Kreport > articles > Σωστά μέτρα, αλλά τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα

Σωστά μέτρα, αλλά τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα

του Αριστείδη Καμάρα

Δυστυχώς για μία ακόμη φορά τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα. Η Πολιτεία τα τελευταία χρόνια έρχεται εκ των υστέρων να αντιμετωπίσει μια ωμή πραγματικότητα -που δεν υπήρχε πάντα στο ποδοσφαιρικό μας παρελθόν.

Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μια σημαντική αύξηση της εγκληματικότητας  η οποία μοιραία θα επηρέαζε και τον αθλητισμό. Βρίσκουν εκεί καταφύγιο στοιχεία που ετοιμάζουν και επιβάλλουν τη  βία. Και δυστυχώς οι πολλές προσπάθειες που έχουν γίνει για να αντιμετωπιστούν δεν είχαν μέχρι σήμερα αποτέλεσμα.

Ανοίγω μια παρένθεση: Το 1965 είχαν γίνει πρωτοφανή, για τα μέχρι τότε δεδομένα, επεισόδια στη Λεωφόρο σ’ έναν ημιτελικό Παναθηναϊκού- Ολυμπιακού. Σχεδόν καταστράφηκε ολοκληρωτικά το γήπεδο του Παναθηναϊκού –σκεφτείτε ότι τα τουρνικέ του γηπέδου βρέθηκαν στην Ομόνοια. Μεγάλη λοιπόν η κατακραυγή αλλά τα επεισόδια ήταν και θεωρήθηκαν ως μεμονωμένα, όχι ως μάστιγα όπως σήμερα.

Ως νέος δικηγόρος είχα δημιουργήσει πολλούς συνδέσμους φιλάθλων ιδίως σε επαρχιακές πόλεις – τους έστελνα καταστατικά κλπ. Αλλά τότε μιλούσαμε για συλλόγους με εντευκτήρια όπου συγκεντρώνονταν το βράδυ αντί να πάνε καφενείο και οργάνωναν εκδρομές για το γήπεδο μαζί με τις οικογένειές τους. Οι ποδοσφαιριστές εκείνης της περιόδου πηγαίναμε στις συνεστιάσεις τους, στις κοπές πίτας  υπήρχε στενή σχέση ήταν ένα μέρος της ομάδας.

Ρωτήστε σήμερα έναν ποδοσφαιριστή τι θα σας πει για σημερινούς συνδέσμους και λέσχες. Ούτε ένας δεν θέλει να έχει σχέση με τους περισσότερους από αυτούς.

Δυστυχώς με την επαγγελματοποίηση του ποδοσφαίρου και με τα στοιχήματα αλλά κυρίως με τους μάνατζερ που ελέγχουν απολύτως τους παίκτες προέκυψαν νέα προβλήματα που δεν αντιμετωπίστηκαν έγκαιρα κι ας προειδοποιούσε ο ΠΣΑΤ που είχε καταφέρει να δώσει οντότητα στον έλληνα ποδοσφαιριστή.

Κάποια στιγμή τότε, μερίδες οπαδών ή και άσχετοι κατάφεραν να αποκτήσουν τον έλεγχο των συνδέσμων και οι λέσχες των ομάδων να γίνουν κάτι άλλο. Με την απόλυτη έλλειψη ελέγχων ήδη από τότε από την Πολιτεία βρήκαν στέγη και καταφύγιο παραβατικά στοιχεία. Πολλοί δεν κατάλαβαν τότε  πόσο επικίνδυνο ήταν το σύνθημα που πρωτοακούστηκε «η ομάδα ανήκει στον κόσμο της».

Εκείνη την εποχή της επαγγελματοποίησης, οι αδύναμες οικονομικά ομάδες, δηλαδή οι περισσότερες, δεν είχαν τους πόρους και τη δύναμη να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της νέας πραγματικότητας  στους συνδέσμους τους. Και δεν έκαναν τίποτα. Αντίθετα οι οικονομικά ισχυρές ομάδων επιχείρησαν να τους ελέγξουν με δώρα, εισιτήρια κι άλλες παροχές. Πίστευαν ότι θα λειτουργούσε το σύστημα. Το μόνο που έγινε; Δημιουργήθηκε μαύρη αγορά στα εισιτήρια.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε μπει σε μία περίοδο που οι σύνδεσμοι αυτοί μεταλλάσσονται. Έχουν συνειδητοποιήσει τη δύναμή τους κι έχουν χάρη στα νέα μέσα ενισχύσει την οργανωτική τους «αποτελεσματικότητα».

