Kreport > Uncategorized > Ιρλανδία: Και μετά τις εκλογές, δημοψήφισμα;

Ιρλανδία: Και μετά τις εκλογές, δημοψήφισμα;

Κάποιοι μίλησαν για σεισμό, κάποιοι για μια στιγμή όπου γράφεται ιστορία. Για πρώτη φορά, έναν αιώνα κι ένα χρόνο μετά την συμφωνία για την ανεξαρτησία της Ιρλανδίας- που προέβλεπε ότι το βορειοανατολικό τμήμα του νησιού θα παρέμενε μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου- το Σιν Φέιν, το ρεπουμπλικανικό κόμμα που αντιτάχθηκε στην βρετανική κυριαρχία και την διαίρεση του νησιού και διεκδίκησε, ακόμη και με τα όπλα, την ένωση του βορρά με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας στο νότο, κέρδισε τις εκλογές με 29% των ψήφων «πρώτης προτίμησης», έναντι 21,3% του DUP. Για πρώτη φορά, ένα πολιτικό σύστημα οργανωμένο για να εξασφαλίζει την βρετανική κυριαρχία στον ιρλανδικό βορρά περνά στα χέρια των εχθρών αυτής ακριβώς της βρετανικής κυριαρχίας.

Πώς φθάσαμε εδώ;

Το Brexit είναι μέρος της απάντησης. Η αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ένωση θα έπρεπε να επαναφέρει τα σύνορα και τους τελεωνειακούς έλεγχους μεταξύ Δημοκρατίας της Ιρλανδίας (που παραμένει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και το βόρειου τμήματος του νησιού που μαζί με την υπόλοιπη επικράτεια του θρόνου αποχώρησε από την Ευρώπη. Αν, όμως, επέστρεφαν τα σύνορα, αυτό θα τίναζε στον αέρα τις συμφωνίες της Μεγάλης Παρασκευής, με τις οποίες επήλθε το 1998 η ειρήνευση στο Μπέλφαστ μετά από τρείς δεκαετίες αιματηρών, φονικών Troubles- συγκρούσεων δηλαδή ανάμεσα στην κυρίαρχη ομάδα των προτεσταντών Unionists, με βρετανική συνείδηση, και τους οπαδούς της ιρλανδικής ανεξαρτησίας, τον IRA, και την πολιτική του εκπροσώπηση, το Σιν Φέιν. Η λύση που δόθηκε ήταν να μην υπάρχουν σύνορα και έλεγχοι μεταξύ ιρλανδικού νότου και βορρά (κι ετσι η βόρεια Ιρλανδία να παραμείνει ιδιότυπο μέρος της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς και ταυτόχρονα επικράτεια του Ηνωμένου Βασιλείου) και αντ’ αυτού να δημιουργηθεί ένα ιδιότυπο τελωνειακό σύνορο εντός βρετανικής επικράτειας, ανάμεσα στα δύο βρετανικά νησιά. Η λύση εξόργισε και αποξένωσε τους «ενωτικούς» και ενίσχυσε το Σιν Φέιν. Το ενίσχυσαν, ακόμη περισσότερο, οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου και της ενεργειακής κρίσης, καθώς το κόμμα υπό τη νέα ηγεσία του έκανε εκλογική καμπάνια όχι για το εθνικό θέμα αλλά για θέματα καθημερινότητας και λαϊκού εισοδήματος, «για το ψωμί και το βούτυρο», όπως λένε εκεί.

Και τώρα;

Οι συμφωνίες της Μεγάλης Παρασκευής προβλέπουν ότι η Βόρεια Ιρλανδία κυβερνιέται από συνασπισμό ενός προετεσταντικού κι ενός καθολικού κόμματος, με πρωθυπουργό τον αρχηγό του κόμματος που ήρθε πρώτο στις εκλογές. Τώρα, για πρώτη φορά σε 101 χρόνια, το κόμμα αυτό είναι το Σιν Φέιν. Δεν είναι βέβαιο ότι το DUP, το κόμμα των «ενωτικών» θα δεχθεί να συμμετάσχει σε κυβέρνηση υπό το Σιν Φέιν. Μια περίοδος πολιτικής αναστάτωσης ίσως αρχίζει ξανα. Και στο τέλος του δρόμου (καθώς και στο νότο οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το Σιν Φέιν να προηγείται καθαρά) ίσως οι επόμενες κάλπες στο πράσινο νησί να είναι οι κάλπες ενός δημοψηφίσματος για την επανένωσή του.