ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Η «αριστεροσύνη» του Πολάκη και το αύριο του ΣΥΡΙΖΑ

Στη σημερινή συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης Τσίπρας θα βρεθεί ενώπιον ερωτημάτων που υπερβαίνουν τον Παύλο Πολάκη. Αφορούν τη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ και το μέλλον του ίδιου ως προέδρου του. Θα υπερασπιστεί το οχυρό του 3% ή θα εκφράσει μια ευρύτερη παράταξη; Μέχρι τώρα ο Αλ. Τσίπρας δεν κατάφερε ή δεν θέλησε να γίνει αρχηγός της Κεντροαριστεράς.  Στην Κουμουνδούρου αυτοχαρακτηρίζονται ως «αριστερό κόμμα» και το βλέμμα τους είναι στραμμένο στο ΚΚΕ, ασχέτως αν συνεργάστηκαν με τον Πάνο Καμμένο και τώρα αλληθωρίζουν προς το ΠΑΣΟΚ για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας. Με ποιο μέτρο, όμως, είναι ο Πολάκης αριστερός; 

Με το μέτρο του ΚΚΕ δεν είναι. Ο Περισσός δεν κάνει προγραφές των αντιπάλων του και δεν τα βάζει προσωπικά με δημοσιογράφους, δικαστές, τραπεζίτες ή όποιους άλλους μπαίνουν το μάτι του. Ούτε ο Πολάκης εκφράζεται από το ΚΚΕ, από το οποίο αποχώρησε το 1989 όταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση Τζαννετάκη, για να ενταχθεί στο ΝΑΡ. Η θητεία του στην ΚΝΕ, στην οποία οργανώθηκε ως φοιτητής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, σε μια εποχή που οι συγκρούσεις με την αστυνομία και με τις νεολαίες των άλλων κομμάτων έπαιρναν συχνά βίαιο χαρακτήρα, δεν τον σφράγισε ιδεολογικά. Απλά, του καλλιέργησε την αγωνιστική του προδιάθεση χωρίς όρια και φραγμούς. 

Ούτε με το δημοκρατικό μέτρο είναι αριστερός ο Πολάκης. Η εκμηδένιση του άλλου μέσω της αποπροσωποίησής του είναι χαρακτηριστικό ολοκληρωτικής και φασιστικής αντίληψης. Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας διαρκώς αυτοαναιρείται. Αν η «αριστεία του Μητσοτάκη» είναι για εκείνον ένα ιδεολογικό βδέλυγμα, τι είναι η βίαιη εκκαθάριση των αντιπάλων βάσει ενός «ανώτερου δικαίου», που μόνο εκείνος αντιλαμβάνεται στην πληρότητά του και για αυτό επιχειρεί να το επιβάλλει ακόμα και στους συντρόφους του; 

Ο Πολάκης αισθάνεται ότι δεν ζει σε ένα δημοκρατικό περιβάλλον. Με τα δικά του λόγια περιτριγυρίζεται από «ένα βαθύ κράτος ριζωμένο, έναν μηχανισμό που έχει αυτονομηθεί από την κρατική εξουσία» και πρέπει να ξεδοντιαστεί. Η μέθοδος δεν έχει σημασία γιατί αν δεν μπουν κάποιοι στη φυλακή ή τρία μέτρα κάτω από τη γη, όπως έχει απειλήσει, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ξαναδεί εξουσία. Αν σβήσει κάποιος το όνομά του και κρατήσει το τραμπούκικο ύφος και το εμφυλιοπολεμικό πάθος θα δει μια ανατριχιαστική ομοιότητα με τα κηρύγματα μίσους του Κασιδιάρη στο YouTube. 

Με το μέτρο του ΣΥΡΙΖΑ είναι αριστερός ο Πολάκης; 

