Kreport > Uncategorized > Μετά τον Σταινμάγιερ ο Σολτς

Μετά τον Σταινμάγιερ ο Σολτς

Του Γιώργου Καπόπουλου

Λίγους μήνες μετά την ανάδειξή του στην Καγκελαρία ο Σολτς γνωρίζει την πρώτη μαζική διακομματική αμφισβήτηση για την παραχώρηση ή όχι βαρέων όπλων στην Ουκρανία. Είναι φανερό ότι το Βερολίνο προσπαθεί να συνδυάσει  την εναρμόνισή του με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ με μια διαφοροποίηση που να συνιστά έμμεσο μήνυμα προς τη Μόσχα ότι δεν θέλει να εμπλακεί στη σύγκρουση της Ουκρανίας.

Έτσι μέσα σε ένα διάστημα λίγων ημερών μετά την άρνηση του Ζελένσκι να δεχθεί την επίσκεψη Σταινμάγιερ, ο Καγκελάριος Σολτς γνωρίζει την πρώτη σοβαρή αμφισβήτηση  στην Βουλή, που έχει τη δυναμική να γίνει πλειοψηφική με ό,τι αυτό θα μπορούσε να σημαίνει.

Από την απαγόρευση υπερπτήσης του εθνικού εναερίου χώρου της Γερμανίας από βρετανικά μεταγωγικά αεροπλάνα που μετέφεραν βαρύ οπλισμό στην Πολώνια  για να μεταφερθούν στην συνέχεια στην Ουκρανία μέχρι την παραχώρηση Λεοπαρντ, ο χρόνος είναι πολύ σύντομος για μια κυβίστηση  τέτοιων διαστάσεων.

Πενήντα τρία χρόνια Οστ Πολιτίκ έχουν αναδείξει τη συνεργασία Μόσχας-Βερολίνου ως αμετάβλητη σταθερά στην εθνική στρατηγική της Δυτικής και, στη συνέχεια, της ενιαίας Γερμανίας. Η Δυτική Γερμανία από την ίδρυση της το 1949 ήταν ο κατ εξοχήν νομιμόφρων σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ευρώπη μια επιλογή που εξέφρασε στην μακρά κυβερνητική του θητεία (1949-1963) ο Καγκελάριος Αντενάουερ με την πεποίθηση ότι έτσι στηρίζει την στρατηγική επανένωσης της χώρας. Η ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου το 1961 διαμήνυσε στη Βόννη ότι η απόλυτη ταύτιση με τις ΗΠΑ ενισχύει την διαίρεση της χώρας με μόνη δυνατή εναλλακτική λύση την εξομάλυνση των σχέσεων με την ΕΣΣΔ και την Ανατολική Γερμανία.

Έτσι οικοδομήθηκε μια αμοιβαία εμπιστοσύνη που επέτρεψε στην συνάντηση Κολ-Γκορμπατσόφ στον Καύκασο τον Ιούλιο του 1990 να συμφωνήσουν ότι η ενιαία Γερμανία θα είναι μέλος του ΝΑΤΟ χωρίς να δημιουργείται απειλή για την ασφάλεια της κλυδωνιζόμενης ήδη Σοβιετικής Άνωσης. Τότε, το Der Spiegel είχε κυκλοφορήσει με τις φωτογραφίες των δύο ηγετών στο εξώφυλλο και τον τίτλο «Συμμαχία Γερμανίας-Ρωσίας ,ο πόλεμος τελείωσε».

Τούτων λεχθέντων είναι σαφές ότι η μεν Γερμανία προσπαθεί μα οριοθετήσει την όποια επιδείνωση των σχέσεων της με την Ρωσία στο επίπεδο μιας  αντιστρέψιμης τακτικής επιλογής και προκαλεί την καχυποψία και οργή όχι μόνον των ΗΠΑ αλλά και θρυμματίζει την μέχρι τώρα διακομματική συναίνεση.

Η φιλορωσική παράδοση του Μπίσμαρκ είχε και έχει διαχρονική επιρροή στην διπλωματική και στρατιωτική ιεραρχία της χώρας. Στις 21 Ιούνιου 1941, μια μέρα πριν την εισβολή του Χίτλερ στην ΕΣΣΔ, ο τότε Γερμανός Πρέσβης στην Μόσχα φον Σούλεμπουργκ είχε αποκαλύψει στον Στάλιν ότι η επίθεση είναι θέμα ωρών χωρίς να γίνει πιστευτός…