Kreport > Uncategorized > Ένας απρόσμενος μεσολαβητής

Ένας απρόσμενος μεσολαβητής

Η αιφνιδιαστική μετάβαση του Πρωθυπουργού του Ισραήλ Ναφτάλι Μπένετ προχθές Σάββατο στην Μόσχα και στην συνέχεια στο  Βερολίνο ήταν η πιο μέχρι στιγμής απρόσμενη εξέλιξη στο διπλωματικό πεδίο της πολεμικής σύγκρουσης στην Ουκρανία.

Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ είχε συνομιλίες διάρκειας τριών ωρών με τον Πούτιν στο Κρεμλίνο και μετά συνάντηση  με τον Σολτς στην Καγκελαρία που κράτησε μιάμιση ώρα.

Είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία του Ισραήλ που επιχειρείται μια τόσο κρίσιμη διαμεσολάβηση σε μια στιγμή αποφασιστικής σημασίας για την ευρωπαική αλλά και παγκόσμια σταθερότητα.

Μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991 οι σχέσεις της Μόσχας με το Τελ-Αβίβ προφανώς δεν έμειναν ανεπηρέαστες από την μετανάσταστευσή ενός και πλέον εκατομμυρίων Εβραίων από την Ρωσία και τις άλλες πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες.

Ένα πολυπλόκαμο ρωσόφωνο λόμπι διαμορφώθηκε στην χώρα με οργανώσεις , κόμματα αλλά και ΜΜΕ και μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Όμως η μεγάλη προσέγγιση Ισραήλ –Ρωσίας καταγράφηκε μετά το 2014-15 όταν η Ρωσία ενεπλάκη στην Συρία όπου ανεδείχθη σε βαρύνοντα αν όχι τον κύριο παράγοντα στην προσπάθεια συντριβής των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Η εμπλοκή της  Ρωσίας στην Συρία έχει στρατηγική σημασία για το Ισραήλ καθώς απαλλάσσει το Εβραϊκό Κράτος από το άβολο δίλημμα να βλέπει το Ιράν και την Φιλοϊρανική Συμμαχία -Φρουροί της Επανάστασης , Σιιτικη Πολιτοφυλακή του Ιράκ, και Χεζμπολά στο Νότιο Λίβανο- σαν ισότιμο αν όχι χειρότερο κακό από τους Τζιχαντιστές.

Με άλλα λόγια η παρουσία της Ρωσίας στην Συρία στερεί από το Ιράν την  δυνατότητα πλήρους χειραγώγησης του καθεστώτος Ασσαντ στην Δαμασκό και εκ των πραγμάτων οριοθετεί την παρουσία της Τεχεράνης στην επομένη μέρα της εμφύλιας συριακής σύγκρουσης.

Και όχι μόνον, καθώς η παρουσία και εμπλοκή της Ρωσίας στην Συρία μαζί με την παρουσία των ΗΠΑ στην Βορειοανατολική Κουρδική Συρία βραχυκυκλώνουν τα σχέδια της Άγκυρας για μόνιμη παρουσία στην χώρα.

Αν ο νέος ψυχρός πόλεμος στην Ευρώπη που άρχισε στις 24.2  με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία φέρει τις ΗΠΑ σε σύγκρουση με τον Πούτιν και εκτός Ευρώπης τότε το Ισραήλ θα βρεθεί μπροστά την άβολη επιλογή να παρακολουθεί σαν θεατής μια  σύγκρουση της οποίας το καλύτερο σενάριο για την έκβαση της είναι η νίκη του Ιράν επί των Τζιχαντιστών.

Το 2014-15 την ώρα που ΗΠΑ και Ρωσία πολεμούσαν δι αντιπροσώπων στην Ανατολική Ουκρανία, πολεμούσαν στην Συρία πλάι – πλάι τους Τζιχαντιστές.

Σήμερα η δίνη της γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης στην Ουκρανία δεν αφήνει περιθώριο για μια παρόμοια Ρεαλπολιτίκ .

Έτσι ο Ναφτάλι Μπένετ έκανε αυτό που υπαγορεύουν τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας του να συντηρήσει δηλαδή την ρωσική παρουσία στην Ανατολή ως συμπληρωματική σταθεροποιητική συνιστώσα της στρατηγικής σχέσης του Ισραήλ με τις ΗΠΑ.

Τα παραπάνω έχουν μετά το 2015 διαμορφώσει ένα σκηνικό στην Συρία όπου το Ισραήλ πλήττει ολοένα και συχνότερα την παρουσία του Ιράν και των συμμάχων αφού έχει προηγηθεί λεπτομερής ενημέρωση της διοίκησης των επί τόπου ρωσικών δυνάμεων οι οποίες δεν αναμιγνύονται σε μια διένεξη που δεν θίγει τα  ζωτικά συμφέροντα τους παρά τις καλές σχέσεις Μόσχας-Τεχεράνης.