Kreport > Uncategorized > Ένα διαχρονικό Casus Belli

Ένα διαχρονικό Casus Belli

Ανάλυση του KReport

Τι κοινό έχουν η  σημερινή ένταση στις σχέσεις της Δύσης με την Ρωσία για την Ουκρανία με την Κρίση της Κούβας τον Οκτώβριο του 1962, και την σκληρή αντιπαράθεση των ΗΠΑ με την ΕΣΣΔ στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 για την εγκατάσταση στην Δυτική Ευρώπη πυραύλων Πέρσιγκ και Κρουζ?

Η απάντηση είναι ότι πρόκειται για τον διαχρονικό φόβο της Μόσχας ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προσπαθούν με εργαλείο πυραύλους μέσου βεληνεκούς να παρακάμψουν την ισορροπία του τρόμου ανάμεσα στα δύο στρατηγικά πυρηνικά οπλοστάσια.

Με άλλα λόγια να αποκτήσουν οι πύραυλοι μέσου βεληνεκούς των ΗΠΑ την δυνατότητα αιφνιδιαστικού πρώτου πλήγματος, μια εξέλιξη που δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει πρόθεση επίθεσης αλλά προσπάθεια υπονόμευσης της ισοτιμίας των δύο πυρηνικών υπερδυνάμεων σε βάρος της Ρωσίας.

Αν η Ουκρανία εντός η έστω με ειδική σχέση συνεργασίας με το ΝΑΤΟ φιλοξενήσει αμερικανικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς, η Ρωσία θα βρεθεί σε παρόμοια θέση με αυτήν που βρέθηκε η ΕΣΣΔ το 1962 και στην αρχή της δεκαετίας του ‘80.

Όταν το ΝΑΤΟ στα τέλη της δεκαετίας του ‘50 άλλαξε πυρηνική στρατηγική αντικαθιστώντας τα Μαζικά Αντίποινα με την Ευέλικτη Απάντηση, αναζήτησε την εγκατάσταση στο έδαφος των χωρών του ΝΑΤΟ πυραύλων μέσου βεληνεκούς.

Η εγκατάσταση πυραύλων μέσου βεληνεκούς στην Τουρκία σήμανε συναγερμό στο Κρεμλίνο και πυροδότησε την απόφαση εγκατάστασης παρόμοιου σοβιετικού οπλικού συστήματος στην Κούβα. Παρόμοιο αν όχι ταυτόσημο σκηνικό, μετά την απόφαση του ΝΑΤΟ το 1979 να εγκαταστήσει πυραύλους Πέρσιγκ και Κρουζ στην Δυτική Ευρώπη.

Με άλλα λόγια, είναι σαφές ότι η Μόσχα επιμένει να θεωρεί διαχρονικά και πριν και μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ casus belli την περικύκλωση της από αμερικανικά πυραυλικά συστήματα μέσου βεληνεκούς.

Μια περικύκλωση που υπονομεύει την ισορροπία του τρόμου  η επίσημη ονομασία της οποίας είναι Αμοιβαία Εξασφαλισμένη Καταστροφή ( Mutual Assured Destruction γνωστή και με το ακρώνυμο ΜΑD) αλλά και η οποία ταυτόχρονα απειλεί το μόνον εναπομείναν μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ πριν από τριάντα χρόνια το μοναδικό πεδίο ισοτιμίας μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ.

Πού βρίσκονται οι πραγματικές προθέσεις και πού η αμοιβαία καχυποψία, δεν μπορεί να εκτιμηθεί σήμερα, με αποτέλεσμα μια παρατεταμένη αποσταθεροποιητική ασάφεια.

ΗΠΑ και Ρωσία, αντί να αλληλοκατηγορούνται για διατάραξη της ισορροπίας του τρόμου, αντιμετωπίζουν μια κοινή απειλή: Την περαιτέρω διασπορά των πυρηνικών όπλων σε έναν ολοένα και πιο πολυκεντρικό και άρα δύσκολα ελέγξιμο κόσμο.