Kreport > articles > Μετά 50  ώρες συζήτηση για τα πανεπιστήμια, τι;..

Μετά 50  ώρες συζήτηση για τα πανεπιστήμια, τι;..

Της Λίδας Μπόλα

Η αντιπαράθεση στη Βουλή μεταξύ του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έκρυβε εκπλήξεις –δυστυχώς. Ξεκίνησε με το θέμα της αστυνομίας στα πανεπιστήμια -με τις εκατέρωθεν γνωστές θέσεις. Συνεχίστηκε για τη νεολαία Λαμπράκη και το κατά πόσο εκείνη πρέσβευε την αριστεία μαζί με τους αγώνες. Έφτασε στα κολλέγια και στην Ικαρία -με τις αναμενόμενες εκατέρωθεν διασταυρούμενες ατάκες περί κορωνοπάρτυ και κορωνοσυλλαλητηρίων. Και κατέληξε στην ΕΡΤ.

Η συζήτηση για το πως θα ήθελε αυτή η χώρα να είναι τα πανεπιστήμια της για να μην ζηλεύει τα ανώτατα ιδρύματα του εξωτερικού, συνολικά διήρκησε περισσότερες από 50 ώρες. Τα ερωτήματα γύρω από τα οποία περιστράφηκε: Πανεπιστήμια με ειδικούς φρουρούς που θα υπάγονται στην ΕΛ.ΑΣ ή με φύλακες που θα υπάγονται στους πρυτάνεις; Με φοιτητές που θα «πιάνουν» κάποιους βαθμολογικούς στόχους που θα τους θέτουν τα ίδια τα πανεπιστήμια ή που θα εισάγονται με βαθμολογίες που θα διαμορφώνονται κάθε χρόνο αναλόγως της δυσκολίας των θεμάτων; Με όριο στη χρονική διάρκεια της φοίτησης ή με φοιτητές μακράς, απεριόριστης διάρκειας;

Τα ερωτήματα όπως διατυπώνονται, υποδηλώνουν λίγο έως πολύ και τις θέσεις που ακούστηκαν. Θέσεις γνωστές από όλες τις πλευρές, χωρίς καμία διάθεση σύνθεσης στο τέλος της ημέρας, όταν ακόμα μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση θα έχει ψηφιστεί, με ημερομηνία λήξης μέχρι την επόμενη κυβέρνηση ή, ίσως, μέχρι τον επόμενο υπουργό, που θα έχει (ως είθισται…) την ευγενική φιλοδοξία να φέρει μια άλλη μεταρρύθμιση, η οποία θα έχει κάτι όλως ιδιαίτερο: Θα φέρει την δική του υπογραφή.

Ίσως μοναδική κοινή παραδοχή στην όλη κοινοβουλευτική συζήτηση μεταξύ των κύριων Μητσοτάκη και Τσίπρα, η παραδοχή ότι στα πανεπιστήμια υπάρχει, πράγματι, πρόβλημα. Ακούγεται αυτονόητο αλλά δεν νομίζω ότι είναι -αρκετοί βουλευτές μίλησαν σαν να μην υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα. Και θεωρώ ότι η παραδοχή του προβλήματος ειδικά από τον Αλέξη Τσίπρα είναι σημαντική, καθώς ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε από το βήμα της Βουλής να κινείται σε αυτό το θέμα σε διαφορετικό μήκος κύματος από άλλα, γνωστά στελέχη του κόμματος του.

Από τις περίπου 50 ώρες συγκρατώ δυο ερωτήματα που τέθηκαν. Το πρώτο από την κυβερνητική πλειοψηφία: Αν οι πρυτάνεις μπορούσαν να φέρουν και να επιβλέψουν την τάξη στα πανεπιστήμια, γιατί δεν το έκαναν τόσα χρόνια; Το δεύτερο από την αξιωματική αντιπολίτευση: Γιατί ένα παιδί που αναγκάζεται να τελειώσει το νυχτερινό σχολείο να μη μπορεί με τους νέους όρους να εισαχθεί στα ανώτατα ιδρύματα;

Καταλήγω με ένα τρίτο ερώτημα, που δεν τέθηκε: Πως τα πανεπιστήμια τελικά θα οδηγούν τους νέους ανθρώπους σε ένα πτυχίο που θα έχει ανταπόκριση στην αγορά εργασίας, εξασφαλίζοντας παράλληλα το δικαίωμα στη γνώση, ακόμη κι αν πρόκειται για γνώση που δε ζητά η αγορά εργασίας;..