Kreport > Uncategorized > Γαλλικές προεδρικές εκλογές 2022, γύρος δεύτερος: «Οτιδήποτε πλην Μακρόν» ή «οτιδήποτε  πλην Λεπέν»;

Γαλλικές προεδρικές εκλογές 2022, γύρος δεύτερος: «Οτιδήποτε πλην Μακρόν» ή «οτιδήποτε  πλην Λεπέν»;

Του Γιώργου Σεφερτζή

Στην πραγματικότητα η μάχη που δίνει ο Μακρόν για την ανανέωση της θητείας του είναι μια διπλή μάχη. Ενάντια στον συσσωρευμένο θυμό και τον φόβο για την επόμενη ημέρα που αποσταθεροποιούν το γαλλικό εκλογικό σώμα. Ενάντια και στην ιστορία, στην οποία δεν υπάρχει προηγούμενο απερχόμενου Προέδρου που να κατάφερε να επανεκλεγεί χωρίς να έχει προηγουμένως υποβληθεί στην βάσανο της συγκατοίκησης με μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία της αντιπολίτευσης.  

Το ερώτημα είναι κατά πόσο τα δύο αυτά καταρχήν αρνητικά για τον Μακρόν δεδομένα θα δυσκολέψουν τη συγκρότηση ενός πλειοψηφικού μετώπου των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου απέναντι στην υποψήφια της αποδαιμονοποιημένης Ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν με αποτέλεσμα η τελευταία να έχει τη δυνατότητα άντλησης ψήφων από τις δεξαμενές της ευρύτερης κοινωνικής δεξιάς.  Το 2017 της είχαν λείψει. Τώρα, όμως, μπορεί να λειτουργήσουν   με τη μηχανική  των συγκοινωνούντων πολιτικών δοχείων.

Προϋπόθεση για να ξεπεράσει ο Μακρόν αυτό το εμπόδιο είναι, βέβαια, να καταφέρει να ανατρέψει τους υφιστάμενους συσχετισμούς στους κόλπους του εκλογικού σώματος. Σημειωθήτω ότι αυτοί οι συσχετισμοί παραλίγο να οδηγήσουν τον υποψήφιο της ριζοσπαστικής αριστεράς Ζαν-Λυκ Μελανσόν στον δεύτερο γύρο.

Απέναντι σε μια Λεπέν που υπερέχει στα λαϊκά στρώματα της περιφερειακής και καθολικής Γαλλίας του βορρά και της υπαίθρου, ο κίνδυνος είναι να μην καταφέρει ο Μακρόν να προσεταιριστεί αυτούς που η εκπρόσωπος της Ακροδεξιάς αποκαλεί “ξεχασμένους” από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ψηφοφόρους. Είναι αυτοί που αντιστέκονται στον Μακρόν συγκροτώντας ένα αντιμακρονικό μέτωπο με το σύνθημα “οποιοσδήποτε Πρόεδρος εκτός του απερχόμενου”.

Το ζήτημα είναι αν το σύνθημα “οποιοσδήποτε πλην Λεπέν” μπορεί να βρει απήχηση αναβιώνοντας το δημοκρατικό μέτωπο του 2017 και όλων των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων με τον πατέρα Λεπέν. Σε τελική ανάλυση αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το κλίμα που θα επικρατεί μεταξύ των ψηφοφόρων της ριζοσπαστικής αριστεράς, όταν σημάνει η ώρα της εκλογικής αλήθειας.  Ήδη ο Μελανσόν το προετοιμάζει προγραμματίζοντας δημόσια διαδικτυακή διαβούλευση με τους οπαδούς του.

Στην προσπάθεια του Μακρόν να τους προσεταιριστεί, έχει μπει από χθες ένα ακόμα αγκάθι. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Ifop για την Journal du Dimanche, το 77% των Γάλλων εκτιμά ότι ο απερχόμενος Πρόεδρος θα πρέπει να αποσύρει το πρόγραμμά του για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος που προβλέπει επιμήκυνση του χρόνου συνταξιοδότησης στα 65.  Μεταξύ των ψηφοφόρων του Μελανσόν το ποσοστό αυτό αγγίζει την απόλυτη πλειοψηφία σε αντίθεση με το μηδενικό σχεδόν που εμφανίζεται μεταξύ των ψηφοφόρων της φιλελεύθερης κεντροδεξιάς Βαλερί Πεκρές.

