Kreport > Uncategorized > Χειραφέτηση η ευθυγράμμιση;

Χειραφέτηση η ευθυγράμμιση;

Παρόλο που από μόνες οι επισκέψεις Μακρόν και Σολτς στο Κρεμλίνο συνιστούν εν τοις πράγμασι αμφισβήτηση του αμερικανικού προβαδίσματος, Παρίσι και Βερολίνο προσυπογράφουν την απειλή του Λευκού Οίκου για συντριπτικές κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας.

Εύλογo, ωστόσο, το ερώτημα: Όταν λήξει ή, έστω, αποκλιμακωθεί η κρίση Δύσης-Ρωσίας με επίκεντρο την Ουκρανία, θα κυριαρχεί μια δυναμική ευθυγράμμισης των εταίρων του ΝΑΤΟ με τις ΗΠΑ ή, αντίθετα, θα έχει ενισχυθεί η δυναμική της χειραφέτησης;

Μια ματιά στις τελευταίες έξι 10ετίες μας δείχνει ότι η συμμαχική αλληλεγγύη σε επίπεδο ανακοινωθέντων και συμπερασμάτων ή/και δηλώσεων δεν στάθηκε ποτέ ικανή να παγώσει εν εξελίξει δυναμικές χειραφέτησης της Γαλλίας και της Γερμανίας.

Το 1961 ο Ντε Γκολ τρία χρόνια μετά την επάνοδο του στην εξουσία ζήτησε την συγκρότηση τριμερούς διευθυντηρίου της Ατλαντικής Συμμαχίας από τις ΗΠΑ ,το Ηνωμένο Βασίλειο, και την Γαλλία, απειλώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση θα αποσύρει την χώρα του από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Την ίδια χρονιά, στη Δ. Γερμανία του Αντενάουερ, μετά το σοκ της ανέγερσης του τείχους του Βερολίνου, στις 13 Αυγούστου, στη Βόννη άρχισε να αμφισβητείται η πλήρης ευθυγράμμιση με την Ουάσιγκτον.

Όταν ξέσπασε η κρίση της Κούβας τον Οκτώβριο του 1962, ο Ντε Γκολ και ο Αντενάουερ έστειλαν μηνύματα άνευ όρων στήριξης στον Κένεντι. Η λήξη της κρίσης σήμανε την πλήρη επιστροφή στο  Status Quo Ante. Η Γαλλία ανακοίνωσε στα μέσα του 1965 ότι αποχωρεί από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και κλείνει όλες τις αμερικανικές βάσεις που βρίσκονταν στο έδαφος της. Η Δυτική Γερμανία όπου το φθινόπωρο 1966 σχηματίσθηκε κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού με  καγκελάριο τον Κίζιγκερ και υπουργό Εξωτερικών τον Μπραντ, ξεκίνησε η Οστπολιτίκ που μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια θα οδηγούσε στην πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων με τις χώρες του σοβιετικού μπλοκ, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Γερμανίας.

Σήμερα το Βερολίνο βρίσκεται σε ένα άβολο στρατηγικό δίλημμα: Να εκχωρήσει στις ΗΠΑ ένα άτυπο βέτο ως  προς τις σχέσεις της Γερμανίας με την Ρωσία και την Κίνα; Ή να επιλέξει την πρόταση Μακρόν για αμυντική χειραφέτηση της Ε.Ε, μια επιλογή  που σημαίνει αναγνώριση της πρωτοκαθεδρίας της Γαλλίας στην κοινή άμυνα, που θα εξισορροπεί  την απόλυτη γερμανική κυριαρχία στην Ευρωζώνη;

Πριν από δεκαοκτώ χρόνια την άνοιξη 2003, Σιράκ και Σρέντερ  συγκρούσθηκαν μετωπικά με τις ΗΠΑ και τους ευρωπαίους πρόθυμους συμμάχους τους που ετοιμάζονταν να εισβάλλουν στο Ιράκ, προτείνοντας μαζί με το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο την αμυντική χειραφέτηση μιας  Ε.Ε που με την έγκριση της Συνταγματικής Συνθήκης θα αποκτούσε δυναμική ομοσπονδιακής μετεξέλιξης.

Η συνέχεια είναι γνωστή καθώς η απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης στο Δημοψήφισμα της Άνοιξης του 2005 στην Γαλλία αλλά και η στάση της Γερμανίας στην Κρίση της Ευρωζώνης βραχυκύκλωσαν την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης