Kreport > Uncategorized > Εισβολή, επιδρομή και καταδρομή

Εισβολή, επιδρομή και καταδρομή

Του Γιώργου Καπόπουλου

Τι θα κάνουν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι  τους σε περίπτωση μικρής κλίμακας  καταδρομής ρωσικών δυνάμεων στην Ανατολική Ουκρανία; Η επίμαχη φράση του Μπάιντεν, ότι μια  μικρής κλίμακας καταδρομή δεν είναι το ίδιο με επίθεση ευρείας κλίμακας, οδήγησε κάποιους στο Κίεβο στο συμπέρασμα ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ άναψε πράσινο φως στον Πούτιν.

Πρόκειται για γκάφα του Μπάιντεν η για δείγμα γραφής μιας αντιφατικής πολιτικής που επιχειρεί να συνδυάσει τον διάλογο με την Μόσχα και ταυτόχρονα να στηρίξει το Κίεβο;

Σε κάθε περίπτωση η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου με τις δηλώσεις της δεν φάνηκε να πέτυχε να διασκεδάσει την ανησυχία της ηγεσίας της Ουκρανίας.

Και η δήλωση  ή, μάλλον, το μήνυμα του Αμερικανού προέδρου προς  τις δύο αντίπαλες πλευρές περιέχει μεν αντιφάσεις αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με δύο προηγούμενες περιπτώσεις  που μπορούν να διαβασθούν είτε σαν γκάφα είτε σαν προσχεδιασμένη ασάφεια  που επέτρεψαν λανθασμένες ερμηνείες των πραγματικών προθέσεων της Ουάσιγκτον: (α) Το 1950 ανώτατος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ  περιέγραψε την κόκκινη γραμμή ζωτικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην περιοχή Ασίας Ειρηνικού αφήνοντας εκτός της Κορεατική Χερσόνησο (β) Τέλη Ιουλίου του 1990 ο Σαντάμ σε συνάντηση του με την πρέσβη των ΗΠΑ στην Βαγδάτη την ενημέρωσε ότι θα χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα μέσα στην διένεξη με το Κουβέιτ για να εισπράξει την απάντηση της συνομιλήτριας του ότι οι ΗΠΑ δεν αναμειγνύονται σε ενδοαραβικές διενέξεις.

Υποτίθεται ότι τόσο ο Κιμ Ιλ Σούνγκ το 1950 όσο και ο Σαντάμ το 1990 θεώρησαν τα μηνύματα της Ουάσιγκτον ως πράσινο φως για την εισβολή και την κατάληψη της Νότιας Κορέας και του Κουβέιτ.

Εύλογα, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα πόσο κοντά η πόσο μακριά βρισκόμαστε από ενδεχόμενη πολεμική ανάφλεξη μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Η Ρωσία που όντως έχει συγκεντρώσει ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία δεν έχει με τα σημερινά δεδομένα κανένα λόγο να επιτεθεί.

Πρώτον μια ρωσική επίθεση ευρείας κλίμακας θα οδηγούσε σε οικονομικές κυρώσεις που θα προκαλούσαν ανεξέλεγκτες  παρενέργειες με σοβαρές κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις.

Δεύτερον μια επίθεση να νομιμοποιούσε αναδρομικά την ρωσοφοβική κινδυνολογία τριών δεκαετιών, θα δικαίωνε την διεύρυνση του ΝΑΤΟ και θα οδηγούσε με συνοπτικές διαδικασίες στην ένταξη της Φιλανδίας και της Σουηδίας στην Ατλαντική Συμμαχία.

Τρίτον μια ρωσική επίθεση θα οδηγούσε σε ανάπτυξη συμβατικών και πυρηνικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ  στα ανατολικά σύνορά της Συμμαχίας.

Με άλλα λόγια, μια ρωσική επίθεση θα ήταν εμβληματικό παράδειγμα της δυναμικής της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, όπου τελικά επιταχύνεται η εξέλιξη που έπρεπε να καθυστερήσει ή, ακόμη καλύτερα, να ματαιωθεί.