Το πρόβλημα είναι και εδώ τριπλό: Το κοινό των άνω των 65 ψηφοφόρων είναι το πιο αρνητικό στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού. Αν δεν μεταβάλλει τη θέση του, ο Μακρόν παίρνει το ρίσκο να προκαλέσει την δυσαρέσκειά του και να έχει ένα σοβαρό πολιτικό κόστος. Αν, πάλι, υπαναχωρήσει από τις θέσεις του για το συνταξιοδοτικό (που, μάλιστα, πριν τον πρώτο γύρο των εκλογών το είχε παρουσιάσει ως το σήμα κατατεθέν της διακυβέρνησής του), διακινδυνεύει να απαξιωθεί ως ασυνεπής από το  ακροατήριο της κεντροδεξιάς. Αν επιμείνει στις αρχικές θέσεις του, διατρέχει τον κίνδυνο να κλείσει γι’ αυτόν η πόρτα των ψηφοφόρων του Μελανσόν, που δεν θέλουν και πολλά για να καταψηφίσουν τον Μακρόν, τον “αλαζονικό Πρόεδρο των πλουσίων”.

Αυτό άλλωστε του καταμαρτύρησε και η Λεπέν στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου υιοθετώντας μάλιστα ένα λεξιλόγιο δανεισμένο από την αρχή μέχρι το τέλος από την κριτική της αριστεράς.

Για κακή της, ωστόσο, τύχη τη σχεδόν δίωρη συνέντευξή της για θέματα εξωτερικής πολιτικής διέκοψε λίγο πριν το τέλος της ένα επεισόδιο που θύμισε σε όλους την σχέση της με τον Πούτιν. Η  υποψήφια της Εθνικής Συσπείρωσης είχε καταφέρει το προηγούμενο διάστημα αυτή η σχέση να ξεχαστεί. Μια νεαρή οπαδός του «πράσινου» Γιαννίκ Ζαντό σηκώθηκε ξαφνικά από τις θέσεις των δημοσιογράφων ανοίγοντας ένα διπλωμένο στα δυο πλακάτ σε σχήμα καρδιάς με μια τεράστια φωτογραφία της Λεπέν με τον Πούτιν στο πλάι της.

Η γαλλική κοινή γνώμη έχει υπερευαισθητοποιηθεί αυτές τις ημέρες εξαιτίας των σφαγών στην Μπούκα, και όχι μόνο, με αποτέλεσμα να έχει γίνει πιο δυσανεκτική απέναντι στους παλιούς  πολιτικούς φίλους του Προέδρου Πούτιν. Ο Ερίκ Ζεμούρ πλήρωσε τη νύφη την περασμένη Κυριακή του πρώτου γύρου. Μπορεί στον δεύτερο να είναι η σειρά της Λεπέν να μαζέψει τα σπασμένα της ουκρανικής κρίσης. Τη γλίτωσε μέχρι τώρα ασχολούμενη με την αγοραστική δύναμη των λαϊκών στρωμάτων  και την … πάλη των τάξεων ανάμεσα στους “ξεχασμένους” από τις ελίτ και τους ‘προνομιούχους” της κοινωνίας, τώρα, όμως, μοιάζει να είναι η ώρα της σύγκρουσης των συναισθημάτων.         

Το 2017 το 51% των ψηφοφόρων του Μελανσόν ψήφισε Μακρόν από φόβο για την Λεπέν. Δεν είναι σίγουρο ότι θα κάνει και πάλι το ίδιο τώρα που έχει την εμπειρία της πρώτης θητείας του απερχόμενου Προέδρου και την Λεπέν να διαχειρίζεται με μαεστρία το θυμό που τους έχει προκαλέσει ο σημερινός ένοικος του προεδρικού Μεγάρου.

Το τελευταίο πάντως καλά νέο είναι ότι άνοιξε και άλλο υπέρ του Μακρόν η ψαλίδα του δίδυμου του δεύτερου γύρου στο 53,5-46,5. Το προβληματικό νέο είναι ότι κερδίζει έδαφος στους κόλπους της ριζοσπαστικής αριστεράς η αποχή, το λευκό και το άκυρο. Ένας στους δυο ψηφοφόρους του Μελανσόν αρνείται να επιλέξει Μακρόν ή Λεπέν. Ακόμα προβληματικότερο, ότι μειώνεται στο 34% το ποσοστό αυτών που σκέφτονται να ψηφίσουν Μακρόν. Από την άλλη, φαίνεται να έχουν εξαντληθεί για τον Μακρόν τα αποθέματά του από την δεξαμενή της κεντροδεξιάς.  

.