Kreport > Uncategorized > Μονόδρομος η εκτροπή στην Τουρκία;

Μονόδρομος η εκτροπή στην Τουρκία;

Ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου κατηγορείται από τις δικαστικές και αστυνομικές αρχές ότι διόρισε 500 τρομοκράτες η εμπλεκόμενους με τρομοκρατικές οργανώσεις ως υπαλλήλους του Μητροπολιτικού Δήμου της Κωνσταντινούπολης. Με άλλα λόγια, κατηγορείται για συναλλαγή με το Κουρδικό Κόμμα HDP το οποίο ο Ερντογάν καταγγέλλει ως βιτρίνα του ΡΚΚ. Μια δικαστική δίωξη που επί της ουσίας είναι  το εναρκτήριο λάκτισμα της προεκλογικής εκστρατείας.

Η εξέλιξη της έρευνας σε για τυχόν ποινικές ευθύνες του Ιμάμογλου είναι πολύ πιθανόν να είναι καθοριστικής σημασίας για  τις πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία. Κατά πόσον δηλαδή οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους τον Ιούνιο του 2023 η αν θα υπάρξει αιφνιδιασμός με πρόωρες εκλογές που θα προκηρυχθούν στην κατάλληλη εκλογικά για τον Ερντογάν στιγμή.

Ο Τούρκος πρόεδρος σε πρόσφατη ομιλία του άφησε να εννοηθεί ότι παρόμοιες κατηγορίες μπορεί να απαγγελθούν και σε βάρος του Δημάρχου της Άγκυρας Γιαβάς αλλά και σε βάρος του αρχηγού του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος CHP Κιλιντζάρογλου.

Η ανάκριση προφανώς θα συρθεί δύο τρείς μήνες με την ελπίδα ότι ο Ερντογάν και το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ θα ανακάμψουν από το σημερινό δημοσκοπικό τους ναδίρ ώστε την κατάλληλη στιγμή της Άνοιξης να στηθούν οι πρόωρες κάλπες με άγνωστη μεταβλητή το κατά πόσον ο Ιμάμογλου θα μπορεί να είναι υποψήφιος. Αν συνεχισθεί η δημοσκοπική καταβαράθρωση των Ερντογάν ΑΚΡ τότε υπάρχει μία και μόνη επιλογή: Οι πρόωρες εκλογές, με τον Ιμάμογλου να μην μπορεί να θέσει υποψηφιότητα και με ταυτόχρονη διεύρυνση και κλιμάκωση των  δικαστικών διώξεων σε βάρος ηγετικών στελεχών της αντιπολίτευσης .

Με άλλα λόγια ο Ερντογάν ενάμιση χρόνο πριν τη λήξη της θητείας του διαμηνύει εντός και εκτός συνόρων ότι δεν προτίθεται να ηττηθεί ή να αποχωρήσει με οποιοδήποτε τρόπο από την εξουσία. Όσο θα βαθαίνει η οικονομική κρίση τόσο θα αυξάνεται η δημοσκοπική καθίζηση , και τόσο περισσότερο θα επείγεται ο Ερντογάν να «καθαρίσει» την πολιτική σκηνή της χώρας από τις προσωπικότητες που μπορεί να τον νικήσουν με πρώτους στην λίστα τους Δημάρχους της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας.

Από μόνη της η δικαστική δίωξη και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων δεν αρκεί για να εμποδιστεί η αλλαγή φρουράς στην εξουσία. Τον Οκτώβριο του 1973 στις Προεδρικές Εκλογές της Αργεντινής δεν είχε δικαίωμα υποψηφιότητας ο πρώην Δικτάτορας Χουάν Περόν και έτσι εξελέγη ο έμπιστός του Καμπόρα ο οποίος σε τρείς μήνες παραιτήθηκε για να εκλεγεί  ο Καουντίλιο. Στην ίδια την Τουρκία, όταν νίκησε το ΑΚΡ στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2002 ο Ερντογάν είχε στερηθεί τα πολιτικά του δικαιώματα και έτσι μεταβατικός πρωθυπουργός ανέλαβε ο Γκιούλ ο οποίος στη συνέχεια παρέδωσε την σκυτάλη της εξουσίας στον πρώην δήμαρχο Κωνσταντινούπολης.

Από σήμερα μέχρι τις εκλογές το ζητούμενο είναι πώς η αδυναμία του Ερντογάν να διαχειρισθεί την αποχώρηση του από την εξουσία δεν θα τον οδηγήσει σε απροσχημάτιστη δικτατορική εκτροπή.