Kreport > Uncategorized > Ερντογάν: Η Αττάλεια και μια ευκαιρία υπό προϋποθέσεις

Ερντογάν: Η Αττάλεια και μια ευκαιρία υπό προϋποθέσεις

Ανεξάρτητα από το αν η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ρωσίας και της Ουκρανίας, Λαβρόφ και Κουλέμπα, αύριο, στην Αττάλεια, καταγράψει πρόοδο προς την διευθέτηση της πολεμικής σύγκρουσης, αυτή καθαυτή είναι μια διπλωματική επιτυχία της Τουρκίας και προσωπικά των Ερντογάν –Τσαβούσογλου. Η Τουρκία ως οικοδεσπότης της πρώτης συνάντησης υψηλού επιπέδου αξιωματούχων των δύο αντιπάλων, νομιμοποιεί την μέχρι στιγμής μη συμμετοχή της στις κυρώσεις της Δύσης κατά της Ρωσίας, ως αυτονόητο προαπαιτούμενο για την αποτελεσματικότητα  του διαμεσολαβητικού της ρόλου.

Αλλά, το σημαντικό για την Τουρκία είναι άλλο: Καθώς εδώ και έναν και πλέον χρόνο προσπαθεί να εξομαλύνει τις διμερείς σχέσεις της με τις  ΗΠΑ του Μπάιντεν, προσπαθώντας ταυτόχρονα να διατηρήσει έστω και επικοινωνιακό επίπεδο την ρητορική περιφερειακής δύναμης με δική της εθνική ατζέντα, η Άγκυρα βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια ευκαιρία: Να ανακτήσει τον ρόλο που είχε την εποχή του Ψυχρού Πολέμου ως προκεχωρημένο προπύργιο του ΝΑΤΟ στις νότιες παρυφές της ΕΣΣΔ τότε, της Ρωσίας σήμερα.

Είναι μια ευκαιρία υπό όρους και προϋποθέσεις:

-Πρώτον, ότι η επιστροφή στην ατλαντική κανονικότητα θα είναι στρατηγική επιλογή και όχι ένας από τους συνηθισμένους τακτικούς ελιγμούς στους οποίους καταφεύγει ο Ερντογάν όταν αισθάνεται απομονωμένος.

-Δεύτερον, ότι η σύμπλευση με τις ΗΠΑ δεν θα είναι α λα καρτ αλλά συνολική. Δεν γίνεται δηλαδή να είσαι ο απαραίτητος σύμμαχος της Ουάσιγκτον στην προσπάθεια εξισορρόπησης της ρωσικής παντοδυναμίας στον Εύξεινο Πόντο και ταυτόχρονα να συγκρούεσαι με τις ΗΠΑ για το Κουρδικό στην Βορειανατολική Συρία και με το Ισραήλ λόγω της στήριξης στην Χαμάς και στην μουσουλμανική Αδελφότητα.

-Τρίτον, εξυπακούεται ότι η επιστροφή στην νατοϊκή κανονικότητα είναι ασύμβατη με την πρόκληση εντάσεων με άλλους νατοϊκούς εταίρους, όπως συνέβη το καλοκαίρι του 2020 στην Ανατολική Μεσόγειο με την Ελλάδα και με την Γαλλία.

Με άλλα λόγια, ο Ερντογάν καλείται να κάνει καθαρές επιλογές, να ξεκαθαρίσει με ποιον πάει και ποιόν αφήνει. Ίσως, μάλιστα, το πρώτο που θα πρέπει να αφήσει είναι η ψευδαίσθηση μπορεί η Τουρκία να επιστρέψει στην νατοϊκή κανονικότητα χωρίς να απεμπολήσει τα κεκτημένα της νεοθωμανικής πολιτικής της τελευταίας 20ετίας.