Kreport > Uncategorized > Συντάξεις, του Πλάτωνα Τήνιου Εκδόσεις Παπαδόπουλος/σειρά Μικρές Εισαγωγές, Αθήνα 2017

Συντάξεις, του Πλάτωνα Τήνιου Εκδόσεις Παπαδόπουλος/σειρά Μικρές Εισαγωγές, Αθήνα 2017

Γράφει ο Αντώνης Παπαγιαννίδης

Για μια ακόμη φορά, το θέμα που παραδοσιακά και πάντοτε με εξαιρετική παραστατικότητα αναλύει αρθρογραφικά για χάρη της κοινής γνώμης ο Πλάτων Τήνιος – ήδη από την εποχή της Έκθεσης Σπράου (δεκαετία του ΄90) ή, πάλι, επί απόπειρας νόμου Γιαννίτση (2007), έκτοτε όμως με κανονικότητα μετρονόμου οσάκις τα πράγματα σκουραίνουν στο ασφαλιστικό/συνταξιοδοτικό – βρέθηκε με την νομοθέτηση του νέου συστήματος επικουρικών με στοιχεία κεφαλαιοποιητικού στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος.

Θησαυρός για όσους θέλουν να έχουν μιαν εικόνα των χαμένων ευκαιριών του Ασφαλιστικού το κεφάλαιο «Μια μελέτη σχετικά με την καθυστέρηση» που απλώς φοβόμαστε ότι θα δείξει στους μελλοντικούς πολιτικούς υπεύθυνους ότι… ήδη από το 1951, το 1958, το 1965, το 1968 (ναι, και η Χούντα επεχείρησε μεταρρύθμιση), το 1978, το 1988, κανείς δεν έχασε πολιτικά με το να αναβάλει ριζικές τομές στο Ασφαλιστικό! Ίσως αυτό να εξηγεί πώς και η τωρινή μεταρρύθμιση, όσο κι αν έχει παρουσιαστεί και ιδεολογηθεί (και εισπραχθεί…) ως βαθιά τομή, δεν είναι παρά μια-ακόμη- οριακή παρέμβαση.

Πάντως, ο Πλάτων Τήνιος ανατέμνει με μεγάλη ειλικρίνεια το πώς είναι δομημένο το συνταξιοδοτικό σύστημα – σε αντίθεση με το πώς περιγράφεται αυτό πολιτικά/μηντιακά/στερεοτυπικά – και οδηγεί τον αναγνώστη στο να κατανοήσει πώς τα (όλο και πιο αγχωμένα) ερωτήματα του ατόμου – «Θα πάρω (ποτέ) σύνταξη;» και «Πότε να βγω στην σύνταξη;» – συναρτώνται με την λειτουργία του συνταξιοδοτικού στην συνολική οικονομική ισορροπία, στις προσδοκίες ανάπτυξης κοκ.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που θάπρεπε να αποτελεί υποχρεωτικό (αν και όχι ευχάριστο) ανάγνωσμα σε όσους πρόκειται να ασχοληθούν υφ’ οιανδήποτε ιδιότητα με το Ασφαλιστικό, ιδιαίτερα με το αδιάβατο τροπικό δάσος των συντάξεων. Έτσι, δε, που είναι γραμμένο και κατανοητό – με την μικρή δόση ειρωνείας που πάντοτε ενσωματώνει ο Πλ. Τήνιος – είναι δύσκολο να το διαβάσει κανείς και να συνεχίσει να θεωρεί ότι… δεν γνωρίζει.