Kreport > articles > Γαλλικές προεδρικές εκλογές: Προς μια δύσκολη επαύριο; (22/3)

Γαλλικές προεδρικές εκλογές: Προς μια δύσκολη επαύριο; (22/3)

Του Γιώργου Σεφερτζή

Είκοσι σχεδόν ημέρες πριν από τον πρώτο γύρο των Γαλλικών προεδρικών εκλογών όλες οι εγχώριες πολιτικές δυνάμεις αρχίζουν να προετοιμάζονται για την επόμενη ημέρα. Οι δημοσκοπήσεις δεν αφήνουν παρά μηδαμινά περιθώρια αμφιβολιών για την έκβασή τους.

Ο απερχόμενος Πρόεδρος Μακρόν βαδίζει προς την επανεκλογή του για μια ακόμα πενταετία. Θα είναι, ωστόσο, υποχρεωτικά και η τελευταία αφού το Σύνταγμα δεν επιτρέπει μια τρίτη συνεχόμενη προεδρική θητεία. Που σημαίνει ότι όλοι πια ξανακάνουν τους λογαριασμούς τους με ορίζοντα  το 2027 και με το μυαλό στον επόμενο σταθμό που θα είναι οι βουλευτικές εκλογές του ερχόμενου Ιουνίου.

Εξετάζεται μάλιστα το σενάριο οι τελευταίες να επισπευσθούν με απόφαση της νέας κυβέρνησης Μακρόν, προκειμένου να μην υπάρξει κενό δυο μηνών στη νομιμοποίηση των αποφάσεών της από την νομοθετική εξουσία στην όχι πια πολύ θεωρητική περίπτωση κατά την οποία η πλειοψηφία που θα προκύψει από τις βουλευτικές εκλογές δεν θα συμπέσει με την προεδρική πλειοψηφία της 24ης Απριλίου.

Ήδη, ο Πρόεδρος Μακρόν φρόντισε την περασμένη Πέμπτη να προλάβει την αμφισβήτηση της νομιμότητας της επανεκλογής του από αυτούς που θα επιχειρήσουν να ισχυριστούν ότι υπήρξε προϊόν των έκτακτων συνθηκών που δημιούργησε η ουκρανική κρίση και όχι λαϊκή ετυμηγορία που διαμορφώθηκε υπό το φως δημοσίων αντιπαραθέσεων προγραμματικού χαρακτήρα επί των ζητημάτων εσωτερικής διακυβέρνησης.

Επί τέσσερις ολόκληρες ώρες παρουσίαζε σε συνέντευξη Τύπου και  με κάθε λεπτομέρεια τα μέτρα που προγραμματίζει να λάβει δίνοντας συνέχεια στις αλλαγές που δεν πρόλαβε να κάνει είτε εξ αιτίας της πανδημίας του Covid 19 είτε λόγω της προβλεπόμενης δραματικής επιβράδυνσης των ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης υπό το κράτος της ενεργειακής κρίσης και  των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας.

Δοκίμασε έτσι να αποτρέψει την κατηγορία ότι «υφάρπαξε» μια λαϊκή εντολή δίκην λευκής επιταγής από μια συγκυριακή πλειοψηφία που ενδεχομένως να μην είχε συγκεντρώσει, αν οι συνθήκες του ξαφνικού πολέμου στην Ευρώπη δεν είχαν επιφέρει και τον ξαφνικό θάνατο της αντιπολίτευσης.

Και η αλήθεια είναι ότι τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που είδαν έκτοτε το φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι δεν ήταν τόσο θερμή η υποδοχή των μέτρων που εξήγγειλε ο απερχόμενος Πρόεδρος ενόψει της ανανέωσης της θητείας του. Από το σχεδόν 32% που είχαν φθάσει μεσούσης της ουκρανικής κρίσης,  τα ποσοστά του συνέχισαν να πέφτουν φθάνοντας χθες στο 29%, επανερχόμενα στα προ της ρωσικής εισβολής επίπεδα. 

Στην πραγματικότητα , βέβαια, η γεωπολιτική κρίση επέφερε ακαριαίο πολιτικό θάνατο μόνο στην υποψήφια της  φιλελεύθερης κεντροδεξιάς Βαλερί  Πεκρές και την  παράταξή της. Πολύ πιο αργός μοιάζει να είναι ο πολιτικός θάνατος του ακροδεξιού υπερεθνικιστή Ερίκ Ζεμμούρ στον οποίο οι Γάλλοι ψηφοφόροι φαίνεται να μην συγχώρησαν την ρήση του ότι από την χώρα τους λείπει ένας Πούτιν.

Η Βαλερί Πεκρές, αδυνατώντας να συγκρατήσει τις συνεχιζόμενες διαρροές της εκλογικής της βάσης προς το στρατόπεδο της εθνικής ενότητας που εκπροσωπεί ο Μακρόν και δευτερευόντως προς την άκρα δεξιά, εξακολουθεί να καταρρέει δημοσκοπικά χάνοντας τις δυο τελευταίες ημέρες άλλη μια μονάδα ευρισκόμενη με 10,5% στην πέμπτη θέση των εκλογικών προτιμήσεων της κοινής γνώμης.

