Kreport > Uncategorized > The Party is Over! –αυτή τη φορά για την Γερμανία…

The Party is Over! –αυτή τη φορά για την Γερμανία…

Του Γιάννη Ζηρίνη

Με αυτήν τη διαπίστωση- παραίνεση ο τότε επικεφαλής του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, είχε συνοψίσει το 2011 το μήνυμα προς τη χώρα μας για την έναρξη της περιόδου λιτότητας που συνεπαγόταν η υπαγωγή μας στα μνημόνια. Το πάρτι μας συνίστατο στο χωρίς φειδώ μοίρασμα δημόσιων πόρων σε ευρύτατες κατηγορίες του πληθυσμού, δημιουργώντας υπέρογκα χρέη στις διεθνείς χρηματαγορές.

Οι κύριοι επικριτές μας εκείνη την περίοδο ήταν οι βόρειες χώρες της ΕΕ – με προεξάρχουσα την Γερμανία- που δεν είχαν ελλείμματα, ευημερούσαν στο παγκοσμιοποιημένο οικονομικό τοπίο πού διαμορφωνόταν μετά το 2000, τηρώντας τους κανόνες με προτεσταντική σφιχτοχεριά. Σήμερα όμως διαπιστώνουμε ότι την ίδια περίοδο και μέχρι πριν δύο μήνες, ένα άλλο, «καθωσπρέπει» πάρτι συντελείτο στην Γερμανία με τίμημα την εξάρτηση της οικονομίας της από την Ρωσία.

Πώς γινόταν αυτό; Η όλο και στενότερη πρόσδεση στην φτηνή ενέργεια του ρωσικού αερίου με το ταυτόχρονο κλείσιμο των πυρηνικών της σταθμών, την εκχώρηση σε ρωσικές εταιρείες στρατηγικών  ενεργειακών της εγκαταστάσεων ( δεξαμενές αποθήκευσης αερίου στην Gazprom,  το κομβικό διυλιστήριο  Schwedt στην Rosneft) και την παράλειψή της να κατασκευάσει τερματικούς  σταθμούς για LNG που θα διευκόλυναν τις εισαγωγές αερίου από τρίτες χώρες.

Σε εκτενές και τεκμηριωμένο άρθρο των ΝΥΤ την 24/4/2022 περιγράφεται γλαφυρά η συναίνεση όλου του πολιτικού κόσμου  και των ισχυρών συνδικαλιστικών ενώσεων σε αυτή την στρατηγική επιλογή, με επικεφαλής τον π. καγκελάριο G. Schroeder, που ανέλαβε ήδη από το 2005 κυρίαρχο ρόλο στις ρωσογερμανικές επιχειρήσεις ενέργειας, με το αζημίωτο βέβαια.  

Το ίδιο άρθρο μάς ενημερώνει και για ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον γεγονός: τα στρατηγικά αποθέματα αερίου που διαχειριζόταν η Gazprom στις γερμανικές της εγκαταστάσεις,  καθ’ όλη την διάρκεια του 2021 και μέχρι την εισβολή στην Ουκρανία, διατηρούνταν όλως παραδόξως σε ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα …

Επίσης περιγράφει τις προνομιακές σχέσεις πρωτοκλασάτων στελεχών  της κυβέρνησης Merkel και άλλων επιφανών Γερμανών με τις ρωσικές εταιρείες – μη εξαιρουμένου και του νυν προέδρου Steinmeyer- ξεδιπλώνοντας ένα εκτενές δίκτυο προσώπων και εταιρειών που υποστηρίζει την κομβική αυτή επιχειρηματική σχέση -με τις ισχυρές πολιτικές προεκτάσεις – της Γερμανίας με την Ρωσία του Πούτιν.

Αν προσθέσουμε σε αυτό το πάρτι της φτηνής ενέργειας και τις πολύ χαμηλές  δαπάνες για την άμυνά της –  το 1% του ΑΕΠ της που δεν δαπανούσε η Γερμανία στην άμυνα της ανέρχεται στα 35 δισ. ευρώ κάθε χρόνο-  ξεπροβάλει μια πολύ εσωστρεφής, κοντόφθαλμη και στενόκαρδη στρατηγική,  αναντίστοιχη με το βάρος της χώρας στην ΕΕ.

Ήρθε λοιπόν η ώρα η Γερμανία να καταβάλει το τίμημα των κακών της επιλογών με συγκεκριμένες διορθωτικές κινήσεις, όπως, λόγου χάρη, την άμεση παύση των εισαγωγών καυσίμων από την Ρωσία του Πούτιν.  Το λιγότερο που τα υπόλοιπα μέλη της ΕΕ περιμένουν από την πρώτη οικονομική δύναμη της Ένωσης είναι να τηρήσει με συνέπεια την  λουθηρανική επιταγή της έμπρακτης μετάνοιας, όπως ζητούσε επισταμένως από τις χώρες του νότου πριν 10 χρόνια. Η απώλεια του 5% του ΑΕΠ της, όπως υπολογίζεται, από την άμεση απεξάρτηση της από την ρωσική ενέργεια δεν συγκρίνεται με το 25% που έχασε η χώρα μας μετά το 2011.

Οι ελίτ της Γερμανίας ( επιχειρηματικές και πολιτικές ) έχουν  μπροστά της μια πρόκληση: Να πείσουν τους πολίτες τους  ότι οι μικρές θυσίες που καλούνται να υποστούν για μερικά χρόνια όπως λχ να  κρυώσουν λίγο, να περιορίσουν τις ταχύτητες στους αυτοκινητόδρομους και τις συχνές διακοπές τους,  είναι το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν για το καλό της χώρας τους αλλά και όλης της Ευρώπης.

The Party (this time in Germany) is over!