ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΑΡΘΡΑ
ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ KREPORT

Από την Βαλτική στη Μεσόγειο

Εκτός εκπλήξεως των τελικών αποτελεσμάτων των εκλογών της Κυριακής, η Ακροδεξιά στην Σουηδία θα έχει ρυθμιστικό ρόλο στην συγκρότηση του συνασπισμού δεξιών κομμάτων που θα κληθεί να κυβερνήσει την χώρα.

Το πρώτο μήνυμα της κάλπης είναι δίχως αμφιβολία, ότι καμιά χώρα της Γηραιάς Ηπείρου δεν είναι εξορισμού θωρακισμένη απέναντι στην ακροδεξιά, είτε είναι λαϊκίστικη και νέα, είτε είναι μεταφασιστική και νεοναζιστική.

Η Ιταλία άνοιξε το δρόμο το 1994 με τους Μπόσι και Φίνι να ανακηρύσσονται κυβερνητικοί εταίροι του Μπερλουσκόνι.

Ακολούθησε η Αυστρία το 2000 με την είσοδο στην κυβέρνηση του ακροδεξιού κόμματος της Ελευθερίας του Χάιντερ.

Αν η αντίδραση στην Ιταλία και την Αυστρία ήταν υποτονική, η δεύτερη θέση που εξασφάλισε η Λεπέν στον πρώτο γύρο των Προεδρικών Εκλογών του 2002 στη Γαλλία χτύπησε σήμα συναγερμού, αλλά δυστυχώς η Δεξιά, αντί να χαράξει κόκκινη διαχωριστική γραμμή από την Ακροδεξιά, υιοθέτησε την ατζέντα και την ρητορική της.

Σήμερα το πιο ανεπτυγμένο  τμήμα της Ευρώπης, η Σκανδιναβία και πιο συγκεκριμένα η Σουηδία, καταγράφει την εκτόξευση της Ακροδεξιάς, χωρίς να υπάρχει το άλλοθι του κοινωνικού αποκλεισμού και του χρόνιου εγκλωβισμού στην βαθιά φτώχεια των προαστίων των γαλλικών μεγαλουπόλεων ή των γκέτο της βίαιης αποβιομηχάνισης που υπέστη το Ηνωμένο Βασίλειο στην δεκαετία του ‘80.

Είτε αυτό αρέσει, είτε όχι, η Ακροδεξιά αντιμετωπίζεται πλέον ως κανονικότητα στην Ε.Ε.

Πριν από λίγους μήνες η Λεπέν διεκδικούσε την Προεδρία της Γαλλίας και σήμερα η ακροδεξιά Μελόνι προεξοφλείτε ότι μετά τις κάλπες της 25ης Σεπτεμβρίου θα λάβει την σκυτάλη της πρωθυπουργίας από τον Ντράγκι.

Είτε ως συσσώρευση μιας κοινωνικής και οικονομικής συμπίεσης, με την κρίση της Ευρωζώνης να την διαδέχεται η Πανδημία και μετά να ακολουθεί η ενεργειακή και η επισιτιστική κρίση, είτε ως αναδίπλωση στην ταυτότητα απέναντι σε μια παγκοσμιοποίηση χωρίς αξιακές αναφορές, η Ακροδεξιά είναι εδώ και δεν πρόκειται να αντιμετωπισθεί με την υιοθέτηση της θεματικής της αλλά με την πολιτική της απομόνωση.

Το μεγάλο ερώτημα σε ότι αφορά τον επόμενο σταθμό ένταξης της Ακροδεξιάς στην ευρωπαϊκή πολιτική κανονικότητα, είναι η Γερμανία, με ζητούμενο πόσο η κρίση θα διογκώσει την Εναλλακτική (AfD) και σε ποιο βαθμό θα άρει την μέχρι τώρα πολιτική της απομόνωση.

 

Αυτό το άρθρο ήταν από εμάς!

Εάν θέλετε να έχετε πρόσβαση καθημερινά σε όλο το περιεχόμενό μας, κάντε μια δοκιμαστική συνδρομή!