Kreport > Uncategorized > Θα επιτεθεί η Ρωσία στην Ουκρανία;

Θα επιτεθεί η Ρωσία στην Ουκρανία;

Η επίμαχη φράση του Μπάιντεν, ότι μια  μικρής κλίμακας καταδρομή δεν είναι το ίδιο με επίθεση ευρείας κλίμακας, οδήγησε κάποιους στο Κίεβο στο συμπέρασμα ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ άναψε πράσινο φως στον Πούτιν. Οι πληροφορίες του KReport οδηγούν σε διαφορετικό συμπέρασμα: Οι ΗΠΑ έχουν βρει ένα πεδίο συνεννόησης με τον Πούτιν, ιδιαίτερα μετά την ταχεία επέμβασή του στο Καζακστάν όπου ανέτρεψε τα σχέδια για ντόμινο πολιτικών εκρήξεων στην ευρύτερη περιοχή και επέφερε ένα συντριπτικό πλήγμα κατά της Κίνας, πλήγμα που από παράγοντες της Ουάσιγκτον κρίνεται «πολύ σημαντικότερο του πλήγματος της AUKUS». 

Βεβαίως, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου με τις δηλώσεις της δεν φάνηκε να πέτυχε να διασκεδάσει την ανησυχία της ηγεσίας της Ουκρανίας.

Και η δήλωση  ή, μάλλον, το μήνυμα του Αμερικανού προέδρου προς  τις δύο αντίπαλες πλευρές περιέχει μεν αντιφάσεις αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με δύο προηγούμενες περιπτώσεις  που μπορούν να διαβασθούν είτε σαν γκάφα είτε σαν προσχεδιασμένη ασάφεια  που επέτρεψαν λανθασμένες ερμηνείες των πραγματικών προθέσεων της Ουάσιγκτον: (α) Το 1950 ανώτατος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ  περιέγραψε την κόκκινη γραμμή ζωτικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην περιοχή Ασίας Ειρηνικού αφήνοντας εκτός της Κορεατική Χερσόνησο (β) Τέλη Ιουλίου του 1990 ο Σαντάμ σε συνάντηση του με την πρέσβη των ΗΠΑ στην Βαγδάτη την ενημέρωσε ότι θα χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα μέσα στην διένεξη με το Κουβέιτ για να εισπράξει την απάντηση της συνομιλήτριας του ότι οι ΗΠΑ δεν αναμειγνύονται σε ενδοαραβικές διενέξεις.

Υποτίθεται ότι τόσο ο Κιμ Ιλ Σούνγκ το 1950 όσο και ο Σαντάμ το 1990 θεώρησαν τα μηνύματα της Ουάσιγκτον ως πράσινο φως για την εισβολή και την κατάληψη της Νότιας Κορέας και του Κουβέιτ.

Στο ερώτημα, εξάλλου, πόσο κοντά η πόσο μακριά βρισκόμαστε από ενδεχόμενη πολεμική ανάφλεξη μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, παρόλο που η Ρωσία έχει συγκεντρώσει ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις κοντά στα σύνορα, η απάντηση είναι ότι η Ρωσία δεν έχει κανέναν λόγο να επιτεθεί.

Πρώτον μια ρωσική επίθεση ευρείας κλίμακας θα οδηγούσε σε οικονομικές κυρώσεις που θα προκαλούσαν ανεξέλεγκτες  παρενέργειες με σοβαρές κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις.

Δεύτερον μια επίθεση να νομιμοποιούσε αναδρομικά την ρωσοφοβική κινδυνολογία τριών δεκαετιών, θα δικαίωνε την διεύρυνση του ΝΑΤΟ και θα οδηγούσε με συνοπτικές διαδικασίες στην ένταξη της Φιλανδίας και της Σουηδίας στην Ατλαντική Συμμαχία.

Τρίτον μια ρωσική επίθεση θα οδηγούσε σε ανάπτυξη συμβατικών και πυρηνικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ  στα ανατολικά σύνορά της Συμμαχίας.

Με άλλα λόγια, μια ρωσική επίθεση θα ήταν εμβληματικό παράδειγμα της δυναμικής της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, όπου τελικά επιταχύνεται η εξέλιξη που έπρεπε να καθυστερήσει ή, ακόμη καλύτερα, να ματαιωθεί. Νεότερα, στη συνάντηση Μπλίνκεν-Λαβρόφ.