Ο Ερίκ Ζεμμούρ, αν και αρχικά έδειξε να επιπλέει του αντιρωσικού κύματος, που σήκωσε η εισβολή στην Ουκρανία, χάνει πλέον από μισή μονάδα κάθε ημέρα μένοντας με 12,5% στην τέταρτη θέση πίσω από τον υπέρμαχο της αποστασιοποίησης της χώρας από την ατλαντική συμμαχία και διαρκώς ανερχόμενο Ζαν-Λυκ Μελανσόν της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Αν και η εξέλιξη αυτή αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας έκπληξης της τελευταίας στιγμής με τον Μελανσόν να προκρίνεται, αντί της Λε Πεν, στον δεύτερο γύρο, το σίγουρο είναι ότι τερματίζοντας ακόμα και τρίτος, ο επικεφαλής της Ανυπότακτης Γαλλίας θα είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής της Αριστεράς ενόψει των βουλευτικών εκλογών.

Άλλο τόσο σίγουρο, όμως, θα είναι ότι συνολικότερα ο πολιτικός χάρτης της Γαλλίας θα μεταβληθεί με το παιχνίδι της επόμενης ημέρας να κρίνεται από τις επιδόσεις που θα έχουν τα δυο άκρα στις βουλευτικές εκλογές του προσεχούς Ιουνίου.

Στο Κέντρο θα έχει δημιουργηθεί ένα κενό με τον Εντουάρ Φιλίπ, τον πρώην πρωθυπουργό του Εμμανουέλ Μακρόν, να προσπαθεί να το καλύψει ηγούμενος των Οριζόντων, του νέου κεντροδεξιού κόμματος που ίδρυσε προ μηνών αποβλέποντας ακριβώς στον προσεταιρισμό των ορφανών ψηφοφόρων του μακρονισμού με αντίπαλο εντός του προεδρικού μπλοκ τον προσώρας άγνωστο αρχηγό που θα αναλάβει την ηγεσία της Πορευόμενης Δημοκρατίας, της παράταξης που ίδρυσε το 2017 ο Μακρόν ενόψει των τότε προεδρικών εκλογών.

Στα δεξιά ένα καταστροφικό για τους Ρεπουμπλικανούς αποτέλεσμα θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, ενώ η Λε Πεν, καταφέρνοντας να βρεθεί και αυτή τη φορά στην θέση του ενός εκ των δυο  μονομάχων της αναμέτρησης του δεύτερου γύρου, θα έχει μεν ενταφιάσει τις φιλοδοξίες του Ερίκ Ζεμμούρ να κυριαρχήσει στους κόλπους της εθνολαϊκής δεξιάς, θα βρεθεί όμως αντιμέτωπη με το δίλημμα να αποχωρήσει (προσωρινά;) από την πολιτική σκηνή ή να συνεχίσει δίνοντας μια ακόμα μάχη για τη σταθεροποίησή της ως εναλλακτικού πόλου του δεξιού αντιμακρονικού μετώπου.

Αν μάλιστα καταφέρει να επιβεβαιώσει στην κάλπη ότι αποτελεί πράγματι την εκλεκτή των λαϊκών στρωμάτων,  που εδώ και καιρό έχουν γυρίσει την πλάτη τους στην αριστερά, ο πειρασμός να παραμείνει μαχόμενη στις βουλευτικές εκλογές για την περιθωριοποίηση της φιλελεύθερης κεντροδεξιάς και την ανασύνθεση της ευρύτερης δεξιάς υπό τη δική της ηγεμονία θα είναι σαφώς ακόμα  μεγαλύτερος.              

Μένει να φανεί αν και κατά πόσο θα της κοστίσει η χθεσινή παλινωδία της με αφορμή την στάση της απέναντι στον Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντομίρ Ζελενσκι. Προχθές εμφανίστηκε να αναλαμβάνει το ρίσκο της αποχής από την προγραμματισμένη για αύριο βιντεοπαρουσία του Ζελένσκι στην ολομέλεια της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης προφασιζόμενη ανειλημμένες εκλογικές υποχρεώσεις, αλλά  και μη παραλείποντας να προσθέσει ότι  δεν τρέφει κανέναν ιδιαίτερο θαυμασμό στο πρόσωπο του εκλεγμένου Ουκρανού Προέδρου που απλώς εκπληρώνει τα καθήκοντά του ως Αρχηγός του Κράτους του. Αιφνιδίως αργά χθες το βράδυ ανέκρουσε πρύμνα λέγοντας ότι αποδεσμεύτηκε από το πρόγραμμά της για να παρευρεθεί τελικώς στην αυριανή ολομέλεια της Εθνοσυνέλευσης προς τιμήν του Ουκρανού Προέδρου. Προφανώς στο επιτελείο της  επικράτησαν ωριμότερες σκέψεις που θα έχει ενδιαφέρον να μαθευτεί ποιες ακριβώς ήταν. Υποθέτω πάντως ότι εκτιμήθηκε πως ούτε η εναντίωσή της στην ρωσική εισβολή θεωρήθηκε ότι ήταν αρκετή για να αμβλύνει τις εντυπώσεις από την γνωστή σε όλους φιλία της με το Ρώσο Πρόεδρο ούτε ότι η επιτυχημένη μέχρι σήμερα εκστρατεία της υπέρ της προστασίας της αγοραστικής δύναμης των λαϊκών νοικοκυριών έφτανε για να διατηρήσει αλώβητη την εκλογική της επιρροή.

Όπως επίσης μένει να φανεί ότι  η προεξοφλούμενη εις βάρος της νίκη του Μακρόν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών  εκλογών δεν θα αποδειχθεί πύρρειος στις βουλευτικές.