ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΑΡΘΡΑ
ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ KREPORT

Σι Τζινπινγκ με πολιτική Ρούζβελτ;

Τον Φεβρουάριο του 1945, αμέσως μετά τη Διάσκεψη της Γιάλτας στην Κριμαία, ο Ρούζβελτ συναντήθηκε με τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας, Ιμπν Σαούντ, σε πολεμικό πλοίο των ΗΠΑ στην Ερυθρά Θάλασσα. Εκεί, οι δύο ηγέτες υπέγραψαν μια συμφωνία που κράτησε 77 χρόνια, με το Ριάντ να δεσμεύεται για την πετρελαϊκή επάρκεια των ΗΠΑ, ενώ από τη μεριά της η Ουάσιγκτον δεσμευόταν για την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας.

Μετά το πρόσφατο ταξίδι του Σι Τζινπίνγκ στο Ριάντ πολλοί Αμερικανοί αναλυτές υποστήριξαν ότι η Κίνα, επτά και πλέον δεκαετίες μετά, προσφέρει στη Σαουδική Αραβία ακριβώς την ίδια ειδική σχέση. Ακόμη και αν καταγράψουμε ως υπερβολική την παραπάνω προσέγγιση, μια αντίστοιχη εξέλιξη θα είναι, πρώτα και πάνω από όλα, παρενέργεια της στρατηγικής σύγχυσης των ΗΠΑ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Η κρίση εμπιστοσύνης της Ουάσινγκτον προς το Ριάντ ξεκίνησε πριν 21 χρόνια και συγκεκριμένα την επομένη της 11ης Σεπτεμβρίου, κατά την οποία η πλειοψηφία των τρομοκρατών ήταν Σαουδάραβες. Στα παιχνίδια χειραγώγησης ακραίων φονταμενταλιστών από το βασίλειο, ήλθε να προστεθεί η χειραφέτηση των ΗΠΑ στον ενεργειακό τομέα, λόγω της αυτάρκειας που διασφάλιζε πλέον η εκμετάλλευση του σχιστολιθικού πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Κάπως έτσι, στον Λευκό Οίκο της εποχής του Μπους του νεότερου, κάποιοι έφθασαν να μιλούν για Saudi… America! Μάλιστα συνέδεσαν ευθέως την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράκ, την άνοιξη του 2003, ως άμεσα σχετιζόμενη με την επιθυμία της Ουάσιγκτον να απαγκιστρωθεί από τις διευκολύνσεις του Ριάντ. Την ίδια ώρα, στην αμερικανική προσέγγιση κυριαρχούσε η πεποίθηση ότι η Σαουδική Αραβία δεν έχει εναλλακτική επιλογή, μια παραδοχή που οδήγησε στην έναρξη των συνομιλιών ΗΠΑ-Ιράν, στα τέλη του 2012, στο Ομάν.

Τελικά το Ριάντ αποφάσισε να βελτιώσει τις σχέσεις του με τη Μόσχα, επιλέγοντας τη μείωση της εξόρυξης πετρελαίου, ενώ ταυτόχρονα συζητά μια συνολική στρατηγική ειδική σχέση με την Κίνα -προκαλώντας την οργή του Λευκού Οίκου- η οποία αν υλοποιηθεί θα οδηγήσει σε εντυπωσιακή «απόβαση» του Πεκίνου στη Μέση Ανατολή.  

Εξυπακούεται ότι ούτε η Κίνα ούτε η Ρωσία θα επιδείξουν παρόμοιο ζήλο με αυτόν των ΗΠΑ, καθώς στόχος του Πεκίνου και της Μόσχας είναι το Ριάντ να μην επιδιώξει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα με τη βοήθεια του Πακιστάν, το πυρηνικό πρόγραμμα του οποίου χρηματοδότησε στο παρελθόν -κατά κύριο λόγο- η Σαουδική Αραβία.

 

Εάν θέλετε κάθε πρωί το ενημερωτικό δελτίο του KReport στο email σας και πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενό μας, κάντε μια δοκιμαστική συνδρομή!