Kreport > articles > Τι θα σήμαινε για την Ευρώπη η εκλογή της Λε Πεν

Τι θα σήμαινε για την Ευρώπη η εκλογή της Λε Πεν

Του Γιώργου Καπόπουλου

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πρόβαλε ανάγλυφα την έλλειψη βούλησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης να σταθεί στο ύψος των προκλήσεων που αντιμετωπίζει από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, το 2008, μέχρι σήμερα. Στα σχεδόν δεκαπέντε χρόνια, διαψεύδεται σταθερά η παραδοχή που θέλει την  ευρωπαϊκή ολοκλήρωση να κάνει άλματα προς τα εμπρός  κάθε φορά που καλείται να διαχειρισθεί μια κρίση η μια ανατροπή.

Από την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, στις 24 Φεβρουαρίου, μέχρι τον δεύτερο γύρο των Προεδρικών Εκλογών στην Γαλλία, στις 24 Απριλίου, μεσολαβούν 59 μέρες.

Ενδεχόμενη επικράτηση της Λε Πεν στον δεύτερο γύρο θα βρει μια Ε.Ε. σε κατάσταση σοκ και υπαρξιακής δύσπνοιας. Η προσπάθεια της Λε Πεν τα τελευταία χρόνια να μεταλλάξει , τουλάχιστον επικοινωνιακά, μια σκληρή Ακροδεξιά σε Λαϊκή Δεξιά, δεν αλλάζει  την ουσία της πρόκλησης. Η Λε Πέν στο Μέγαρο των Ηλυσίων, με δεδομένο το συγκεντρωτικό σύστημα της Γαλλίας καθώς και ότι όποιος εκλέγεται Πρόεδρος διασφαλίζει, στις βουλευτικές εκλογές που ακολουθούν, αυτοδύναμη πλειοψηφία, δεν είναι διαχειρίσιμη στο πλαίσιο της κανονικότητας  σε εθνικό αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Αν ανατρέξουμε στην δυναμική του σχηματισμού εθνικών κρατών τον 19ο αιώνα στην Ευρώπη, διακρίνουμε δύο  κινητήριες δυνάμεις που την τροφοδότησαν: Η προσδοκία διεύρυνσης της δημοκρατίας και η βεβαιότητα μιας αυξημένης υλικής ευημερίας.

Αυτό ακριβώς ήταν το μήνυμα που έστειλαν από την Ρώμη στις αρχές του 1957 τα Έξη ιδρυτικά μέλη της ΕΟΚ. Η διεύρυνση και η εμβάθυνση της Ε.Ε φάνηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα να αντέχει ακόμη και σε κοσμογονικές ανατροπές σαν τα γεγονότα του 1989-91. Μετά την πτώση του τείχους ο Μιτεράν πίστεψε ότι το σοκ της συγκρότησης της ενιαίας Γερμανίας θα ήταν διαχειρίσιμο, υπό την προϋπόθεση ότι θα ενισχυθεί η δυναμική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Στο μπρα ντε φερ της σκληρής διαπραγμάτευσης στην 10ετία του 90 για την ΟΝΕ, η Γερμανία επέβαλλε στους εταίρους της -κυρίως στο Νότο και την Γαλλία- προδιαγραφές δημοσιονομικής σταθερότητας και πειθαρχίας πέραν των αντοχών τους. Οι Γάλλοι ψηφοφόροι έστειλαν ένα μήνυμα που δεν ελήφθη σοβαρά υπόψη τη απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης στο δημοψήφισμα του 2005. Μια νίκη της Λε Πεν στο δεύτερο γύρο θα επιταχύνει έως τα όρια της θραύσης την μεγάλη κρίση της ευρωπαϊκής ενοποίησης των τελευταίων δεκαπέντε ετών.

Ο Μακρόν μετά την εκλογή του το 2017 πίεζε σταθερά την Γερμανία για την υιοθέτηση μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής που να απαλείφει η έστω να συγκρατεί τη διεύρυνση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων στην Ε.Ε των 27. Το Βερολίνο τον αγνόησε επιδεικτικά και έτσι αντί του διαλόγου για το μέλλον της Ευρώπης  οι προτάσεις Μακρόν μεταλλάχτηκαν σε μονόλογο.

Η Ε.Ε δεν κινδυνεύει από αιφνίδιο θάνατο αλλά από σταδιακή αποδυνάμωση, σαν την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας το 1991, που τυπικά εξακολουθούσε να υπάρχει για αρκετούς μήνες μετά την έναρξη του πολέμου. Να το πούμε αλλιώς: Ποιος σήμερα γνωρίζει ότι εξακολουθεί να υπάρχει η Βρετανική Κοινοπολιτεία  και πολύ περισσότερο ότι αποτελεί την μετεξέλιξη μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας;..