Kreport > articles > Fuck leftist Westplaining (*)

Fuck leftist Westplaining (*)

Του Τάκη Καμπύλη

Ο  αρνητικός όρος “westplaining” φέρεται να επινοήθηκε από  Πολωνούς και Ουκρανούς πολύ πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Υιοθετήθηκε στα social media από μεγάλο κομμάτι της ανατολικοευρωπαϊκής Αριστεράς για να περιγράψει την τάση στη δυτική Αριστερά να αποδίδει στην πολιτική της Δύσης την ευθύνη για ό,τι συμβαίνει ανατολικά της Γερμανίας.

Σε  ελεύθερη απόδοση αναφέρεται στην Αριστερά των συμψηφισμών. Σ’ εκείνους δηλαδή που από τον φόβο να μην εξομοιωθούν με τη (δυτική) Δεξιά επιλέγουν να κρατήσουν αποστάσεις από ένα  γεγονός πετώντας τη μπάλα στην εξέδρα των γενικών αρχών και αξιών  -ακόμη και την ώρα που αυτές σε συγκεκριμένο πεδίο έχουν ήδη καταπατηθεί.

Στις 2 Μαρτίου, στην Πολωνία,  το κοινοβουλευτικό αριστερό κόμμα Razem («Μαζί») αποχώρησε από το Diem25 και από άλλες αριστερές ομπρέλες της δυτικής Ευρώπης καταγγέλλοντας ακριβώς αυτούς τους συμψηφισμούς της δυτικής Αριστεράς. 

Λίγες μέρες μετά, σε άρθρο της, η Zosia Brom αρχισυντάκτρια του FREEDOM, από τις πιο ενδιαφέρουσες αναρχικές συλλογικότητες, έβαλε τον εύγλωττο τίτλο “Fuck  leftist Westplaining”.

H Zosia μετανάστευσε πριν από 18 χρόνια από την Πολωνία στη Βρετανία: «Αυτό το κείμενο το γράφω (…) για να με κατηγορήσετε ότι χρηματοδοτούμαι από τη CIA» διευκρινίζει. « Δεν είμαστε θαυμαστές του ΝΑΤΟ και μπορούμε να συμφωνήσουμε μαζί σας να το επικρίνουμε για πολλούς λόγους. Αλλά όταν λέτε «Fuck ΝΑΤΟ» ή «Τερματίστε την επέκταση του ΝΑΤΟ», αυτό που ακούω είναι ότι δεν ενδιαφέρεστε για την ασφάλεια και την ευημερία των φίλων, της οικογένειας και των συντρόφων μου από την Ανατολική Ευρώπη. Είστε ευτυχείς που βάζετε τη μαμά μου σε κίνδυνο για φτηνούς πολιτικούς πόντους(…) Επιπλέον, μιλάτε για το τη θέλησή σας  να σταματήσετε την «επέκταση του ΝΑΤΟ», αλλά δεν αναφέρετε πραγματικά ποια θα ήταν μια βιώσιμη εναλλακτική λύση. Αυτό δεν δείχνει παρά  το προνόμιό σου να μεγαλώνεις σε μια χώρα όπου η ιστορία της ζωής σου δεν ήταν γεμάτη, από ξεσπάσματα και επιθετικότητες αυτής της μεγάλης, απρόβλεπτης δύναμης που υποθέτει ότι μπορεί να ισοπεδώσει τα πάντα στο δρόμο της παντού όπου δεν υπάρχει ΝΑΤΟ. Πείτε μου  λοιπόν, πώς ακριβώς θα διασφαλίσετε την ασφάλειά μας; Ποια είναι αυτή η εναλλακτική του ΝΑΤΟ που πρεσβεύετε;(…) Βγάλατε ήδη το χάρακα σας για να κάνετε ευθείες γραμμές στον χάρτη, μόνο που αυτή τη φορά θα είναι ο χάρτης του τόπου που μεγάλωσα»;

Η Αριστερά γεννήθηκε από το ερώτημα «γιατί η ανισότητα;».  Κι αν κάτι, ηθικά σπουδαίο, τη   διαφοροποίησε ήδη  από την εποχή που βρισκόταν στη μήτρα του   αναρχισμού  στα τέλη  του   18ου και στα μέσα του  19ου   αιώνα, ήταν αυτό που σήμερα πομπωδώς αποκαλείται  ενσυναίσθηση. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος αποδείχτηκε,  πολιτικά, το τέλος του αναρχισμού: Στα πεδία του πολέμου η εργατική τάξη πλήρωσε με τα παιδιά της τη θέση υπέρ  του πολέμου. Ήταν τότε  που η γέννηση της νέας Αριστεράς που επικράτησε τον 20ο αιώνα σημαδεύτηκε από εκείνη την ενοχή.

Όλα αυτά αποδεικνύονται  ακαδημαϊκές φλυαρίες για την ανατολικοευρωπαϊκή αριστερά που πλέον δίνει μόνη της τη μάχη απέναντι στον εθνικισμό επειδή η δυτικοευρωπαία αδελφή της επέλεξε  να είναι γενικώς  με την «ειρήνη».

(*) Περισσότερα εδώ