Kreport > Uncategorized > Κοντά στο σημείο μη επιστροφής

Κοντά στο σημείο μη επιστροφής

Το προχθεσινό διάγγελμα του Μπάιντεν και η εξαγγελία όχι πραγματικών κυρώσεων  ήταν μια προειδοποιητική βολή –προς το παρόν, όχι ένα μπαράζ πυροβολικού. Και τα συμφραζόμενα του  μηνύματος του Λευκού Οίκου προς το Κρεμλίνο είναι ότι αν δεν υπάρξει προώθηση των ρωσικών στρατευμάτων με στόχο την πλήρη κατάληψη των επαρχιών του Λουγκάνσκ και του Ντανιέτσκ ή, πολύ περισσότερο, μια γενικευμένη επίθεση κατά της Ουκρανίας, τότε σε έναν όχι πολύ μακρινό ορίζοντα μπορεί να ξαναρχίσει ο διάλογος.

Τι θα κάνει ο Πούτιν, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του;

Μετά το διάγγελμα της Δευτέρας και κυρίως την εισαγωγική ιστορική αναδρομή που έκανε ο Ρώσος πρόεδρος, όλα τα ενδεχόμενα είναι πιθανά και σε ευθεία  συνάρτηση με το κόστος της κάθε επιλογής.

Για τον Πούτιν η Ουκρανία δεν έχει πραγματική υπόσταση και διακριτή ταυτότητα αλλά αποτελεί ένα κατασκεύασμα των Μπολσεβίκων μετά το 1918 στην προσπάθεια τους να διευρύνουν την επιρροή τους. Επίσης, Ρωσία ,Ουκρανία και Λευκορωσία είναι ένα σλαβικό έθνος το οποίο μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991 βρίσκεται σε τρείς διαφορετικές κρατικές οντότητες.

Μέσα από την παραπάνω προσέγγιση προκύπτει ότι το λιγότερο που μπορεί να δεχθεί η Μόσχα είναι μια Ουκρανία δεσμευμένη με διεθνείς συνθήκες  σε μια υποχρεωτική ουδετερότητα και σε καθεστώς μερικής αποστρατιωτικοποίησης.

Δεν πρόκειται για το μοντέλο Φιλανδίας, που βασιζόταν στην άτυπη αυτοδέσμευση του Ελσίνκι, αλλά για το μοντέλο της Αυστρίας, που η Συνθήκη του 1955 τερμάτισε την τετραμερή κατοχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπό τον όρο να παραμείνει η χώρα  εσαεί ουδέτερη.

Όλα δείχνουν ότι αν ο Πούτιν θέλει να κατοχυρώσει ένα καθεστώς περιορισμένης κυριαρχίας στην Ουκρανία. θα κλιμακώσει την πίεση στο Κίεβο αρχής γενομένης από τον πλήρη έλεγχο των επαρχιών του Ντανιέτσκ και του Λουγκάνσκ. Με άλλα λόγια, το κόστος του διαγγέλματος Πούτιν δεν μπορεί να εξισορροπηθεί παρά μόνο με κέρδη επί του πεδίου της σύγκρουσης.