Kreport > Uncategorized > Όλοι Γκολικοί!

Όλοι Γκολικοί!

Του Γιώργου Καπόπουλου

Στις Γαλλικές Εκλογές του Απριλίου του 2022 σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι παρουσιάζονται ως συνεχιστές του Γκολισμού. Από τον κεντρώο εκσυγχρονιστή Μακρόν, τον ακροδεξιό Ζεμούρ, την δεξιά Πεκρές,  την ακροδεξιά Λεπέν, και τον αριστερό λαϊκιστή Μελανσόν όλοι ομνύουν στην μνήμη του Στρατηγού και δηλώνουν πολιτικοί του κληρονόμοι. Όταν πριν από λίγα χρόνια η Λεπέν άλλαζε την ονομασία του κόμματος της από Εθνικό Μέτωπο σε Εθνικό Συναγερμό προφανώς είχε κατά νου τον Συναγερμό του Γαλλικού Λαού που ίδρυσε ο Ντε Γκολ το 1947.

Η μεταθανάτια συνολική αποδοχή του Ντε Γκολ αποτυπώνει κατά κύριο λόγο την ιδεολογική –προγραμματική αμηχανία των γαλλικών πολιτικών κομμάτων να αρθρώσουν μια ατζέντα κυβερνητικής διαχείρισης που να συνδυάζει την κοινωνική συνοχή με την προσαρμογή στις προκλήσεις της ευρωπαϊκής ενοποίησης και της παγκοσμιοποίησης.

Ο Γκολισμός ως πολιτικό ρεύμα γεννήθηκε και ενηλικιώθηκε στην σκιά της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης και ανάπτυξης με δεδομένη την διαίρεση της Γηραιάς Ηπείρου που συμφωνήθηκε στην Γιάλτα στις αρχές του 1945. Οι παραπάνω προϋποθέσεις στήριξαν τόσο τις εσωτερικές όσο και τις εκτός συνόρων επιλογές του Ντε Γκολ.

Ο Ντε Γκολ ανανέωσε το λεγόμενο Γαλλικό Μοντέλο κρατικού προγραμματισμού και παρεμβατισμού και ταυτόχρονα εκτός συνόρων επέλεξε μια πολιτική εθνικής ανεξαρτησίας με κεντρικό σημείο αναφοράς τις ίσες αποστάσεις ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Μόσχα.

Οι κληρονόμοι του Ντε Γκολ Πομπιντου και Ζισκάρ ακολούθησαν την γραμμή πλεύσης που είχε χαράξει ο Στρατηγός με την μεγάλη ανατροπή να καταγράφεται στ πρώτα χρόνια της θητείας Μιτεράν μετά το 1981. Ο Μιτεράν θεωρούσε πως η μάχη για την περιφρούρηση του γαλλικού μοντέλου είναι μια εκ των προτέρων χαμένη μάχη οπισθοφυλακής αποδεχόμενος εμμέσως πλην σαφώς την αγγλοσαξονική ονομασία «Γαλλική Εξαίρεση».

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ στα τέλη του 1991 που στηρίχθηκε στην επιλογή της Γαλλίας να αποδεχθεί ότι η εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα γίνει με τους όρους του Βερολίνου υποθήκευσε την κοινωνική συνοχή στο εσωτερικό και οριοθέτησε τα περιθώρια ελιγμών του Παρισιού στους  ευρωπαϊκούς και τους παγκόσμιους συσχετισμούς.

Η επιστροφή στον Ντε Γκολ είναι αδύνατη με τα σημερινά δεδομένα η για να είμαστε πιο ακριβείς με τα μέχρι την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία δεδομένα. Το πολύ κακό σενάριο των εξελίξεων που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα βραχυκύκλωμα της παγκοσμιοποίησης και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα ανατρέψει και τις σταθερές της στρατηγικής δύσπνοιας που χαρακτηρίζει το γαλλικό μοντέλο  εδώ και μερικές δεκαετίες.