Ο ΣΥΡΙΖΑ του 2012 και του 2015  ανέβηκε στην εξουσία με το σύνθημα «ή εμείς ή αυτοί», που εκτός από σύνθημα ήταν και μια υπερφίαλη και ολοκληρωτική αντίληψη εξουσίας, η οποία αρνούνταν να αναγνωρίσει ότι το πλαίσιο είναι δημοκρατικό μόνο όταν ισχύει το «και εμείς και αυτοί». Τότε ο Πολάκης ήταν ιδεολογικά συμβατός και πολλαπλά χρήσιμος. Στις 24 Ιανουαρίου 2016, στην εκδήλωση για τον έναν χρόνο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, οι φωτογραφίες των «αντιπάλων» (πολιτικών και δημοσιογράφων) προβλήθηκαν από τις γιγαντοοθόνες που είχαν τοποθετηθεί στο κλειστό γυμναστήριο του Ταε Κβο Ντο ενώ το πλήθος γιουχάιζε. Όσοι βρέθηκαν σε εκείνη την εκδήλωση είδαν ότι ομιλητής ήταν ο Τσίπρας αλλά σούπερ σταρ ο Πολάκης, ο οποίος έχει ισχυρά ερείσματα στο εσωτερικό του κόμματος. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ του 2023, όμως, είναι φανερό ότι θα πρέπει να προσδιορίσει διαφορετικά τις προτεραιότητές του αν θέλει να συμβαδίσει με τις ανάγκες της κοινωνίας. Η καλοκαιρινή γνωριμία του Τσίπρα με τον μετέπειτα υπουργό του στο Ροδάκινο του Ρεθύμνου, ήταν μεν ευχάριστη αλλά δεν επρόκειτο να είναι ανέφελη. 

Ως δήμαρχος Σφακίων ο Πολάκης ομολόγησε ότι κρατούσε «διπλά βιβλία». Ως υπουργός έριξε μόνος του σκιές στο «πόθεν έσχες του». Ως βουλευτής της αντιπολίτευσης έκλεινε επί μήνες το μάτι στο αντιεμβολιαστικό κίνημα. Μπορεί να χωρέσει σε μια συλλογικότητα κάποιος που θέλει να ζει με τους δικούς του νόμους και κανόνες; 

Ο Τσίπρας, όπως γνωρίζει ο κομματικός περίγυρος, εδώ και μήνες δυσφορούσε με τον Πολάκη, του είχε κάνει συστάσεις, θεωρούσε ότι είχε εθιστεί ναρκισσιστικά στην προβολή από τα social media και ότι έχανε τον έλεγχο. Ο «αψύς Σφακιανός» από πλεονέκτημα έγινε βαρίδι.

 Ίσως να το κατάλαβε και ο ίδιος όταν αποδοκιμάστηκε ο εκβιασμός του για να μπει στο ψηφοδέλτιο Χανίων, ο φίλος του Μιχάλης Χαιρετάκης, και επιχείρησε μια ηρωική έξοδο. Εξίσου πιθανό είναι να θεώρησε ότι προσφέρει υπηρεσία, εφόσον το κόμμα του αποδοκίμασε ως πολιτικά καθοδηγούμενους τους δικαστές που καταδίκασαν τον Νίκο Παππά.

Αυτή η φορά δεν ήταν όπως οι προηγούμενες. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαχώρισε τη θέση του, ο πρόεδρος του τον «ξήλωσε» από τομεάρχη Διαφάνειας και τον παρέπεμψε στην Επιτροπή Δεοντολογίας για «συστηματική παραβίαση των κανόνων συλλογικότητας και δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος». 

Όψιμα κατάλαβε η ηγετική ομάδα στην Κουμουνδούρου ότι η πολιτική αντιπαράθεση «δεν γίνεται με όρους προσωπικής σταυροφορίας», αλλά «με σοβαρότητα και ψυχραιμία». Δέχεται τώρα την επίθεση  της ΝΔ για τον «πολακισμό που εξέθρεψε και γιγάντωσε» ο κ. Τσίπρας «καλύπτοντας συστηματικά» το πρωτοπαλίκαρό του, και πίεση για την άμεση διαγραφή και απομάκρυνση από τα ψηφοδέλτια του Νίκου Παππά. Δέχεται και φίλια πυρά από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ όπου οι απόψεις του Πολάκη για τι σημαίνει η δεύτερη φορά Αριστερά κάθε άλλο παρά αντιδημοφιλείς είναι. Τι είναι, όμως, ο Πολάκης χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ;  

Στη μάχη της πολιτικής επιβίωσης ο Τσίπρας είναι survivor. Τον Αύγουστο του 2015 άφησε πίσω του την ομάδα Λαφαζάνη χωρίς κόστος, καθώς είχε ακόμα άθικτο πολιτικό κεφάλαιο. Τώρα είναι άγνωστο τι θα χρειαστεί να εγκαταλείψει και πόσο θα του κοστίσει, αλλά ήρθε η ώρα να αποφασίσει με ποιους θέλει να προχωρήσει και προς ποια κατεύθυνση.     

 

 

Εάν θέλετε κάθε πρωί το ενημερωτικό δελτίο του KReport στο email σας και πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενό μας, κάντε μια δοκιμαστική συνδρομή!