Kreport > articles > Γαλλικές προεδρικές εκλογές 2022, γύρος δεύτερος: Η “μάνα”, ο “προστάτης”, ο “καταλύτης” και το “φόβητρο”  (18/4)

Γαλλικές προεδρικές εκλογές 2022, γύρος δεύτερος: Η “μάνα”, ο “προστάτης”, ο “καταλύτης” και το “φόβητρο”  (18/4)

Του Γιώργου Σεφερτζή 

Με την αγοραστική δύναμη να παραμένει στην κορυφή των κριτηρίων με τα οποία η κοινή γνώμη θα αποφασίσει σε έξι μόλις ημέρες τι θα επιλέξει να κάνει στον δεύτερο γύρο των Γαλλικών προεδρικών εκλογών, ο ανταγωνισμός μεταξύ των δυο φιναλίστ παραδόξως μετατοπίζεται σε ένα μάλλον πιο ιδεολογικό πεδίο.

Ο  Πρόεδρος Μακρόν φαίνεται να μεταφέρει σ΄αυτό το πεδίο την αναμέτρησή του με την αντίπαλο του, εμφανιζόμενος μπροστά στο εκλογικό σώμα ως ο μεγάλος προστάτης, που αφενός φροντίζει να μην υφίσταται ο λαός του τις βαριές συνέπειες των αλλεπάλληλων κρίσεων που πλήττουν τη χώρα του, αφετέρου υπερασπίζεται μέχρι τέλους τις φιλελεύθερες, δημοκρατικές και ευρωπαϊκές αξίες του απέναντι στην αυταρχική, λαϊκιστική και εθνικιστική Ακροδεξιά που εκπροσωπεί η Λε Πεν.

Αυτό έκανε και κατά το προχθεσινό Μεγάλο Σάββατο των καθολικών, μιλώντας στη δεύτερη και τελευταία προεκλογική του συγκέντρωση.

Την πραγματοποίησε στη Μασσαλία, έδρα του εκπροσώπου της ριζοσπαστικής αριστεράς Ζαν-Λυκ Μελανσόν, αντιγράφοντας το επιτυχημένο στυλ των δικών του προεκλογικών εμφανίσεων. Άλλωστε, στους δικούς του ψηφοφόρους πρωτίστως απευθυνόταν, γνωρίζοντας, όπως όλοι, ότι στα χέρια τους βρίσκεται σήμερα το κλειδί της έκβασης των εκλογών της ερχόμενης Κυριακής.

Εξάλλου στους ίδιους ψηφοφόρους συνεχίζει να απευθύνεται για πολλοστή φορά και η αντίπαλός του Μαρίν Λε Πεν.

Την προηγούμενη ημέρα ολοκλήρωσε την περιοδεία της στην Νότια Γαλλία ως νέα Πασιονάρια της αριστεράς που οδηγεί τον λαό των «ξεχασμένων» μη προνομιούχων στην απελευθέρωση από το ζυγό των ευρωπαϊκών ελίτ και του εγχώριου πολιτικού κατεστημένου.

Την επόμενη ημέρα εμφανίστηκε περιοδεύοντας στην Κεντρική Γαλλία με την υπόσχεση ότι θα διοικήσει τη χώρα ως «μάνα της γαλλικής οικογένειας» και των πιο ευάλωτων μελών της.

Την ίδια ώρα, ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του καταλύτη της εκλογικής αναμέτρησης, συντόνιζε διαδικτυακή διαβούλευση μεταξύ 250.000 οπαδών του. Δεν ετέθη, βέβαια, ερώτημα σχετικό με τη στάση που θα έπρεπε να κρατήσουν έναντι της Λε Πεν. Θεωρείται  εκ προοιμίου εκπρόσωπος της Ακροδεξιάς και ο ίδιος ο Μελανσόν είχε αποκλείσει από την πρώτη στιγμή το σενάριο της υπερψήφισής της στο  όνομα του αντιμακρονισμού.

Συζητήθηκαν, όμως, τρία αλλά ενδεχόμενα: ψήφος στον Μακρόν, άκυρη/λευκή ψήφος και αποχή.

Αποτέλεσμα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας: 37% “λευκό ή άκυρο”, 33% “Μακρόν” και 30% “αποχή”. Πρόκειται για τον σχεδόν απόλυτο τριχασμό της εκλογικής βάσης της ριζοσπαστικής αριστεράς. Τον είχαμε επισημάνει σε προηγούμενα σημειώματα. Τον επιβεβαίωναν οι δημοσκοπήσεις. Είχε φανεί μάλιστα ότι όσο θα αυξανόταν το ποσοστό της αποχής, τόσο θα μειωνόταν το ποσοστό της ψήφου υπέρ του απερχομένου Προέδρου.

Γι’ αυτό και ίσως ο Μελανσόν να αποφασίσει να κάνει συμπληρωματικές δημόσιες παρεμβάσεις πριν από το τέλος της εβδομάδας, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την τηλεμαχία της ερχόμενης Τετάρτης μεταξύ των δυο μονομάχων.   

Οι τελευταίες προ του καθολικού Πάσχα μετρήσεις έδειξαν βέβαια,  ότι ο απερχόμενος Πρόεδρος Μακρόν είχε αρχίσει να ανοίγει και πάλι την ψαλίδα στο 53,5% για τον ίδιο έναντι 46,5% για την Λε Πεν, κερδίζοντας ένα προβάδισμα 7 μονάδων.

Πλην όμως δεν παύει να βρίσκεται αντιμέτωπος με την επίφοβη δυναμική του ρεύματος που υποστηρίζει «οποιοσδήποτε άλλος πλην Μακρόν». 

Μένει να φανεί, μετά την τηλεμονομαχία της μεθαυριανής Τετάρτης, αν η δυναμική αυτή ενισχυθεί  περαιτέρω ή αν, αντιθέτως,  αναστραφεί υπό το κράτος των εντυπώσεων που θα δημιουργήσει η αναμέτρηση των εκπροσώπων που ενσαρκώνουν δυο διαφορετικές Γαλλίες, δυο διαφορετικές κοινωνίες, δυο διαφορετικά σχέδια για την οργάνωσή τους.

Πολλοί έχουν αρχίσει να σκέφτονται ότι ίσως χρειαστεί επιπλέον ο Μακρόν να κάνει χρήση του  «φόβητρου» που αντιπροσωπεύει στα μάτια των συμπατριωτών του το φάσμα του Όρμπαν και της μετωπικής σύγκρουσης της «φιλελεύθερης Ευρώπης» με την «ανελεύθερη Δημοκρατία» των αυταρχικών εθνικισμών που την αμφισβητούν.

Εκείνο πάντως που σίγουρα θα βαρύνει στην πλάστιγγα των αξιολογήσεων της κοινής γνώμης, θα είναι το διακύβευμα της αξιοπιστίας των προσώπων και των προγραμματικών προτάσεων των υποψήφιων κυβερνητών της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Αν ο Μακρόν αδράξει την ευκαιρία μιας – σημείο προς σημείο – αποδόμησης της αντιπάλου του, ίσως τότε να αποδειχθεί ότι εκεί θα βρίσκεται και το μυστικό της επανεκλογής του σε πείσμα της παράδοσης που δεν θέλει Γάλλος Πρόεδρος να επανεκλέγεται χωρίς προηγουμένως να έχει περάσει επιτυχώς τις προκαταρκτικές  εξετάσεις της πολιτικής συγκατοίκησης με διαφορετικής προέλευσης κοινοβουλευτική πλειοψηφία.