Kreport > Uncategorized > Οι κίνδυνοι μιας ανεξέλεγκτης διολίσθησης

Οι κίνδυνοι μιας ανεξέλεγκτης διολίσθησης

Ένα είναι βέβαιο: Ότι το μπαρ ντε φερ ΗΠΑ –Ρωσίας για την Ουκρανία και την ασφάλεια της Ευρώπης διεξάγεται πλέον εκτός του πλαισίου της πολιτικής ορθότητας που επικράτησε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και αντικατέστησε το ιδεολογικό περιτύλιγμα της σύγκρουσης   του «Ελευθέρου Κόσμου» με τον «Υπαρκτό Σοσιαλισμό»

Από τις αρχές Δεκεμβρίου τρέχουν εντατικές διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ρωσίας και ταυτόχρονα έχουμε επίδειξη στρατιωτικής ισχύος που θυμίζει την πολιτική των κανονιοφόρων του 19ου αιώνα και ασκήσεις με πραγματικά πυρά που έχουν το στίγμα πρόβας τζενεράλε επικείμενης επίθεσης

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών μιλούν από μόνα τους.

Η Μόσχα απάντησε στην απάντηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και ακολούθησε η τηλεφωνική επικοινωνία Μπλίνκεν –Λαβρόφ λίγες μέρες μετά από την συνάντηση τους στην Γενεύη.

Την ίδια στιγμή ΗΠΑ και ΝΑΤΟ προειδοποιούν ότι αν γίνει εισβολή θα προωθήσουν  δύναμη 8.000 ανδρών στην Ανατολική Ευρώπη, η Ρωσία προωθεί μοίρα 6 πολεμικών σκαφών από τη Βαλτική στον Εύξεινο Πόντο και, τέλος, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Ζελένσκι ανακοινώνει σχεδόν διπλασιασμό του αριθμού των ενόπλων της χώρας.

Να ‘μαστε πίσω στον 19ο αιώνα-αρχές του 20ου, όπου κάθε συμβιβαστική επίλυση κρίσης ερχόταν κατά κανόνα στο πάρα πέντε ενός θερμού επεισοδίου ή μιας γενικευμένης πολεμικής εμπλοκής.

Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η συνύπαρξη διαπραγματεύσεων και πολεμικών ασκήσεων παρατείνεται και την πολιτική ευθύνη, επιλογή και απόφαση δεν την ελέγχουν οι πολιτικές ηγεσίες αλλά οι επιχειρησιακοί αυτοματισμοί.

Το παράδειγμα της έκρηξης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου τον Αύγουστο του 1914 είναι πάντοτε μια επίκαιρη υπόμνηση των κινδύνων μίας ανεξέλεγκτης διολίσθησης προς την πολεμική σύγκρουση. Πυρετώδεις διαπραγματεύσεις έτρεχαν παράλληλα με τις δοκιμασμένες σε αμέτρητες ασκήσεις συνταγές επιστράτευσης και προώθησης στρατιωτικών δυνάμεων και  μετά από κάποιο σημείο  διαπιστώθηκε ότι η επιχειρησιακή αποκλιμάκωση είναι αδύνατη η ακόμη χειρότερο παρουσιάζεται ως αδύνατη από τους πολεμοχαρείς θερμοκέφαλους.

Οι οριακές ισορροπίες ανάμεσα στην διπλωματία και την προετοιμασία για σύγκρουση θυμίζουν αεροπλάνο που ετοιμάζεται να απογειωθεί και το οποίο αν αναπτύξει ταχύτητα  πέραν ενός ορίου επί του διαδρόμου δεν μπορεί να σταματήσει.

Το πιο επικίνδυνο δίχως αμφιβολία είναι ότι την εναλλαγή της διπλωματίας με την προετοιμασία για μετάβαση στην συνέχιση της διπλωματίας με άλλα μέσα (τον πόλεμο δηλαδή, σύμφωνα με τον γνωστό ορισμό του Κλαούζεβιτς) την εφαρμόζουν δύο πυρηνικές υπερδυνάμεις.