Kreport > articles > Η σκιά του διαλόγου ΗΠΑ – Ρωσίας

Η σκιά του διαλόγου ΗΠΑ – Ρωσίας

Του Γιώργου Καπόπουλου

Είναι φανερό πλέον πως παρά την εκατέρωθεν πλειοδοσία επιθετικής ρητορικής ΗΠΑ και Ρωσία διατηρούν ακόμη ανοικτό δίαυλο επικοινωνίας, η σκιά του οποίου αποτυπώνεται στο πεδίο της μάχης. Ας δούμε δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

-Εκτός από κάποιες μετρημένες στα δάχτυλά επιθέσεις η δυτική Ουκρανία και κυρίως η περιοχή ανάμεσα στην πόλη Λβιφ και τα σύνορα της Πολωνίας, από όπου εισέρχεται σχεδόν το σύνολο της στρατιωτικής βοήθειας της Δύσης, χαίρει κάποιας ασυλίας από επιθέσεις των ρωσικών δυνάμεων

-Μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ δεν έχουν επανέλθει στο θέμα της παραχώρησης στην Ουκρανία μαχητικών αεροσκαφών ΜΙG 29 αλλά και συστοιχιών πυραύλων τύπου S 300 και S 400.

Mένει να δούμε εάν και σε ποιο ορίζοντα θα υλοποιηθεί η απόφαση των ΗΠΑ να συνεργασθούν με χώρες του ΝΑΤΟ που διαθέτουν άρματα μάχης σοβιετικής κατασκευής ώστε να προωθηθούν στην Ουκρανία έναντι της αντικατάστασης τους από την αμερικανική πλευρά.

Τούτων λεχθέντων, η πιο παράδοξη μέχρι στιγμής επιχειρησιακή κίνηση της ρωσικής πλευράς είναι, δίχως αμφιβολία, οι βολές πυροβολικού και πυραύλων από τη στεριά κι από την θάλασσα κατά της Οδησσού, που είχαν καταγραφεί ως πρελούδιο μιας γενικευμένης ρωσικής επίθεσης, που όμως δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής.

Τα παραπάνω μοιάζουν με μηνύματα μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας ή, καλύτερα,  σαν επίδειξη στην αντίπαλη πλευρά ότι υπάρχει βούληση και δυνατότητα αντοχής σε ενδεχόμενη κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Έτσι, οι επιθέσεις στην Οδησσό και το Λβιφ μοιάζουν με προειδοποίηση ότι η Μόσχα μπορεί να αποκόψει την πρόσβαση της Ουκρανίας στην θάλασσα κι αν χρειασθεί να στείλει δυνάμεις στα σύνορα με την Πολωνία.

Στην ίδια προσέγγιση, η διερεύνηση από τις ΗΠΑ της δυνατότητας αποστολής τεθωρακισμένων στην Ουκρανία αλλά και η επίθεση κατά ρωσικών στόχων στο Μπέλγκοροντ, μπορούν να καταγραφούν ως ένα μήνυμα ότι η μεγιστοποίηση της μαχητικής ικανότητας του Κιέβου μπορεί να έχει απαγορευτικό κόστος για την  ρωσική πλευρά.

Η Ιστορία βρίθει από κινήσεις και επιλογές στα πεδία των μαχών που είχαν πολιτική και σε καμιά περίπτωση επιχειρησιακή λογική και σκοπιμότητα.

Το πιο πρόσφατο  παράδειγμα ήταν η απόφαση του Χίτλερ, στα μέσα Ιουνίου 1940, να επιτρέψει στο βρετανικό εκστρατευτικό σώμα που βρισκόταν κυκλωμένο στην Δουνκέρκη να αποχωρήσει ανενόχλητο για να επιστρέψει στην απέναντι ακτή της Μάγχης. Το Βερολίνο μετά την ήττα της Γαλλίας προσπαθούσε με κάθε δυνατό τρόπο να διαμηνύσει στο Λονδίνο ότι επιθυμεί συμβιβαστικό τερματισμό του πολέμου -ένα μήνυμα στο οποίο δεν απάντησε η βρετανική πλευρά.