Kreport > Uncategorized > Το ΚΙΝΑΛ και η κινητικότητα στο Κέντρο

Το ΚΙΝΑΛ και η κινητικότητα στο Κέντρο

Παραμονές των ευρωεκλογών του 1984 ο ηγέτης του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ενρίκο Μπερλινγκουέρ άφησε την τελευταία του πνοή στο βήμα μια προεκλογικής συγκέντρωσης στην Πάντοβα. Όταν μετρήθηκαν οι ψήφοι στις κάλπες, λίγες ημέρες αργότερα, το PCI, για πρώτη και τελευταία φορά στην ιστορία του, βρέθηκε στην πρώτη θέση, ξεπερνώντας την Χριστιανική Δημοκρατία. Ήταν, όπως όλοι αναγνώρισαν το αποτέλεσμα της συγκίνησης που προκάλεσε ο θάνατος μιας από τις φωτεινότερες πολιτικές προσωπικότητες της Ευρώπης. Μα ήταν, επίσης, κάτι περισσότερο από απλή συγκίνηση.

Τηρουμένων των αναλογιών και si licet parva componere magnis (αν μπορούμε να συγκρίνουμε τα μικρά με τα μεγάλα) η συγκίνηση που προκάλεσε ο θάνατος της Φώφης Γεννηματά, φαίνεται να δίνει αέρα στα πανιά του κόμματός της,  του Κινήματος Αλλαγής. Μια δημοσκόπηση της METRON, που δημοσιεύει σήμερα το ΒΗΜΑ, φέρνει το ΚΙΝΑΛ μια ανάσα από διψήφιο ποσοστό στην πρόθεση ψήφου. Μια παράταξη που φλέρταρε με την ανυπαρξία το 2015 (λίγο πάνω από 4% στις εκλογές του Ιανουαρίου) μετριέται τώρα δημοσκοπικά στο 9,8%. Είναι μόνον το αποτέλεσμα της συγκίνησης ή κάτι περισσότερο;

Στην ίδια έρευνα, η ΝΔ καταγράφεται, πρώτη φορά, κάτω από το όριο του 30% (στο 28%), ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί κι αυτός κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες, στο 18,3%. Η κυβερνητική παράταξη τραυματίζεται, καθώς η εξέλιξη της πανδημίας διαψεύδει την βασική της υπόσχεση, αυτήν περί διαχειριστικής επάρκειας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα βήματα που επιχειρεί (όπως η συγκρότηση της αξιόλογης συμβουλευτικής επιτροπής των 30 «σοφών») πληρώνει την αδυναμία του να μιλήσει με καθαρές κουβέντες για το παρελθόν του, την λαϊκιστική εκτροπή της περιόδου 2012-2015. Κι έτσι το ΚΙΝΑΛ εισπράττει ένα αυξημένο ενδιαφέρον, που μένει να αποδειχθεί αν οι υποψήφιοι για την αρχηγία μπορούν να το κρατήσουν ζωντανό ως την κάλπη της  ανάδειξης του νέου προέδρου και να το μετασχηματίσουν σε πολιτικό κεφάλαιο μετά από αυτήν.

Σε ότι αφορά τα προγνωστικά για την ίδια την εκλογή, το συμπέρασμα είναι ότι δεν υπάρχουν προγνωστικά.

Η METRON βρίσκει ότι αν μετρήσει όσους δηλώνουν ότι δεν αποκλείουν το ΚΙΝΑΛ από τις εκλογικές τους επιλογές (45% του εκλογικού σώματος) ο Α. Λοβέρδος προηγείται με διαφορά. Αν μετρήσει όσους δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν ΚΙΝΑΛ στις επόμενες εκλογές (9,8%), σημειώνεται τριπλή ισοπαλία -Λοβέρδος και Ανδρουλάκης στο 26%, Παπανδρέου στο 23%. Αν μετρήσει εκείνους που δηλώνουν ότι σίγουρα θα πάνε να ψηφίσουν (6,8% του εκλογικού σώματος -υπερδιπλάσιοι ψηφοφόροι από όσους μετείχαν στις ιδρυτικές εκλογές του ΚΙΝΑΛ το 2017) ο Παπανδρέου έχει μικρό προβάδισμα έναντι του δεύτερου Ανδρουλάκη.

Είναι εντελώς αβέβαιο αν όποιος από τους τρεις επικρατέστερους κερδίσει θα μπορέσει να διατηρήσει το momentum και να αλλάξει τις πολιτικές ισορροπίες. Το βέβαιο είναι ότι αυτή η κινητικότητα στο Κέντρο, υποχρεώνει τους άλλους δύο διεκδικητές του, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, να σχεδιάζουν κινήσεις που θα τους κρατούν ζωντανούς στον χώρο.