Kreport > Uncategorized > Κουτσή η  παράλυτη πάπια;

Κουτσή η  παράλυτη πάπια;

Κουτσή πάπια ( lame duck) αποκαλείται ο Πρόεδρος των ΗΠΑ που δεν ελέγχει το Κογκρέσο. Τον Νοέμβριο του 2022 διεξάγονται στις ΗΠΑ οι Ενδιάμεσες Εκλογές όπου εκλέγεται Νέα Βουλή και το ένα τρίτο των μελών της Γερουσίας. Αν ο Μπάιντεν και οι Δημοκρατικοί χάσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου τότε ο ένοικος του Λευκού Οίκου κινδυνεύει να είναι Παράλυτη Πάπια για τα δύο χρόνια της θητείας του.

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που ελέγχεται από τον Τραμπ, αν αποκτήσει τον έλεγχο του Κογκρέσου θα κάνει ό,τι μπορεί για να βραχυκυκλώσει την εξωτερική και την εσωτερική ατζέντα του Μπάιντεν ώστε να διασφαλίσει την επιστροφή του τραμπισμού στον Λευκό Οίκο το 2024, με τον Τραμπ ή έναν τραμπιστή της δικής του επιλογής.

Η παράδοση θέλει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να χάνει τον έλεγχο του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές της πρώτης του θητείας με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον Κλίντον το 1994 , τον Ομπάμα το 2010 αλλά και τον ίδιο τον Τραμπ το 2018 όταν έχασε τον έλεγχο της Βουλής. Μόνη πρόσφατη εξαίρεση ο Μπους υιός ο οποίος κέρδισε τις ενδιάμεσες του 2002 χάρη στην συσπείρωση γύρω από την ηγεσία που προκάλεσαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11.9.2001.

Από τα μέτρα στήριξης της ανάκαμψης της οικονομίας μέχρι τις διαπραγματεύσεις με την Ρωσία και το Ιράν, τα περιθώρια του Μπάιντεν είναι ασφυκτικά στενά καθώς 11 μήνες μας χωρίζουν από τις κάλπες του προσεχούς Νοεμβρίου.

Αν συμβεί, η άλωση του Κογκρέσου από το Τραμπικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θα ήταν καίριο πλήγμα για την υπο αναδιαμόρφωση εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο μιάς ακόμη ανατροπής της πολιτικής έναντι του Ιράν αλλά, κυρίως, ο κίνδυνος μιας επικίνδυνης παρατεταμένης εσωστρέφειας της χώρας. Ο κίνδυνος είναι ορατός, οι ΗΠΑ να διαμορφώσουν μαζί με τη Μόσχα και την Τεχεράνη νέες ισορροπίες και εγγυήσεις ασφαλείας στην Ευρώπη και στην Μέση Ανατολή από τις οποίες οι ίδιες οι ΗΠΑ θα λάμπουν διά της απουσίας τους.

Θα πρόκειται για μια επανάληψη της Ιστορίας που μόνο ως φάρσα δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί καθώς παραπέμπει στην Συνθήκη των Βερσαλλιών του 1919, που έφερε την προσωπική σφραγίδα του τότε Προέδρου των ΗΠΑ, Ουίλσον, και η οποία απερρίφθη από την ελεγχόμενη από τους Ρεπουμπλικάνους Γερουσία ένα χρόνο αργότερα, το 1920.