Ούτε ένας φίλαθλος δεν πρέπει να ξεχάσει πόσες, ακόμη και μεγάλες, ομάδες έχουν διαλυθεί μέχρι σήμερα  από τη δράση των συνδέσμων. (Διευκρίνιση: Δεν είναι όλοι οι σύνδεσμοι έτσι αλλά όπως συμβαίνει  στην Ελλάδα  συνήθως κυριαρχούν οι μειοψηφίες).

Έχουμε πει επανειλημμένα ότι στα γήπεδα πρέπει να υπάρχουν ομάδες περιφρούρησης. Από τις λίγες φορές που φοβήθηκα για τη  ζωή μου ήταν όταν μαζί με διεθνείς ποδοσφαιριστές, ολυμπιονίκες και άλλους αθλητές είχαμε καθίσει στο ΟΑΚΑ ανάμεσα  στις εξέδρες των αντιπάλων με σκοπό να μην γίνουν επεισόδια. Τα βεγγαλικά διασταυρώνονταν ελάχιστα εκατοστά από τα  κεφάλια μας.

Αλήθεια, ξέρετε πόσα παιχνίδια έχουν χάσει στα χαρτιά οι ομάδες από την «αγάπη» των συνδέσμων τους; Γι αυτό και συμφωνώ με την αρχή ότι κάθε σύνδεσμος θα ελεγχθεί μόνο αν είναι εξαρτημένος από τη διοίκηση. Και ο έλεγχος είναι απολύτως απαραίτητος, είναι το πρώτο μεγάλο βήμα. Πολύ σωστά αποφασίστηκε σε βάθος έλεγχος όλων των συνδέσμων.  Όσοι βρίσκουν στέγη στα γραφεία των συνδέσμων πρέπει να καταγραφούν και να ελεγχθούν. Πολύ σωστά επίσης απαγορεύτηκαν οι κουκούλες ή ποινικοποιείται η κατοχή μολότοφ. Πόσες φορές σε ελέγχους σε συνδέσμους δεν έχουν βρεθεί μολότοφ  στιλιάρια ακόμη και ναρκωτικά. Τα γνωρίζει αυτά η αστυνομία. Πρόκειται για εργαστήρια προετοιμασίας βίας. Δεν είναι προφανές ότι εμπίπτουν στην κατηγορία της σύστασης συμμορίας; Δουλειά του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη είναι τα εξουδετερώσει. Θεωρώ, επίσης  σωστό ότι δόθηκε προθεσμία στη διάλυση των συνδέσμων μέχρι τον Ιούλιο διότι υπάρχει αρκετός χρόνος να οριστεί επακριβώς το νέο πλαίσιο λειτουργίας τους και να νομοθετηθεί.

Πολύ σωστά είναι κατά τη γνώμη μου τα μέτρα της αυστηροποίησης των ποινών και της απαγόρευσης της αναστολής.

Κατά καιρούς υπήρξαν υφυπουργοί αθλητισμού που έκαναν εξαιρετική δουλειά. Θυμάμαι όταν ο Ορφανός είχε θεσπίσει το ιδιώνυμο. Ε, μόλις έφυγε από το υφυπουργείο όλα ξεχάστηκαν.

Σπουδαία δουλειά είχε κάνει και ο Γιώργος Φλωρίδης. Τότε έβαλε βαθιά το νυστέρι ιδίως στα οικονομικά θέματα των ΠΑΕ και των διοικήσεων των ομοσπονδιών. Βοήθησε πολύ και με τα προβλήματα με τη FIFA. Όμως σε «εύλογο» διάστημα προήχθη σε υφυπουργό Οικονομικών και η δουλειά του δεν είχε συνέχεια.

Όσον αφορά το μέλλον είμαι μάλλον απαισιόδοξος. Εκτός απ’ όσα προανέφερα με ανησυχούν πολύ οι υψηλοί δείκτες εγκληματικότητας στη χώρα. Πολλοί οπαδοί της βίας άσχετοι με το ποδόσφαιρο είναι ήδη μέσα σε ομάδες και είναι οργανωμένοι. 

Ωστόσο δεν θα σταματήσω να υποστηρίζω ότι το καλό ποδόσφαιρο είναι σπουδαίο άθλημα και ενώνει τον κόσμο. Τα γήπεδα δεν χαλούν τα παιδιά, τα φτιάχνουν. Τους μαθαίνουν κανόνες κοινωνικότητας, συνεργασίας και σεβασμό στον  αντίπαλο. Γι αυτό ότι γίνει έχει σημασία να γίνει με τα γήπεδα ανοιχτά.