Kreport > articles > Και μετά την Ουκρανία, ντόμινο αποσταθεροποίησης

Και μετά την Ουκρανία, ντόμινο αποσταθεροποίησης

Του Γιώργου Καπόπουλου

Αν Σουηδία και Φινλανδία κινήσουν την διαδικασία ένταξης τους στο ΝΑΤΟ τότε μαζί με τις Βαλτικές Χώρες, την Δανία και την Πολωνία, θα καταστήσουν τις περιοχές της Αγίας Πετρούπολης και του Καλίνινγκραντ θύλακες περικυκλωμένους από την Δύση. Η Μόσχα μπορεί να αντιδράσει εναλλακτικά σε δύο πεδία: Πρώτον, να ασκήσει πίεση στις τρείς Βαλτικές Χώρες που είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Δεύτερον, να αναζωπυρώσει την ένταση στα Βαλκάνια, ενθαρρύνοντας την σερβοβοσνιακή οντότητα να αποσχισθεί από την Βοσνία-Ερζεγοβίνη και να επιχειρήσει να ενσωματωθεί στην Σερβία.

Εκ πρώτης όψεως η απάντηση στα Βαλκάνια σε μια ενδεχόμενη διεύρυνση του ΝΑΤΟ στο Βορρά προβάλλει ως πιο περιορισμένου κόστους επιλογή σε σχέση  με την άσκηση πίεση στο Βορρά, καθότι και η Σερβία και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Όμως εκτός από αυτό το σενάριο υπάρχει και άλλος δρόμος για την αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων: Αν μετά την ολοκλήρωση της κατάληψης της Ουκρανίας η Ρωσία δεν αρκεστεί στην επέκταση του ελέγχου της στην περιοχή της Τρανδνειστρίας, που αποτελεί ντε φάκτο ανεξάρτητη κρατική οντότητα από το 1991, και θελήσει να θέσει υπό τον έλεγχο της και την Μολδαβία.

Την πιθανή εμπλοκή της  Μολδαβίας απεικονίζει άλλωστε και ο χάρτης που ξεδίπλωσε χθες ο ηγέτης της Λευκορωσίας Λουκασένκο μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες. Η Μολδαβία, γλωσσικά και πολιτισμικά αδελφή χώρα της Ρουμανίας, στην οποία ανήκε στην  περίοδο 1918-1940 με τον ένα η τον άλλο τρόπο, θα εμπλέξει με τον ένα η τον άλλο τρόπο αυτήν την μητέρα πατρίδα, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, στην αντιπαράθεση της με τη Μόσχα.

Τα παραπάνω σενάρια βλέπουν τον πλήρη έλεγχο της Μόσχας να επιβάλλεται με την παρουσία ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων πρώτα στη Λευκορωσία , στην συνέχεια διά πυρός και σιδήρου στην Ουκρανία με τελευταίο σταθμό την Μολδαβία.

Εξυπακούεται ότι ένας πόλεμος φθοράς κατά των ρωσικών κατοχικών δυνάμεων στην Ουκρανία μπορεί να υποστηριχθεί μόνον με την ενεργό ανάμειξη των όμορων προς δυσμάς της Ουκρανίας χωρών από την Πολωνία , την Σλοβακία και την Ουγγαρία μέχρι και την Ρουμανία.

Στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο ρωσικών στρατιωτικών πληγμάτων ακόμη και σε έδαφος χωρών μελών του ΝΑΤΟ

Η χθεσινή πληροφορία που έφερε τις   ΗΠΑ να έχουν αντιταχθεί στην πρόθεση  της Πολωνίας να παραχωρήσει στην Ουκρανία  μαχητικά αεροσκάφη σοβιετικής κατασκευής τύπου Mig 29 λογικά προεξοφλεί παρόμοια στάση στην περίπτωση που στην Βαρσοβία και στο Βουκουρέστι υπάρξει κινητοποίηση μια  εμπλοκή στην στήριξη ανορθόδοξου πολέμου κατά  της ρωσικής κατοχής.

Πάντως από το 1945 μέχρι και το 1952 οι εθνικιστές ουκρανοί με ηγέτη τον Μπαντιέρα   ο οποίος στην κατοχή συνεργάσθηκε με τους γερμανούς συντήρησαν πολυμέτωπο ανταρτοπόλεμο στην Ανατολική Πολωνία και την Δυτική Ουκρανία την σκληρότητα και την φρίκη του οποίου αποτύπωσε ο κινηματογραφικός φακός του πολωνού σκηνοθέτη Αντρέι Βάιντα στην ταινία «Στάχτες και Διαμάντια».

Ο Μπαντιέρα δολοφονήθηκε το 1956 στο Μόναχο από την KGB που έριξε στο πιάτο του υδροκυάνιο

Συμπέρασμα: Η επόμενη μέρα της ολοκλήρωσης της κατάληψης της Ουκρανίας από την Ρωσία όχι μόνον δεν υπόσχεται μια κάποια σταθεροποίηση αλλά είναι πολύ πιθανόν να  είναι η αφετηρία ενός ανεξέλεγκτου ντόμινο αποσταθεροποίησης.