Kreport > Uncategorized > Όταν η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται

Όταν η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται

Η εν εξελίξει κρίση στις σχέσεις Δύσης-Ρωσίας με αφετηρία την Ουκρανία, θα μπορούσε να μας δώσει χρήσιμα διδάγματα και κλειδιά αποκρυπτογράφησης για το πλαίσιο, τους κανόνες αλλά και τις κόκκινες γραμμές των μεγάλων δυνάμεων που πρωταγωνιστούν στους διεθνείς συσχετισμούς.

Τριάντα χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη διάλυση της ΕΣΣΔ, η Ρωσία του Πούτιν προκάλεσε μια ελεγχόμενη κρίση που ξεκαθάρισε κάποιες σταθερές των διεθνών και ευρωπαϊκών ισορροπιών.

Η πρώτη μεγάλη κρίση της Μεταψυχροπολεμικής Εποχής  εκτυλίχθηκε σε ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό από ότι η Κρίση του Βερολίνου το 1958 και η Κρίση  της Κούβας το 1962. Τότε, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ αδιαμφισβήτητες Υπερδυνάμεις ενός διπολικού κόσμου καθώς το κίνημα των αδεσμεύτων δεν κατόρθωσε ποτέ να γίνει τρίτος πόλος, διαπίστωναν ότι επί μέρους συγκρούσεις και κρίσεις δεν μπορούν να αμφισβητήσουν τους κανόνες του παιχνιδιού που οι Τρείς Μεγάλοι διατύπωσαν στην Γιάλτα τον Φεβρουάριο του 1945.

Κύριο χαρακτηριστικό των κρίσεων του Ψυχρού Πολέμου ήταν η συνοχή του κάθε στρατοπέδου με την ευθυγράμμιση των συμμάχων τους να θεωρείται δεδομένη από την Ουάσιγκτον και την Μόσχα.

Ο Ψυχρός Πόλεμος έληξε με ένα αδιανόητο λίγα χρόνια πριν σενάριο την σύντηξη του Σοβιετικού Μπλοκ με τελευταίο σταθμό την διάλυση της ΕΣΣΔ στα τέλη του 1991. Η εν εξελίξει κρίση με σημείο αναφοράς την Ουκρανία διεξάγεται με την Ρωσία να είναι Υπερδύναμη μόνον στο επίπεδο της ισοτιμίας των πυρηνικών της όπλων με τα αντίστοιχα συστήματα των ΗΠΑ.

Σήμερα, πέραν της όποιας ρητορικής πυγμής και ισχύος του Πούτιν, η Ρωσία γνωρίζει ότι δεν μπορεί να αμφισβητήσει την στρατηγική πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ, όπως δεν μπορεί να αποκαταστήσει την αυτοδιαλυθείσα ΕΣΣΔ. Αυτό που επιδιώκει το Κρεμλίνο είναι, πρώτον, να αποφύγει την περιθωριοποίηση της χώρας από τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς και, δεύτερον, να αξιοποιήσει τα κενά και τις ρωγμές ενός πολυπολικού-πολυκεντρικού κόσμου για να δηλώσει παρουσία και να διεκδικήσει επιρροή.

Τριάντα χρόνια μετά την «νίκη» των ΗΠΑ στον Ψυχρό Πόλεμο ο όρος Μόνη Υπερδύναμη έχει παύσει να χρησιμοποιείται ενώ εκλείπει, αν δεν έχει ήδη κλείσει, κάθε αναφορά σε μια  Pax Americana. Οι ΗΠΑ είναι αντιμέτωπες με μια σοβαρή εσωτερική κρίση, με στρατηγική αντιπαλότητα με την Κίνα, αλλά και με τη Γαλλία και τη Γερμανία να μην είναι δεδομένο ότι θα ευθυγραμμισθούν  σε μια πολιτική πιέσεων και κυρώσεων απαγορευτικού οικονομικού αλλά και γεωπολιτικού κόστους.

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ρωσίας που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες μοιάζει με ριμέικ του Ψυχρού Πολέμου που δεν αντιστοιχεί με την πραγματικότητα.

 Ήδη από την Κεντρική Ασία μέχρι την Μέση Ανατολή όπου ΗΠΑ και Ρωσία συνεργάζονται ντε φάκτο, για την περιφερειακή σταθεροποίηση η απρόβλεπτη μεταβλητή είναι η Κίνα.