Kreport > Uncategorized > Από την Βαρσοβία στην Καρλσρούη ?

Από την Βαρσοβία στην Καρλσρούη ?

 

Του Γιώργου Καπόπουλου

Η αντιπαράθεση της πολωνικής κυβέρνησης με την Κομισιόν με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου στην Βαρσοβία σύμφωνα με την οποία μέρος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας είναι αντίθετη με το Σύνταγμα της χώρας είναι μια κλασική περίπτωση αναντιστοιχίας της συγκρουσιακής ρητορικής και των δύο πλευρών με τα πραγματικά δεδομένα.

Αν η διαμάχη προσεγγισθεί πολιτικά και όχι νομικά καμιά πλευρά δεν έχει πραγματικό περιθώριο για να διακινδυνεύσει μετωπική σύγκρουση.

Με την βεβαρημένη Ευρωπαϊκή Ατζέντα των επόμενων μηνών και κυρίως την προδιαγεγραμμένη και προεξοφλημένη σύγκρουση  μεταξύ από την μια μεριά του Βερολίνου και των Φειδωλών του Βορρά και από την άλλη του Νότου για την επιστροφή η όχι στην προ της Πανδημίας  δημοσιονομική περιοριστική κανονικότητα , το τελευταίο που χρειάζονται οι 27 είναι ένας ανταρτοπόλεμος της Βαρσοβίας με εξάντληση της δυνατότητας Βέτο σε κάθε κρίσιμη απόφαση.

Από την μεριά της η Βαρσοβία με δεδομένη την συντριπτική πλειοψηφία , γύρω στο 80% , των πολιτών που τάσσονται υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε δεν έχει περιθώριο να διακινδυνεύσει το πάγωμα των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων και κυρίως των 24 δισεκατομμυρίων Ευρώ που είναι το μερίδιο της Πολωνίας από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Το ανησυχητικό είναι ότι παρά τα παραπάνω οι δύο πλευρές μπορεί να εγκλωβισθούν στην ρητορική τους και να είναι εξαιρετικά δυσχερής η αναζήτηση συμβιβαστικής λύσης.

Ούτως η άλλως πρόκειται για μια πρωτόγνωρη κατάσταση στην ιστορίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Η πολιτική απομόνωση της Αυστρίας το 2000 για την ανάδειξη της Ακροδεξιάς του Χαιντερ ως κυβερνητικού εταίρου της κυβέρνησης Σούσελ που προώθησε ο τότε Πρόεδρος της Γαλλίας Ζακ Σιράκ είχε εξωθεσμικό και συμβολικό πολιτικό χαρακτήρα και  κυρίως εξυπηρετούσε την σκληρή γραμμή αντιπαράθεσης με την Ακροδεξιά του Λεπέν που είχε επιλέξει ο ένοικος του Μεγάρου των Ηλυσίων.

Όμως το Βερολίνο δεν είναι βέβαιο ότι θέλει να υπάρξει προηγούμενο επιβολής κυρώσεων σε χώρα μέλος της Ε.Ε που αμφισβητεί την υπεροχή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Μπορεί μέχρι στιγμής το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης να απέκρουσε αρνητικά τις προσφυγές των κατά κύριο λόγο πανεπιστημιακών που κατέφευγαν για να αμφισβητήσουν την συμβατότητα με τον Θεμελιώδη Νόμο, το Σύνταγμα δηλαδή, των μηχανισμών της Ευρωζώνης EFSF  και στην συνέχεια ESM η ακόμη και της απόφασης να προχωρήσει η ΕΚΤ σε ποσοτική χαλάρωση στις αρχές του 2015, μπορεί σε κάποιες άλλες περιπτώσεις να δήλωσε αναρμοδιότητα και να παρέπεμψε τις προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αλλά τίποτε δεν εγγυάται και δεν αποκλείει την πιθανότητα να κηρύξει στο μέλλον ασύμβατη με το Σύνταγμα την μια η την άλλη νομοθετική μεθόδευση μίας εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Άλλωστε όταν η Ελλάδα έχασε την πρόσβαση στις Αγορές την Άνοιξη του 2010 το κύριο επιχείρημα όλων όσοι στην Γερμανία ήσαν αντίθετοι στην δημιουργία μηχανισμού διάσωσης δεν ήταν άλλο παρά η βεβαιότητα ότι το Συνταγματικό Δικαστήριο θα την κηρύξει αντισυνταγματική!

Τα παραπάνω περιπλέκονται ακόμη περισσότερο αν συνυπολογισθεί ότι ο Κόφτης Χρέους έχει ενσωματωθεί  με συντριπτική πλειοψηφία της Μπούντεσταγκ στο Σύνταγμα.

Θα βαδίσει στο μέλλον η Καρλσρούη στα βήματα της Βαρσοβίας?

Με τα σημερινά δεδομένα στην περίπτωση που η κυβέρνηση στο Βερολίνο αποτολμούσε να συζητήσει την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας το παραπάνω ενδεχόμενο δεν μπορεί να αποκλεισθεί.