Kreport > Uncategorized > Σε δεύτερο πλάνο

Σε δεύτερο πλάνο

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είχε σαν αποτέλεσμα να περάσουν σε δεύτερο πλάνο οι εξελίξεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και την Νοτιοδυτική Ασία.

Στις 23 Φεβρουαρίου, την παραμονή της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία, υπήρχε η βεβαιότητα ότι  ήταν θέμα ημερών η συμφωνία των 5 συν 1, δηλαδή των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συν την Γερμανία, με το Ιράν, για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού του προγράμματος.

Σε ότι αφορά την Συρία, λίγες βδομάδες πριν από την έναρξη του πολέμου καταγραφόταν η αποδοχή της Ρωσίας ως παράγοντα σταθερότητας στην χώρα και στην Μέση Ανατολή, από την Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία μέχρι και το Ισραήλ.

Η σύγκρουση ΗΠΑ και Ρωσίας στην Ουκρανία την περίοδο 2013-14 δεν είχε εμποδίσει την συνεργασία των δύο Υπερδυνάμεων στον πόλεμο κατά των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Η σημερινή σύγκρουση στην Ουκρανία αλλά και το μπαράζ των κυρώσεων που επέβαλλε η Δύση στην Ρωσία για την εισβολή έχουν ήδη πάρει την μορφή μιας συνολικής αντιπαράθεσης που αν παραταθεί δύσκολα θα επιτρέψει συνέχιση της συνεργασίας Ουάσιγκτον-Μόσχας στην Μέση Ανατολή.

Η Ρωσία είναι ήδη κυρίαρχος του παιχνιδιού στην Συρία και ευπρόσδεκτη από το Ισραήλ, καθώς καλύπτει ένα κενό που θα είχε ήδη καλύψει το Ιράν.

Τι θα κάνουν οι ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή; Έχουν την βούληση και την δυνατότητα να εμπλακούν εκ νέου στην περιοχή για να περιορίσουν την επιρροή και την παρουσία της Ρωσίας;

Η θεαματική βελτίωση των σχέσεων της Μόσχας με την Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ, την Ιορδανία και την Αίγυπτο, οφείλεται κυρίως στην ανησυχία των εν λόγω χωρών από την δυναμική συνολικής εξομάλυνσης των σχέσεων των ΗΠΑ με το Ιράν.

Σε  μια στιγμή που οι ΗΠΑ πιέζουν και την Ινδία αλλά και το σύνολο των χώρων της περιοχής Ινδικού-Ειρηνικού να συμμετάσχουν στις κυρώσεις, η σιγή ασυρμάτου σε ότι αφορά την παρουσία και επιρροή της Μόσχας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή προφανώς αποτυπώνει την στρατηγική αμηχανία της Ουάσιγκτον. Στρατηγική αμηχανία  για μια περιοχή από την οποία βρίσκεται σε αποδρομή, σε πλήρη αντίστιξη  με την Ρωσία που έχει παρουσία και επιρροή πολύ μεγαλύτερη από ότι  η Σοβιετική Ένωση στις δεκαετίες του ‘70 και του ’80.