Kreport > Uncategorized > 100 ρατσιστικά επεισόδια σε έναν μήνα

100 ρατσιστικά επεισόδια σε έναν μήνα

Μεγάλη αύξηση  ρατσιστικής βίας ιδίως στην Αθήνα καταγράφουν το τελευταίο διάστημα σύλλογοι αφρικανικών κοινοτήτων.

Δεν πρόκειται, λένε,  για τη βία  του 2008-2010 όταν μεγάλες ομάδες της Χρυσής Αυγής αλώνιζαν στο Κέντρο και στις πλατείες στον άξονα του ΗΣΑΠ. Σήμερα καταγράφονται  επιθέσεις 1-2 ατόμων και σπανιότερα ομάδων που όμως δεν ξεπερνούν τους 4-5, ηλικίας από 20 έως 35. Εντοπίζουν το στόχο τους, ιδανικός αν είναι μόνος του και στήνουν καυγά ξεκινώντας από την ερώτηση αν μιλάει ελληνικά.

Συνήθως οι επιθέσεις είναι λεκτικές μέσα στο μετρό/τρένο  ή σε χώρους με δύσκολη διαφυγή.  Καταγράφονται όμως και χειρονομίες αλλά και οργανωμένα επεισόδια ιδίως γύρω από τις παλιές αμαρτωλές πλατείες.

Τα στοιχεία από τον Νικόδημο Μάινα Κίνυουα, από τους “Asante”, από τις πρώτες και μεγαλύτερες αφρικανικές οργανώσεις στην Αθήνα που καταγράφει αναλυτικά τις επιθέσεις σε βάρος Αφρικανών λένε ότι από τις 24 Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα, καταγράφηκαν 25 περιστατικά στον Άγιο Παντελεήμονα, 20 στην πλατεία Αττικής, 15 στον Βοτανικό , 10 (οργανωμένα) στην πλατεία Αμερικής, 18 (οργανωμένα) στην Ομόνοια, και 15 μεταξύ πλατείας Κυψέλης και Άνω Κυψέλης.

Το αμέσως προηγούμενο διάστημα οι επιθέσεις που καταγγέλλονταν στους  “Asante”  δεν ξεπερνούσαν τη μία την εβδομάδα.

Η ταυτότητα των δραστών δεν είναι ξεκάθαρη. Για παράδειγμα σε ρατσιστικά επεισόδια  στον Άγιο Παντελεήμονα έχουν αναμειχθεί και γνωστοί αντιεμβολιαστές της περιοχής. Σε πολλές κοινότητες εκτιμούν ότι οι δράστες είναι είτε ορφανά της Χρυσής Αυγής που φτιάχνουν μικρές ομάδες στα σόσιαλ μίντια  είτε από λούμπεν νεοναζιστικές ομάδες. Κι αυτό διότι το σταθερό μοτίβο των επιθέσεων είναι ακροδεξιό: Το χρώμα και οι θεωρίες συνωμοσίες (τους μετανάστες τους «φέρνουν εδώ» κάποιοι, ο Σόρος,  κλπ). Επίσης υπάρχουν μικρές αλλά διακριτές ομάδες που δημιουργούνται σε λύκεια και παίρνουν το βάπτισμα του πυρός σε Αφρικανές ή έφηβους που  βρίσκονται μόνοι τους στο μετρό ή ακόμη και σε μία διασταύρωση ή σε μια πλατεία.

Όμως γιατί τώρα; Ο Νικόδημος Μάινα Κίνυουα  καταθέτει μια παρατήρηση: «Οι περισσότερες από τις επιθέσεις συνέπεσαν ή ακολούθησαν την εμφάνιση πολιτευτών ή βουλευτών που έκαναν επισκέψεις σε καφενεία και καταστήματα και επιτέθηκαν με σφοδρότητα κατά των ξένων. Ανησυχούμε ότι προεκλογικά τα φαινόμενα θα ενταθούν».

Οι αφρικανικές κοινότητες έχουν κινητοποιηθεί. Ετοιμάζουν ειδική εφαρμογή για κινητά, οργανώνουν νομική βοήθεια και περισσότερο από κάθε τι άλλο ενθαρρύνουν τα μέλη τους να μιλάνε, να καταγγέλλουν.

Για την ΕΛΑΣ  καταγράφεται δυσαρέσκεια. Γενικά η στάση της είναι να αποθαρρύνει καταγγελίες, όπως για παράδειγμα στο  ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα όπου δέχονται καταγγελίες μόνο απ’ όσους έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα!

Υπάρχει ακόμη μία παράμετρος και είναι αντιληπτή σε κάθε συζήτηση με Αφρικανούς που ζουν στην Ελλάδα : Μια διάχυτη καθημερινή  βία σε που  σπάνια καταγράφεται, ίσως γιατί θεωρείται αναπόφευκτη : Όπως έγραψε, σε σάιτ κοινότητας, μια μητέρα από την Αφρική «μπορείς  να καταγγείλεις τα (λευκά) παιδάκια της πρώτης/ δευτέρας δημοτικού που απαιτούν όταν κάνουν μάθημα ελληνικών χορών να κρατούν την κόρη μου με ένα μαντήλι κι όχι από το χέρι»; Ίσως γι’ αυτό κι όταν γίνεται η ερώτηση πόσες είναι οι καταγεγραμμένες ρατσιστικές επιθέσεις, η  πρώτη απάντηση είναι «300.000» -τόσοι είναι οι Αφρικανοί  στην Ελλάδα σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των “Asante”…