του τούνελ  όχι μόνον δεν φαίνεται προοπτική επιστροφής στην αναζήτηση σταθεροποίησης της παγκοσμιοποίησης με σταδιακή μετάβαση σε μια παγκόσμια διακυβέρνηση αλλά μια πολυπολικό -πολυκεντρική ισορροπία.

Περιφερειακές ζώνες ελευθέρου εμπορίου με τείχη προστασίας από τον αθέμιτο ανταγωνισμό αλλά και τοπικές πολιτικοστρατιωτικές συμμαχίες και στο τέλος -γιατί όχι;- πολλοί ΟΗΕ, συνθέτουν ένα παγκόσμιο τοπίο ασύμβατο με την παγκοσμιοποιηση.

 

 

Εάν θέλετε κάθε πρωί το ενημερωτικό δελτίο του KReport στο email σας και πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενό μας, κάντε μια δοκιμαστική συνδρομή!