Kreport > Uncategorized > Τουρκία: Οι κίνδυνοι στον δρόμο μέχρι τις εκλογές

Τουρκία: Οι κίνδυνοι στον δρόμο μέχρι τις εκλογές

Του Βαγγέλη Αρεταίου

Τι θα γινόταν αν ο Ταγίπ Ερντογάν αποφάσιζε να μην κάνει εκλογές; Αυτό είναι ένα από τα ακραία ερωτήματα που εγείρουν, διστακτικά προς το παρόν, πρόσωπα της αντιπολίτευσης, χωρίς κανείς να τολμά να δώσει απάντηση. Διότι είναι διάχυτη η αίσθηση ότι ο δρόμος μέχρι τις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν διεξαχθούν αυτές,  θα είναι κατά πάσα πιθανότητα πολύπλοκος, ακόμα και αν τα πράγματα δεν φτάσουν στο ακραίο σενάριο αναβολής εκλογών.

Με όλες τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν συστηματικά πλέον ότι το 50+1% που απαιτείται ώστε να εκλεγεί ο επόμενος  Πρόεδρος, είναι σήμερα εξαιρετικά δύσκολο να το πιάσει ο Ταγίπ Ερντογάν, υπάρχει έντονη ανησυχία ότι ο Τούρκος Πρόεδρος αναζητά τρόπους είτε για να κάνει τις εκλογές κάτω από ευνοϊκές για αυτόν και για το ΑΚΡ συνθήκες είτε, ακόμα, για να τις αποφύγει. 

Εξ ου και η μεγάλη επιφυλακτικότητα της αντιπολίτευσης να ωθήσει τους πολίτες σε μεγάλες διαδηλώσεις αντίδρασης στην οικτρή οικονομική κατάσταση που ταλανίζει πλέον την συντριπτική πλειονότητα των Τούρκων. Διότι δεν είναι λίγοι αυτοί που εκτιμούν ότι κάτι τέτοιο θα έδινε ένα πολύ καλό επιχείρημα στον Τούρκο Πρόεδρο να προχωρήσει ακόμα και σε κήρυξη νόμου έκτακτου ανάγκης ενώ σίγουρα θα συσπείρωνε τους οπαδούς του.

Ήδη, τις τελευταίες ημέρες τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης στιγματίζουν τους (ελάχιστους…) διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους, κατηγορώντας τους ότι κινούνται μέσα στην ρητορική του ΡΚΚ και των ΛΟΑΤΚΙ -μια ομάδα που έχει δαιμονοποιηθεί πλήρως την τελευταία περίοδο από την τουρκική κυβέρνηση.

Πάντως, οι γνώμες διίστανται: Ένα πολύ μεγάλο μέρος οπαδών της αντιπολίτευσης και αναλυτών εκτιμούν ότι ο Τούρκος Πρόεδρος θα κάνει τα πάντα για να μην χάσει την εξουσία. Ένα σαφώς μικρότερο μέρος, θεωρεί ότι ο Ταγίπ Ερντογάν στο τέλος θα αναγκαστεί να δεχθεί μια εκλογική ήττα και θα φύγει χωρίς ιδιαίτερες περιπλοκές.

Οι πιθανότητες ωστόσο να γίνει το δεύτερο μοιάζουν πολύ λιγότερες καθώς ο Ταγίπ Ερντογάν έχει δώσει μέχρι σήμερα πολλά σημάδια ότι δεν είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει αμαχητί την εξουσία. Άλλωστε δεν είναι μόνος του: Εκατομμύρια Τούρκοι, απλοί πολίτες και, κυρίως, κύκλοι με άμεσες σχέσεις συμφέροντος με το σημερινό καθεστώς, θα έχαναν πολλά σε περίπτωση αλλαγής της πολιτικής κατάστασης και ήττας του Τούρκου Προέδρου και του ΑΚΡ.

Από αλλαγή του εκλογικού νόμου, κάτι που βρίσκεται πάντα υπό διαπραγμάτευση ανάμεσα στο ΑΚΡ και τους εθνικιστές του ΜΗΡ, ώστε να μειωθεί το όριο του 50%, μέχρι μια ακραία κατάσταση που θα οδηγούσε σε αναβολή των εκλογών, στην Τουρκία οι εικασίες και οι φήμες πια οργιάζουν.

Η αβεβαιότητα εντείνει τις ανησυχίες και οξύνει τα πνεύματα ενώ λειτουργεί ανασταλτικά, μέχρι στιγμής, σε μια ευρύτερη συνεννόηση της αντιπολίτευσης όσον αφορά την/τον υποψήφιο για τις επόμενες προεδρικές εκλογές.  Το βασικό ζητούμενο είναι η διευρυμένη αντιπολίτευση, εκτός του φιλοκουρδικού HDP, να παρουσιάσει έναν υποψήφιο από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών ώστε να πετύχει μια αυξημένη συσπείρωση από την αρχή. Το HDP δύσκολα θα μπορούσε να συμπράξει εξαρχής σε κάτι τέτοιο, τόσο λόγω αδυναμίας ορισμένων κομμάτων της αντιπολίτευσης να συνεργαστούν μαζί του όσο και λόγω των εσωτερικών δυναμικών στο κουρδικό κίνημα. Είναι βέβαιο, ωστόσο, ότι ένας κοινός υποψήφιος αποδεκτός και από τους Κούρδους θα αποκτούσε εξαιρετικά ισχυρή δυναμική υπέρ του στον δεύτερο γύρο.

Η αβεβαιότητα όσον αφορά τις εκλογές είναι επίσης πρόσφορο έδαφος για εικασίες και σεναριολογία όσον αφορά τον πιθανό ρόλο που ορισμένα πρόσωπα της κυβέρνησης θα μπορούσαν να διαδραματίσουν αν η κατάσταση κινδυνεύσει να οδηγηθεί στα άκρα, με βασικό πρωταγωνιστή των σεναρίων και των φημών τον υπουργό Άμυνας Χουλουσί Ακάρ. Το σίγουρο είναι οτι η Τουρκία έχει πλέον εισέλθει σε μια εξαιρετικά ρευστή περίοδο, η οποία κινδυνεύει να οξυνθεί με γρήγορους ρυθμούς λόγω των αυξανόμενων οικονομικών δυσκολιών, και έτσι τα πάντα είναι πλέον πιθανά μέχρι να υπάρξει η επόμενη κατάσταση.