Kreport > Uncategorized > Κυνηγώντας την ομοφωνία

Κυνηγώντας την ομοφωνία

Υπάρχει στην απογείωση των αεροσκαφών ένα όριο ταχύτητας πέραν του όποιου  δεν υπάρχει περιθώριο ακύρωσης της διαδικασίας. Όλα δείχνουν ότι το Βερολίνο θεωρεί ότι το όριο αντοχής  της χώρας σε νέες κυρώσεις στον τομέα της ενέργειας είναι η συμβολική κατά κύριο λόγο απαγόρευση εισαγωγής άνθρακα από την Ρωσία.

Όμως χθες διαπιστώθηκε η συνολική αδυναμία των 27 να υιοθετήσουν το νέο πακέτο των κυρώσεων έστω και στην βάση του ελάχιστου κοινού παρονομαστή σε ότι αφορά την ενέργεια. Εξυπακούεται ότι αν δεν βρεθεί σύντομα ομοφωνία η Ε.Ε θα δει να αμφισβητείται η βούληση και η δυνατότητα της να υιοθετήσει ενιαία στάση απέναντι στην Ρωσία.

Η Ευρώπη δεν θα γίνει πιο ισχυρή αν η μεγαλύτερη οικονομία της βουτήξει στην ύφεση καθώς η Γερμανία λειτουργεί ως οικονομικός κινητήρας της Ε.Ε.

Αυτά, επισημαίνει η Frankfurter Allgemeine χτες, δεν συνιστούν απειλή διαφοροποίησης του Βερολίνου σε ότι αφορά την επιβολή νέων κυρώσεων και πιο συγκεκριμένα την απαγόρευση εισαγωγής φυσικού αερίου και πετρελαίου από την Ρωσία. Με άλλα λόγια, αν πληγεί από τις κυρώσεις η Γερμανία που είναι η ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας, τότε θα υπάρξουν άμεσες παρενέργειες συνολικά για τους 27.

Η FAZ καταγράφει μια  στρατηγική αμηχανία του Βερολίνου για τις  παρενέργειες και το συνολικό κόστος των κυρώσεων που θα μπορούσε να μεταλλαχθεί σε πανικό καθώς στην πολιτική και επιχειρηματική Ελίτ της χώρας υπάρχει πλήρης συναίσθηση ότι την 24η Φεβρουαρίου η Γερμανία και η Ευρώπη πήραν ένα δρόμο χωρίς γυρισμό.

Την ώρα που οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις περνούσαν τα σύνορα της Ουκρανίας τερματιζόταν στα 53 χρόνια η Οστπολιτίκ που θεμελίωσε ο Μπράντ μετά το 1969 στο πλαίσιο της οποίας   άνθισε η ενεργειακή συνεργασία της Μόσχας με την Βόννη και στην συνέχεια με το Βερολίνο.

Σήμερα η Γερμανία αναγκάζεται να επιστρέψει πλησίστια  στην ατλαντική  κανονικότητα έχοντας πλήρη επίγνωση ότι θα περάσουν χρόνια αν όχι δεκαετίες ψυχροπολεμικής έντασης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας.

Έτη φωτός μοιάζουν να μας χωρίζουν από την  δημόσια απαξίωση από τον Σόιμπλε των αμερικανών ομολόγων του Γκάιτνερ  και Λιου που είχαν επικρίνει την άκαμπτη δημοσιονομική περιοριστική πολιτική του Βερολίνου.

Το χθεσινό άρθρο της FAZ αποτυπώνει τις προσπάθειες του Βερολίνου να περιορίσει τις ζημιές από τις παρενέργειες των κυρώσεων που από ότι φαίνεται ότι ανησυχούν την Καγκελαρία εξίσου αν όχι περισσότερο από ότι το Κρεμλίνο.