Kreport > Uncategorized > Το σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας

Το σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας

«Αν δεν έχουν ψωμί γιατί δεν τρώνε μπριός»  φέρεται ότι αναρωτήθηκε η Μαρία Αντουανέτα λίγες μέρες πριν από την πτώση της Βαστίλης.

Πιο στοιχειοθετημένη, αφού τα πρακτικά της είναι στα εθνικά αρχεία της Γαλλία, είναι στις αρχές της δεκαετίας του 1830 η συζήτηση μικρομεσαίων επιχειρηματιών με τον πρωθυπουργό Γκιζό που  ανησυχούσαν για την υπερσυγκέντρωση του πλούτου.

«Γιατί δεν γίνεσθε και εσείς πολύ πλούσιοι» ήταν το σχόλιο του Γκιζό που άφησε άναυδους τους συνομιλητές του.

Το να οργανώνεις πάρτι στην πρωθυπουργική κατοικία την ώρα που σε όλη την χώρα απαγορεύονται ακόμη και φιλικές και οικογενειακές συναθροίσεις στα σπίτια, είναι πρόκληση τύπου Μαρίας Αντουανέτας και Γκιζό.

Και ενώ εκκρεμεί ακόμη το ερώτημα αν τα πάρτι στην Ντάουνιγκ Στρίτ θα οδηγήσουν στην συλλογή των αναγκαίων υπογραφών για την υποβολή πρότασης μομφής κατά του πρωθυπουργού Μπορίς Τζόνσον που θα μπορούσε να οδηγήσει στην απομάκρυνση του από την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος και από τα ηνία της κυβέρνησης, βρέθηκε στην Γαλλία, εξίσου αν όχι πιο εξοργιστική, περίπτωση πρόκλησης του δημόσιου αισθήματος.

Πρωταγωνιστής ο Υπουργός Παιδείας Ζαν Μισέλ Μπλανκέρ  ο οποίος την Πρωτοχρονιά έδωσε συνέντευξη, στην οποία με πολύ αυστηρό ύφος ζητούσε την πλήρη εφαρμογή των υγειονομικών πρωτοκόλλων στα σχολεία.

Την συνέντευξή αυτή την έδωσε από πολυτελές ξενοδοχείο στην Ίμπιζα όπου περνούσε τις διακοπές του όπως αποκαλύφθηκε προχθές Δευτέρα.

Σε άλλες εποχές η κριτική που δέχονται σήμερα ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου και ο Υπουργός Παιδείας της Γαλλίας θα είχαν θεωρηθεί λαϊκισμός.

Σήμερα ευτυχώς οι πολίτες των ευρωπαϊκών κοινωνιών που υφίστανται τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους στην καθημερινότητα τους επί 24ώρου βάσεως έχουν μηδενική ανοχή στην αλαζονεία της εξουσίας, θέλουν την πολιτική ελίτ να υφίσταται και να αντιμετωπίζει την ίδια με την κοινωνία συμπίεση.

Η αποκοπή από την πραγματικότητα,  πριν από την διαπλοκή και την διαφθορά, είναι η πρώτη παρενέργεια της άσκησης της εξουσίας σε κάποιους επαγγελματίες της πολιτικής.

Η αποκοπή από την πραγματικότητα είναι συχνά ασυνείδητη όπως φαίνεται από την συνομιλία του Λουδοβίκου του 16ου με τον Αυλάρχη του στις Βερσαλλίες το βραδύ της πτώσης της Βαστίλης.

«Πρόκειται για εξέγερση;» ρωτά ο Λουδοβίκος, για να πάρει την απάντηση «Όχι Μεγαλειότατε πρόκειται για επανάσταση».